I SA/Sz 647/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka,, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant Edyta Wójtowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 października 2012 r. sprawy ze skargi T. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania oddala skargę Postanowienia nr [...] z dnia [...] r., Dyrektor Izby Celnej w S. na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacji podatkowej (tj. Dz.U. Nr 8, z 2005r., poz. 60 ze zm.)- stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania z dnia [...] roku od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w S. nr [...] z dnia [...]r. Rozstrzygniecie zapadło w następującym stanie faktycznym: Decyzją nr [...] z dnia [...] r. , skierowaną do "T." Sp. z o. o. z siedzibą w K., ul. [...], Naczelnik Urzędu Celnego w K. określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiąc lipiec 2006 roku w wysokości [...] zł oraz odsetki od wpłat dziennych za miesiąc lipiec 2006 roku. Przedmiotowa decyzja została doręczona Stronie (osobie upoważnionej do odbioru korespondencji) w dniu 20 grudnia 2010 r. pod adresem siedziby Spółki. Doręczenie przesyłki w jednej kopercie zawierającej trzy decyzje, w tym powyżej wskazaną, zostało potwierdzone na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Dalej organ podaje, że stosownie do art. 223 § 2 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa - 14 dniowy termin do wniesienia odwołania od przedmiotowej decyzji upłynął w dniu 3 stycznia 2011 r. W dniu 19 stycznia 2011 r. wpłynął do Dyrektora Izby Celnej w S., przesłany przez Naczelnika Urzędu Celnego w K. wniosek Spółki "T." datowany na dzień 12 stycznia 2011 r. (złożony osobiście 13 stycznia 2011)- o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji nr [...] z dnia [...] r. We wniosku Strona wyjaśnia, iż przedmiotowa decyzja odnalazła się dopiero w dniu 11 stycznia 2011 r. podczas poświątecznego porządkowania dokumentów na biurku w sekretariacie Spółki. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu na wniesienie odwołania, Naczelnik Urzędu Celnego w K. przekazał odwołanie Spółki od decyzji nr [...] z dnia [...] r. Dyrektor Izby Celnej w S. odmówił postanowieniem nr [...] z dnia [...] r., przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. nr [...] z dnia [...] r.. Wyrokiem z dnia 7 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Sz 844/11), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę Spółki w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W konsekwencji, Dyrektor Izby Celnej w S. w dniu 30 maja 2012 r., postanowieniem stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania Spółka, nie zgadzając się z rozstrzygnięciem zawartym w postanowieniu organu odwoławczego, pismem z dnia 28 czerwca 2012 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Wnosząc przedmiotową skargę Strona wystąpiła o uchylenie w całości postanowienia Dyrektora Izby Celnej w S. i zasądzenie na rzecz Strony Skarżącej kosztów postępowania. Spółka zarzuciła Dyrektorowi Izby Celnej w S. naruszenie przepisów art. 228 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa. W uzasadnieniu skargi, Skarżąca stwierdziła, iż w orzecznictwie i w doktrynie ugruntowane jest stanowisko, co do tego, że w wypadku złożenia odwołania po terminie wraz z prośbą o jego przywrócenie, organ II instancji nie może wydać postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania przed prawomocnym rozpatrzeniem w/w prośby. Jest to spowodowane - zdaniem Skarżącej- istnieniem wzajemnej zależności między postanowieniami wydawanymi na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacji podatkowej a postanowieniami wydawanymi na skutek wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. Na poparcie powyższego Skarżąca przywołała wyroki sądów administracyjnych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w S. nie podzielając stanowiska zaprezentowanego przez Skarżącą, że obowiązany był wstrzymać się z rozstrzygnięciem w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania do czasu rozpoznania przez sąd administracyjny sprawy wstępnej, jaką był wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, wniósł o oddalenie skargi. Zaskarżone przedmiotowe postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminowi do wniesienia odwołania było konsekwencją wydanego wcześniej (17.08.2011r.) postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od wskazanej wyżej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, co następuje: Sądowa kontrola zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) –dalej p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia w tym zakresie należy stwierdzić, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Istota sporu w przedmiotowej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy organ miał podstawy prawne do wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Wskazać należy, że stosownie do art. 228 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, konsekwencją stwierdzenia przez organ odwoławczy uchybienia terminowi do wniesienia odwołania jest stwierdzenie w formie postanowienia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Oznacza to, że podatnik pozbawiony zostaje prawa do kontroli instancyjnej wydanego przez organ I instancji rozstrzygnięcia. Dlatego też postanowienia dotyczące stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania powinny być wydawane wówczas, gdy przekroczenie terminu jest oczywiste i po analizie okoliczności sprawy tj. kiedy i komu w sposób prawidłowy doręczono zaskarżoną decyzję organu I instancji i kiedy upływał termin do wniesienia odwołania. W badanej sprawie warunki te zostały spełnione. Przekroczenie terminu było oczywiste (10 dni) i było udokumentowane w sposób nie budzący wątpliwości. Organ wskazał, że nastąpiło doręczenie przedmiotowej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w S. i to na adres siedziby wskazany przez Spółkę, osobie upoważnionej do odbioru przesyłki, w konsekwencji stwierdzając, że skuteczne i prawidłowe było doręczenie przesyłki, co wynika także z akt sprawy i adnotacji zawartej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Co istotne, tej okoliczności Skarżąca w istocie nie kwestionuje. Zasadnie też Dyrektor Izby wskazał, że termin 14-dniowy do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji zaczął biec zatem w dniu 21 grudnia 2010 r. i upływał z dniem 3 stycznia 2011 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 161 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Jak wspomniano odwołanie na wyżej wymienioną decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w S. zostało wniesione w dniu 13 stycznia 2011 r.(osobiście). W tych okolicznościach i wobec braku jakiegokolwiek dowodu przeciwnego należy stwierdzić, że ustalenia organu odwoławczego, iż nastąpiło uchybienie ustawowego terminu do jego wniesienia, są prawidłowe. Podkreślić należy, że stwierdzenie uchybienia terminowi do złożenia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego, gdyż obowiązek taki wynika wprost z ustawy. Każde nawet nieznaczne, przekroczenie terminu zobowiązuje organ odwoławczy do wydania postanowienia stwierdzającego jego uchybienie. Co jasno wynika z przepisu art. 228 ustawy Ordynacja podatkowa. Odnosząc się do powoływanego orzecznictwa sądowoadministarcyjnego przez Skarżącą to wskazać należy mając na uwadze okoliczności sprawy, że w niniejszej sprawie organ tak jak chce tego Skarżąca, w pierwszej kolejności rozpoznał sprawę z wniosku Strony o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w a następnie stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, co wyczerpuje dyspozycje art. 228 ustawy Ordynacja podatkowa. Reasumując, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa wskazanego w skardze. Materiał znajdujący się w aktach administracyjnych potwierdza okoliczności faktyczne, na których oparte zostało zaskarżone postanowienie, a tym samym twierdzenie zawarte w skardze nie znajdują potwierdzenia. W tym stanie rzeczy działając na podstawie art. 151 u.p.p.s.a., skargę należało oddalić.