I SA/Sz 654/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA – Zygmunt Chorzępa po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. z dnia [...] r. sygn. akt I SA/Sz 654/11 oddalającego skargę J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2011. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną Wyrokiem z dnia 9 listopada 2011 r. sygn. akt I SA/Sz 654/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. oddalił skargę J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] , w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2011 r., ustalonego przez organ podatkowy - Burmistrza P. - decyzją z dnia [...]r. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono w dniu 8 grudnia 2011 r. ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącego. Pismem z dnia 12 grudnia 2011 r. pełnomocnik przedstawił opinię o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej. J. M. w dniu 19 grudnia 2011 r. (data nadania listu poleconego), w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, złożył pismo w którym ponownie podniósł zarzuty dotyczące ustalonego przez organy podatkowe zobowiązania podatkowego, żądając rozpoznania sprawy przez "sąd rewizyjny". W dniu 13 stycznia 2012 r. Sąd pouczył skarżącego, o terminie i trybie wnoszenia skargi kasacyjnej (k. 79 akt sądowych). W odpowiedzi, skarżący złożył kolejne pismo z dnia 21 lutego 2012 r., podtrzymując dotychczasowe zarzuty i stanowisko w sprawie. Ponadto skarżący zwrócił się do Sądu z żądaniem zobowiązania organów podatkowych do wydania odrębnego nakazu płatniczego na podatnika, w związku z opodatkowaniem nieruchomości stanowiącej współwłasność Z., J. i K. M. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie ustalił, co następuje: Zgodnie z art. 178 w związku z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), daje w skrócie p.p.s.a., wstępnej kontroli skargi kasacyjnej dokonuje wojewódzki sąd administracyjny. Kontrola ta ogranicza się do zbadania zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jej dopuszczalności oraz dochowania wymogów formalnych. W ocenie Sądu skarga kasacyjna od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. z dnia 9 listopada 2011 r. sygn. akt I SA/Sz 654/11, osobiście sporządzona przez J. M. jest niedopuszczalna z przyczyn wskazanych w art. 175 § 1 i 3 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 175 § 1 i 3 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego lub - w sprawach obowiązków podatkowych - przez doradcę podatkowego. Powołana ustawa wprowadza od tej zasady wyjątek, dopuszczając w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. sporządzenie skargi kasacyjnej przez inne, wymienione w tych przepisach osoby (sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych). Z akt sprawy nie wynika, aby M. M. należał do kręgu osób wymienionych w art. 175 § 1-3 p.p.s.a. i z tej przyczyny sporządzona przez niego skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Jednocześnie wskazać należy, że postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2011 r., Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, zwalniając go od kosztów sądowych ponad kwotę uiszczonego wpisu sądowego i ustanawiając pełnomocnika z urzędu do reprezentowania skarżącego przez sądami administracyjnymi. Postanowienie w tym zakresie nie zostało ani uchylone, ani zmienione. Wnosząc skargę kasacyjną skarżący nadal korzystał zatem z pomocy profesjonalnego pełnomocnika. Ponadto, pełnomocnik doręczył skarżącemu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, zaś pismem z dnia 13 stycznia 2012 r. (k. 79) Sąd pouczył wnoszącego skargę kasacyjną o trybie wnoszenia skargi kasacyjnej, tj. o obowiązku sporządzenia jej przez adwokata, radcę prawnego lub w sprawach obowiązków podatkowych przez doradcę podatkowego pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe oznacza, że skarżący powinien być świadom konsekwencji w postaci odrzucenia skargi kasacyjnej osobiście przez siebie sporządzonej. W tej sytuacji niedochowanie przez stronę wymogu przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. z dnia 9 listopada 2011 r. jest równoznaczne z brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. W związku z powyższym na podstawie art. 178 w związku z art. 175 § 1-3 p.p.s.a. skargę kasacyjną J. M. należało odrzucić. Na marginesie, Sąd odnosząc się do skierowanego wobec niego żądania skarżącego, zawartego w piśmie z dnia 21 lutego 2012 r., o zobowiązanie organów podatkowych do wydania odrębnego nakazu płatniczego z pominięciem pozostałych współwłaścicieli nieruchomości, w celu ochrony przysługującego skarżącemu prawa współwłasności wyjaśnia, że ustalone przez Burmistrza Gminy P. za 2011 r. zobowiązanie łączne, ma charakter solidarny i że zapłacenie przez jednego ze współwłaścicieli podatku, nie pozbawia pozostałych współwłaścicieli prawa do nieruchomości. Sąd nie jest natomiast uprawniony do wykraczania poza granice kontroli zaskarżonej decyzji i zobowiązywania organów do działania zgodnie z żądaniem skarżącego.