I SA/Sz 665/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - Iwona Golec po rozpoznaniu w dniu 28 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych od zażalenia w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia zaległości z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości w 2006 r. wraz z odsetkami za zwłokę p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie w przedmiocie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 13 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę Z.O. na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.), z powodu jej nieopłacenia. Skarżący złożył w piśmie z dnia 22 września 2016 r. zażalenie na to postanowienie wnosząc jednocześnie o zwolnienie od kosztów sądowych od zażalenia. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje. Zgodnie z art. 249a p.p.s.a., jeżeli rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Wskazać należy, że złożone w niniejszej sprawie zażalenie z dnia 22 września 2016 r. dotyczy postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 13 września 2016 r., mocą którego odrzucono skargę z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego. Podstawą prawną zaskarżonego postanowienia był przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 220 § 4 p.p.s.a. zażalenie wniesione na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania lub na postanowienie sądu o odrzuceniu środków prawnych wymienionych w § 3, wolne jest od wpisu. Zatem zażalenie Skarżącego na postanowienie Sądu z dnia 13 września 2016 r. odrzucające skargę jest wolne od wpisu z mocy samego prawa. W tej sytuacji zauważyć należało, iż skarżący nie ma obowiązku ponoszenia wpisu sądowego od zażalenia (z mocy art. 220 § 4 p.p.s.a.), a ponadto nie ciążą na nim aktualnie inne koszty sądowe związane z zażaleniem, co powoduje, że rozpoznanie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych od zażalenia stało się zbędne. Z tych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. art. 249a p.p.s.a., należało orzec, jak w sentencji postanowienia.