I SA/Sz 656/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA - Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka po rozpatrzeniu w dniu 23 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. C. i M. Ż. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z ich skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...]w przedmiocie orzeczenia solidarnej odpowiedzialności za zaległości w podatku od towarów i usług za grudzień 2005 r. wraz z odsetkami p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Skarżący wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z [...] r. nr [...]złożyli wniosek o wstrzymanie jej wykonania, nie podając żadnego uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Ponieważ Skarżący nie wskazali, by zachodziły okoliczności wymienione w powołanym wyżej przepisie, na podstawie przepisu art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.