I SA/Sz 664/13

Dnia 8 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Kazimierz Maczewski po rozpatrzeniu w dniu 8 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. T. o wykładnię postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 13 sierpnia 2013 r. sygn. akt I SA/Sz 664/13 odrzucającego skargę M. T. i C. T. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 7 maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie przewlekłości postępowania prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a: odmówić dokonania wykładni postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2013 r. sygn. akt I SA/Sz 664/13 odrzucił skargę M. T. i C. T. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 7 maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie przewlekłości postępowania prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczony został Skarżącym w dniu 2 września 2013 r. Pismem z dnia 5 września 2013 r. (data złożenia w Sądzie - 6 września 2013 r.) zatytułowanym "Wniosek o wykładnię postanowienia nr I SA/Sz 664/13 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13.08.2013 r." M. T. zwróciła się o pisemną wykładnie orzeczenia. W uzasadnieniu Skarżąca wskazała, że postanowienie wydane bez udziału stron za zamkniętymi drzwiami, pozbawiło strony możliwości przedstawiania swojego stanowiska i jest niezrozumiałe. Ponadto kłóci się z zapisami Konstytucji i zdrowym rozsądkiem. Skarżąca podkreśliła, że Sąd w postanowieniu stwierdził, że skarga C. T. podlega odrzuceniu ze względu na brak interesu prawnego do wniesienia skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.". Dalej Skarżąca rozwinęła, że Sąd uchylił się od stwierdzenia na czym polega brak jej interesu prawnego oraz od stwierdzenia, kto ma interes prawny do wniesienia skargi. Skarżąca zarzuciła Sądowi stawianie "strony rządowej" (organów administracji) w pozycji uprzywilejowanej. Ponadto wskazała, że zamknięty katalog aktów prawnych wskazany w postanowieniu (art. 3 § 2 p.p.s.a) odrzucającym skargę nie zabrania wniesienia skargi i bycia stroną we własnej sprawie. W związku z tym interpretacja Sądu wyrażona w postanowieniu jest rozszerzająca i z tej przyczyny niedopuszczalna. Zdaniem Skarżącej odrzucona skarga wpisywała się w kategorię "inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej". W treści uzasadnienia powołane zostały przez Skarżącą przepisy art. 2, art. 32, art. 47 i art. 51 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do brzmienia przepisu art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a." sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z przepisem art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Wniosek nie może zmierzać do zmiany (pod względem prawnym oraz faktycznym) merytorycznego rozstrzygnięciu sprawy poprzez rozszerzenie treści orzeczenia o nowe elementy. Nie może również zmierzać do polemiki ze stanowiskiem Sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami, co do dalszego postępowania. Wykładnia orzeczenia zmierzać powinna w istocie do usunięcia wątpliwości dotyczących treści orzeczenia, w tym zakresu powagi rzeczy osądzonej, a przede wszystkim skutków, jakie ten wyrok ma wywołać, a nie ich zmianę czy odmienne rozumienie. Nie mieści się w ramach wykładni orzeczenia, żądanie przez Skarżącą wyjaśnienia powodów zajętego w sprawie przez Sąd stanowiska, które stanowiło podstawę rozstrzygnięcia, skoro zostało ono w sposób jasny uzasadnione. Ponadto, jak wskazuje doktryna wniosek o wykładnię nie może zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów ani do polemiki ze stanowiskiem Sądu w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania (por. Komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, B. Dauter, LEX, 2013; postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2003 r., I SA/Łd 1517/02; postanowienie SN z dnia 8 stycznia 1998 r., III AO 25/97). Zdaniem Sądu zarówno treść sentencji, jak i uzasadnienie postanowienia z dnia 13 sierpnia 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 664/123 nie budzi wątpliwości określonych w przepisie art. 158 p.p.s.a. W sposób jasny i czytelny wskazano w nim bowiem przedmiot i sposób rozstrzygnięcia Sądu oraz przesłanki, z powodu których odrzucono skargę, tj. naruszenie przez M. T. właściwego trybu likwidacji bezczynności organu administracyjnego oraz brak legitymacji do wniesienia skargi ze względu na brak interesu prawnego C. T. Z treści wniosku o wykładnię postanowienia wynika, że stanowi on polemikę z rozstrzygnięciem Sądu oraz jego uzasadnieniem. Jak wskazano powyżej, instytucja wykładni służy rozstrzyganiu wątpliwości, co do treści orzeczenia i nie może zastępować środka odwoławczego. Wszystkie ww. orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej bazie orzeczeń NSA - http://orzeczenia.nsa.gov.pl. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 158 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji.