I SA/Sz 641/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie – Iwona Golec po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 lutego 2008 r. wniosku W. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodu uzyskanego w 2003 roku ze sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do garażu postanawia: przyznać W. W. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący W. W., w odpowiedzi na wezwanie Przewodniczącego Wydziału I do podania wartości przedmiotu zaskarżenia, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym koszty sądowe. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 16 grudnia 2008 r. ustalono wpis od skargi w kwocie 100 zł. W uzasadnieniu w/w wniosku skarżący wskazał, że posiada status osoby bezrobotnej (bez prawa do zasiłku) i znajduje się w stanie "ubóstwa osobistego". Z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe nie posiadając żadnego majątku. Skarżący oświadczył, że nie posiada oszczędności oraz wartościowych przedmiotów. Do wniosku dołączono zaświadczenie Powiatowego Urzędu Pracy z 31 marca 2008 r. potwierdzające, że W. W. jest bezrobotnym bez prawa do zasiłku (od dnia 13 marca 2008 r.) wraz z decyzją z dnia 14 marca 2008 r. o uznaniu go za taką osobę. Z przedłożonych, w odpowiedzi na wezwania referendarza, dodatkowych dokumentów i oświadczeń, wynika nadto, że skarżący nie jest objęty pomocą Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w S. (dowód: zaświadczenie MOPR), a za 2006 i 2007 rok nie złożył (według stanu na dzień wydania zaświadczenia naczelnika urzędu skarbowego – odpowiednio 13.03.2008 i 19.03.2008 r.) zeznania podatkowego PIT-37, natomiast zajmowane przez skarżącego mieszkanie w S. jest własnością Pani G. W., która wnosi co miesiąc opłaty eksploatacyjne w kwocie 569,44 zł (dowód: zaświadczenie Spółdzielni). Skarżący oświadczył, że jego żona G. "ponosi koszty". Dodatkowo zapewnił, że złożone oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania jest prawdziwe i rzetelne. W odpowiedzi na kolejne wezwanie referendarza do przedłożenia: - kopii rocznego zeznania podatkowego żony skarżącego za 2007 rok, - dodatkowego oświadczenia o aktualnych źródłach utrzymania żony i ich wysokości z okresu ostatnich trzech miesięcy, potwierdzonego stosownymi dokumentami (zaświadczenie pracodawcy albo decyzja o przyznaniu emerytury, renty albo odcinek pocztowy o przekazaniu renty/ emerytury), - dodatkowego oświadczenia o stanie majątkowym żony (posiadane nieruchomości, oszczędności, czy przedmioty o wartości powyżej 3000 euro), - dowodów potwierdzających wysokość ponoszonych przez żonę skarżącego wydatków na konieczne utrzymanie siebie i rodziny w okresie ostatnich trzech miesięcy, skarżący oświadczył, że nie utrzymuje z żoną żadnych kontaktów, poza salą rozpraw w związku z toczącą się sprawą o rozwód (sygn. akt (...)). Od 2002 r. w małżeństwie skarżącego istnieje umowa o wyłączeniu wspólności ustawowej. W związku z powyższym, w zakresie żądanych w/w informacji, odsyła do żony, podając jej adres. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270, ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 w/w ustawy). Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest zależne od wykazania przez stronę będąca osobą fizyczną, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny ( art. 246 § 1 pkt 2 w/w ustawy ). Mając na uwadze treść złożonych przez skarżącego oświadczeń i przedłożonych dokumentów, należy stwierdzić, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.