I SA/Sz 652/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (spr.), , , po rozpatrzeniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 kwietnia 2008 r. wniosku D. i C. Z. o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] r. Nr [...] oraz decyzji zaskarżonej do Sądu w sprawie ze skargi D. i C. Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zajęcia z urzędu samochodu na zabezpieczenie należności celnych p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania decyzji D. i C. Z. wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] Nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zajęcia z urzędu samochodu osobowego marki Volkswagen Jetta, rok produkcji 1992, numer nadwozia [...] na zabezpieczenie należności celnych wymierzonych decyzją Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] Nr [...], złożyli jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji tj. Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] Nr [...]. Jak wynika z treści skargi podatnicy nie uzasadnili powyższego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej zwana p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na wstępie należy wyjaśnić, że przedmiotem wniosku o wstrzymanie może być zaskarżona do Sądu decyzja, jednakże treść art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. zdanie ostatnie rozszerza możliwość wstrzymania aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowania prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W doktrynie pojęcie "granice tej samej sprawy" jest pojęciem spornym niemniej większość komentatorów opowiada się za poglądem zgodnie z którym wnioskiem o wstrzymanie mogą być objęte również akty wydane w pierwszej instancji /por. B. Dauter, Komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi., Zakamycze 2005 r., s. 169/. Możliwość wstrzymania tego aktu będzie miała miejsce w sytuacji, gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji w przedmiocie której została wniesiona skarga do Sądu /por. post. NSA z dnia 13 grudnia 2005 r., sygn. II OZ 1227/05/. Jak wynika z przytoczonej wcześniej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Powyższy pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Argumentacja z kolei takiego wniosku musi więc być odpowiednia – tzn. w sposób przekonywujący pokazująca konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. W złożonym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji D. i C. Z. nie wskazali, by zachodziły okoliczności wymienione w powołanym wyżej przepisie. W tej sytuacji, wobec braku podstaw do uwzględnienia wniosku, orzeczono jak w postanowieniu na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.