I SA/Sz 651/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Alicja Polańska po rozpatrzeniu w dniu 17 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 rok p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji [...], reprezentowania przez doradcę podatkowego, w piśmie z dnia 14 maja 2014 r. złożyła do sądu skargę na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego określającą skarżącej zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 rok w wysokości [...] zł. Wraz ze skargą na wyżej opisaną decyzję, skarżąca złożyła na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012. 270 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a.") wniosek o wstrzymanie jej wykonania, w razie nieuwzględnienia wniosku przez organ wydający decyzję. Z akt sprawy wynika, że Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem odmówił uwzględnienia wniosku skarżącej z dnia 14 maja 2014 r. o wstrzymanie wykonania decyzji ostatecznej. W uzasadnieniu wniosku skarżąca oświadczyła, że jest osobą niepracującą oraz samotnie wychowującą dziecko, pozostaje długotrwale bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Wspólne gospodarstwo jest w całości utrzymywane przez matkę skarżącej pobierającą świadczenie emerytalne, umożliwiające wyłącznie pokrywanie bieżących wydatków mieszkaniowo-żywnościowych. Zdaniem skarżącej, egzekwowanie od niej określonego decyzją zobowiązania o znacznej wartości, wobec nieuzyskiwania żadnych wpływów, rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej i nieodwracalnej szkody, gdyż ponosi za sobą dodatkowe koszty, które przy określonej kwocie należności głównej są znaczące. Pomimo wysokiego prawdopodobieństwa uchylenia zaskarżonej decyzji, z uwagi na rażące uchybienia, nakładanie na skarżącą tak znacznych dodatkowych obciążeń może być w skutkach nieodwracalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie zaś do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.(...) Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym poprzez wstrzymanie wykonania aktu jest zatem wyjątkiem od zasady wykonalności decyzji ostatecznej i następuje wyłącznie na wniosek strony skarżącej, która winna wykazać, że wykonanie zaskarżonego przez nią aktu wywoła skutki, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z kolei, na sądzie spoczywa obowiązek dokonania wszechstronnej i rzetelnej oceny okoliczności zarówno wskazanych we wniosku, jak i w nim niepodniesionych, ale możliwych do ustalenia na podstawie akt sprawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2012 r., sygn. akt II FZ 497/12, dostępne w CBOiS). Rozpoznając wniosek strony skarżącej, sąd stwierdził, że wprawdzie uzasadnienie tego wniosku jest lakoniczne, to jednak twierdzenia skarżącej są poparte znajdującymi się w aktach sprawy dokumentami. Skarżąca została w sprawie zwolniona od ponoszenia kosztów wpisu od skargi i choć inne są przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a inne do przyznania prawa pomocy, to jednak sąd dokonał oceny dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, i mając na uwadze okoliczność pozostawania skarżącej wraz z trzynastoletnim synem na utrzymaniu matki, z uwagi na brak zatrudnienia, doszedł do przekonania, że wykonanie wobec skarżącej zaskarżonego aktu może pociągnąć za sobą skutki trudne do odwrócenia, w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym stanie sprawy, sąd na podstawie przepisu art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, postanowił jak w sentencji.