I SA/Sz 662/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - Aleksandra Jawoszek po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego [...] o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 12 czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od spadku i darowizn p o s t a n a w i a: przyznać radcy prawnemu [...] od Skarbu Państwa -Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu stronie skarżącej kwotę [...] zł (słownie: [...]), w tym podatek od towarów i usług w kwocie [...] zł (słownie: [...] złotych). Postanowieniem z dnia 10 października 2017 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie przyznał [...] prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] wyznaczyła radcę prawnego [...] W dniu 21 listopada 2017 r. radca prawny zapoznał się z aktami sprawy. W dniu 30 listopada 2017 r. złożył pismo procesowe, w którym uzupełnił zarzuty i argumentację skargi, złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a także wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 150 % stawki minimalnej, oświadczając, że koszty pomocy prawnej nie zostały pokryte ani w całości, ani w części. Uzasadniając wniosek o podwyższone wynagrodzenie wskazał, że sprawa jest obszerna, wymaga wiele pracy, wartość sporu jest w górnych granicach, a zaangażowanie pełnomocnika znacznie przyczynia się do rozstrzygnięcia sprawy. Wyrokiem z dnia 11 stycznia 2018 r. Sąd oddalił skargę skarżącego. Pełnomocnik uczestniczył w rozprawie popierając skargę i złożone wnioski. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej zwana: "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczególne zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, reguluje w niniejszej sprawie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2016 r. poz. 1715 ze zm.), dalej zwane "rozporządzeniem". Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Stosownie do ust. 2 tego przepisu ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej 150% opłat określonych w rozdziałach 2-4, następuje z uwzględnieniem: 1) nakładu pracy radcy prawnego, w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu; 2) wartości przedmiotu sprawy; 3) wkładu radcy prawnego w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie; 4) stopnia zawiłości sprawy, w szczególności trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - opłatę obliczoną na podstawie § 8. Opłata, o której mowa w pkt 1 dotycząca postępowania przed sądem administracyjnym w I instancji - mając na uwadze, że wartość przedmiotu sprawy w niniejszej sprawie wynosi [...] zł – to kwota [...] zł (§ 8 pkt 4 rozporządzenia). Uwzględniając, stosownie do § 4 ust. 2 rozporządzenia, zarówno niezbędny nakład pracy wyznaczonego radcy prawnego, jak i charakter sprawy, nie znaleziono podstaw do ustalenia opłaty w wysokości 150 % stawki minimalnej, o co wnosił pełnomocnik. W ocenie referendarza sądowego bowiem, podjęte działania radcy prawnego nie przekraczają granic zwykłej staranności pełnomocnika. Podnieść należy bowiem, że wszystkie wyżej wskazane czynności, tj. zapoznanie się z aktami, sporządzenie pisma procesowego uzupełniającego skargę, a więc zajęcie stanowiska procesowego, złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, uczestnictwo w rozprawie, stanowią zwykłą aktywność pełnomocnika procesowego w wypełnianiu obowiązków związanych z zastępstwem procesowym. Akta natomiast niniejszej sprawy nie są obszerne. Tym samym nieuzasadnione są argumenty świadczące o zwiększonym nakładzie pracy. W związku z powyższym opłata w niniejszej sprawie która jest adekwatna do udziału w niniejszym postępowaniu wynosić będzie [...] zł. Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o niej, tj. o 23 % (a więc o kwotę [...] zł). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 w zw. z 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.