I SA/Sz 632/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia NSA - Marian Jaździński po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J C o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S z dnia [..] r., Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do lutego i od kwietnia do grudnia 2006 r. p o s t a n a w i a: wniosku nie uwzględnić. Decyzją z [...] r., Dyrektor Izby Skarbowej w S. orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S z dnia [...] r., oznaczonej nr.[...], którą określono J C za poszczególne miesiące roku 2005 prawidłową wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług lub bądź nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy. Składając w dniu [...] r. skargę do sądu administracyjnego na powyższą decyzję ostateczną z powodu jej niezgodności z prawem, skarżąca J C, będąca spadkobiercą w/w podatnika, zawarła w niej również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ze względu na jej ważny interes. W uzasadnieniu tego wniosku skarżąca wskazała, iż jest uczennicą liceum ogólno-kształcącego, nie mającą żadnych innych źródeł utrzymania poza rentą po zmarłym ojcu oraz korzystającą z pomocy finansowej swojej matki i dwójki rodzeństwa. Wywiodła, iż ze względu na jej sytuację materialną wykonanie zaskarżonej decyzji pociągnęłoby nie dające się odwrócić skutki, pozbawiając ją środków do życia. Rozpatrując powyższy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szcze-cinie uznał, co następuje: Stosownie do postanowień art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje wstrzymania zaskarżo-nego aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi przez organ, które-go akt lub czynność zaskarżono, sąd może na wniosek skarżącego wydać postano-wienie o wstrzymaniu ich wykonania w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebez-pieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwróce-nia skutków. Jak wynika z kolei z przepisu art. 61 § 6 w/w ustawy, wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności skuteczne jest wyłącznie na czas trwa-nia postępowania przed sądem pierwszej instancji, skoro upada ono w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego to postępowanie. Z przytoczonej powyżej regulacji prawnej wynika zatem, że wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji organu podatkowego ma zabezpieczać stronę, która legalność tej decyzji skarży do sądu administracyjnego, przed wskazanymi w ustawie skutkami, tj. przed niebezpieczeństwem wyrządzenia poważnej szkody lub przed ich nieodwracalnością, a to na wypadek zakwestionowania przez sąd zgodności zaskar-żonej decyzji z prawem. Wskazując we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji osta-tecznej na istnienie takiego niebezpieczeństwa skarżąca niebezpieczeństwa tego upatruje w konieczności uiszczenia kwoty wynikającej z określonych tą decyzją zobowiązanń podatkowych, a więc w istocie wyłącznie w wymiarze finansowym. Sugeruje ona jednocześnie, że będąc pozbawioną aktualnie środków pieniężnych niezbędnych dla pokrycia tych zobowiązań narażona jest tym samym na zagrożenie swej egzystencji, skoro ewentualna egzekucja należności spowoduje pozbawienia go środków do życia. Mając na względzie zasadę, iż ostateczna decyzja organu podatkowego podlega wykonaniu, chociażby była nieprawomocna i zaskarżona do sądu adminis-tracyjnego, za regułę przyjąć należy, iż sama konieczność poniesienia finansowego ciężaru z wykonaniem tym związanego, jak i ewentualny brak środków finansowych koniecznych do tego wykonania, nie mogą stanowić same przez się podstawy do wstrzymania tego wykonania. Warunkiem takiego wstrzymania jest bowiem nieod-wracalność skutków tego wykonania, a o tym trudno mówić w przypadku uiszczenia lub ściągnięcia w drodze egzekucji należności podatkowych wyrażonych w pienią-dzu, względnie realna groźba wystąpienia poważnej szkody majątkowej wynikłej na skutek wykonania nieprawomocnej decyzji, tymczasem możliwości wystąpienia takiej szkody, a więc uszczerbku na swym majątku, mającym źródło w wykonaniu kwes-tionowanej i nieprawomocnej decyzji, skarżący w istocie nie wykazuje. Na marginesie zauważyć wypada, że finansowe trudności w realizacji należ-ności budżetowych ustawodawca pozwala podmiotom gospodarczym rozwiązywać we właściwym trybie określonym w rozdziale 7a Ordynacji podatkowej. Nie znajdując w tych okolicznościach podstaw faktycznych i prawnych do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, orzec należało jak w postanowieniu.