I SA/Sz 666/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA (del.) Patrycja Joanna Suwaj, Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak (spr.), , Protokolant starszy sekretarz sądowy Beata Radomska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2014 r. sprawy ze skargi B. K. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie: stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej B. K. uiszczony wpis od skargi w kwocie [...] ([...]) złotych. Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], Dyrektor Z. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa stwierdził niedopuszczalność zażalenia, wniesionego przez B.K. na postanowienie Kierownika Biura Powiatu W. Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z siedzibą w M. z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania. Postanowienie wydano w następującym stanie faktycznym sprawy: W dniu 18 lutego 2014 r. zostało wszczęte z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia nienależnie pobranych środków finansowych przyznanych B.K. (dalej zwanej "Producentką") na mocy decyzji nr [...] z dnia [...] r. i nr [...] z dnia [...] r. Tego samego dnia Kierownik Biura Powiatowego ARiMR, wydał decyzję nr [...] o odmowie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013. Od powyższej decyzji Producentka odwołała się. W dniu 24 lutego 2014 r. do Biura Powiatu W. ARiMR, wpłynął wniosek Producentki, w którym wskazała, że wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia nienależnie pobranej płatności rolnośrodowiskowej stoi w sprzeczności z art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., ponieważ nie zostało zakończone postępowanie w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na 2013 rok. Dlatego też Producentka zażądała umorzenia wszczętego z urzędu postępowania w sprawie ustalenia nienależnie pobranej płatności rolnośrodowiskowej. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w M. uznając, że ww. wniosek jest wnioskiem o zawieszenie postępowania dotyczącego ustalenia kwoty do zwrotu, wydał w dniu [...] r. postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania. W uzasadnieniu wskazał, że w oparciu o przepis art. 98 § 1 K.p.a, nie można zawiesić postępowania, które zostało wszczęte z urzędu. Postępowania w sprawie ustalenia nienależnie pobranych kwot są prowadzone z urzędu, a tylko postępowania wszczęte na wniosek Strony podlegają zawieszeniu, jeśli wystąpi o to Strona. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, Producentka wniosła do Dyrektora Z. Oddziału Regionalnego ARiMR zażalenie, zgodnie z pouczeniem zawartym w tym postanowieniu. Dyrektor Z. Oddziału Regionalnego ARiMR, postanowieniem z dnia [...] r. stwierdził niedopuszczalność zażalenia. Powołując treść przepisu art. 101 § 3 K.p.a. wskazał, że dopuszczalne jest składanie zażaleń jedynie w odniesieniu do postanowień zawieszających postępowanie oraz postanowień odmawiających podjęcia postępowań zawieszonych. Postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania – jak dalej wskazał organ odwoławczy - nie zostało ujęte w powyższym przepisie. Mając na względzie powyższe oraz zapis art. 141 § 1 K.p.a., organ odwoławczy stwierdził, że nie jest możliwe skuteczne wniesienie zażalenia na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania. Dodatkowo organ odwoławczy wskazał, że wadliwe pouczenie zawarte w treści postanowienia Kierownika Biura Powiatu W. ARiMR nie naraża prawnie chronionych interesów Strony, gdyż Strona może - zgodnie z art. 142 K.p.a. - zaskarżyć je w odwołaniu od decyzji kończącej prowadzone postępowanie. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, Skarżąca wniosła o zawieszenie lub umorzenie postępowania, wszczętego przez Kierownika Biura Powiatu W. ARiMR oraz zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Z. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, z w a ż y ł, co następuje: Skarga jest bezpodstawna. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności).O cenie Sądu podlegają zatem akty administracyjne (w tym przypadku postanowienia) z punktu widzenia ich zgodności zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Istotne również jest, że w określonych ramach kompetencji kontrolnych sądów administracyjnych ustawodawca nie wyposażył tych sądów w uprawnienia do merytorycznego orzekania w sprawie rozpoznawanej w postępowaniu administracyjnym, co sprawia, że zasadność skargi skutkuje jedynie wydaniem orzeczenia kasacyjnego lub innej szczególnej treści, wynikającej z przepisów art. 145-150 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "P.p.s.a. Sąd nie przejmuje zatem sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, ma jedynie ocenić legalność działania organu orzekającego. Oznacza to, że Sąd nie może kształtować sytuacji prawnej Skarżącej przez zmianę treści zaskarżonego postanowienia. Z tych też względów zawarty w skardze wniosek Skarżącej o zawieszenie lub umorzenie postępowania wszczętego przez Kierownika Biura Powiatu W. ARiMR nie może zostać uwzględniony. Zasadą postępowania przed sądami administracyjnymi jest to, że przed przystąpieniem do rozpoznawania sprawy co do meritum, sąd z urzędu zobligowany jest do badania wymogów formalnych skargi oraz jej dopuszczalności, zarówno z przyczyn podmiotowych, jak i przedmiotowych. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Zakres kognicji sądów administracyjnych został przez ustawodawcę określony w ww. ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ("P.p.s.a.").. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a., sąd orzeka w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Natomiast zaskarżone postanowienie Dyrektora Z. Oddziału Regionalnego ARiMR w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania nie należy do żadnej z kategorii postanowień wymienionych w tymże przepisie, a zatem rozpoznanie przez sąd administracyjny skargi na to postanowienie jest niedopuszczalne. Podkreślenia wymaga, że Skarżąca niezadowolona z rozstrzygnięcia sprawy co do jej meritum nie zostaje pozbawiona jednak możliwości ich kontroli, gdyż - na podstawie art. 142 K.p.a. – może je kwestionować w odwołaniu od decyzji i ewentualnie w skardze do sądu administracyjnego na decyzję organu II instancji. W tym stanie rzeczy, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.