I SA/Sz 668/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska, Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (spr.), Sędzia WSA Anna Sokołowska, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 16 listopada 2016 r. sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 5 kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz M. W. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatu [...] Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla powiatu [...] i Miasta S. z dnia [...] r., nr [...], przyznającej M.W. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w pomniejszonej wysokości oraz kwotę z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej. W uzasadnieniu swojego postanowienia organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji, decyzją z dnia [...]r., przyznał stronie jednolitą płatność obszarową na rok 2014 w pomniejszonej wysokości oraz kwotę z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej. Decyzja została skierowana na adres pełnomocnika wskazany we wniosku o wpis do ewidencji producentów prowadzonej przez ARiMR i skutecznie doręczona w dniu 2 marca 2016 r., a zatem termin do wniesienia odwołania upływał z dniem 16 marca 2016 r. Organ II instancji, postanowieniem z dnia [...] r., stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji z uwagi na fakt, iż do organu I instancji wpłynęło ono w dniu 18 marca 2016 r. (nadane przesyłką poleconą w dniu 17 marca 2016 r.). Organ stwierdził również, że wobec faktu, iż strona nie wniosła prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, a zatem rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowiłoby rażące naruszenie prawa. Skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem organu i w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 57 § 5 K.p.a. Wskazując na powyższe, wniesiono o: 1) uchylenie postanowienia organu II instancji, 2) zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania. Skarżący stwierdził, że odwołanie od wskazanej decyzji złożył w terminie, tj. w dniu 16 marca 2016 r. i na tę okoliczność przedłożył dowód nadania przesyłki poleconej nr [...], z którego wynika, że odwołanie od decyzji wydanej w dniu 15 lutego 2016 r., zostało nadane w dniu 16 marca 2016 r. Na marginesie skarżący wskazał, że nie wnosił o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, gdyż był przeświadczony, że odwołanie zostało złożone w terminie. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o uchylenie postanowienia, wskazując, że wydając zaskarżone postanowienie opierał się na kopercie ze stemplem Poczty Polskiej, z którego wynikało, że przesyłka została nadana w dniu 17 marca 2016 r. Po zweryfikowaniu oryginalnego potwierdzenia nadania oraz numeru przesyłki na nim i na kopercie (w której strona przesłała odwołanie), organ przychylił się do stanowiska skarżącego, że przesyłkę z odwołaniem on nadał w dniu 16 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej, w skrócie: "p.p.s.a."), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie została przez sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Od dnia 15 sierpnia 2015 r. obowiązuje regulacja art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którą sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Oznacza to, że w przypadku skarg na wyżej wymienione postanowienia skierowanie ich do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nie jest uzależnione od wniosku strony. Zaskarżone postanowienie jest postanowieniem kończącym postępowanie, wobec czego możliwe było rozpoznanie niniejszej sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Po dokonaniu oceny legalności zaskarżonego postanowienia, Sąd uznał, że skargę należało uwzględnić, bowiem zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem przepisów prawa. Na wstępie wskazać należy, że na podstawie przepisu art. 134 K.p.a., który stanowi, że "organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania", organ II instancji jest zobligowany do zbadania czy odwołanie zostało wniesione w przewidzianym prawem terminie. W literaturze wskazuje się, że warunkiem skuteczności czynności procesowej – wniesienie odwołania – jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji (B. Adamiak J. Borkowski, Kodeks postepowania administracyjnego Komentarz, 13. Wydanie, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2014, s. 533). Zgodnie zaś z art. 129 § 2 K.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie (...). Na podstawie art. 57 § 5 pkt 2 K.p.a. termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe. Stosownie do brzmienia art. 3 pkt 13 ww. ustawy przez operatora wyznaczonego należy rozumieć operatora pocztowego obowiązanego do świadczenia usług powszechnych. W dniu 30 czerwca 2015 r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wydał decyzję, na mocy której wybrał Pocztę Polską Spółkę Akcyjną z siedzibą w Warszawie jako operatora wyznaczonego do świadczenia usług powszechnych na lata 2016 – 2025. Zatem, na podstawie przytoczonej regulacji prawnej stronie służy prawo wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji w terminie 14 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia tego organu. Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że termin do wniesienia odwołania w rozpoznawanej sprawie mijał z dniem 16 marca 2016 r. Z przedłożonej przez skarżącego kserokopii dowodu nadania w placówce pocztowej listem poleconym przesyłki zawierającej odwołanie bezspornie wynika, że list został nadany w dniu 16 marca 2016 r., o czym świadczy data stempla pocztowego. Ponadto, na stronie internetowej "emonitoring.poczta-polska.pl" - śledzenie przesyłek – dostępne są informacje na temat statusu przesyłki, z których wynika, że przesyłka o numerze "[...]" została nada w dniu 16 marca 2016 r. listem poleconym ekonomicznym w UP Szczecin (ul. Dworcowa 20, 70-950 Szczecin). Ustalenia przeprowadzone zatem przez organ, sprowadzające się jedynie do weryfikacji koperty ze stemplem Poczty Polskiej, z której wynikało, że przesyłka wraz z odwołaniem została nadana w dniu 17 marca 2016 r., a zatem po terminie, okazały się niewystarczające. Organ błędnie więc uznał, że odwołanie zostało wniesione z naruszeniem ustawowego terminu. Brak było zatem podstaw do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W ocenie Sądu, organ naruszył tym samym zasadę prawdy obiektywnej (art. 7 K.p.a.) oraz wyrażoną w art. 8 K.p.a. zasadę nakazującą organowi prowadzić postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ administracji publicznej zobowiązany będzie, uwzględniając dowód nadania przedstawiony przez skarżącego, nadać sprawie dalszy bieg sprawie. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.