I SA/Sz 677/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA – Kazimierz Maczewski po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Spółki z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od gier za lipiec 2010 r. p o s t a n a w i a odrzucić sprzeciw. M. Spółka z o.o. z siedzibą w K., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na opisaną na wstępie decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi do Sądu wpłynął wniosek Spółki o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 4 października 2012 r. referendarz sądowy odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Odpis tego postanowienia doręczono pełnomocnikowi Spółki w dniu 10 października 2012 r. W dniu 17 października 2012 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym), pismem z dnia 16 października 2012 r., pełnomocnik Skarżącej wniósł sprzeciw od opisanego powyżej postanowienia referendarza sądowego. Na piśmie tym, jak i załączonym do niego odpisie, pełnomocnik odcisnął pieczęć o treści: "G. D., radca prawny, [...]", nie złożył natomiast własnoręcznego podpisu. Z uwagi na powyższe, pismem z dnia 24 października 2012 r., Sąd wezwał pełnomocnika Skarżącej do uzupełnienia wskazanego braku formalnego sprzeciwu – w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania Sądu, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi w dniu 29 października 2012 r. W wyznaczonym przez Sąd terminie (tj. do dnia 5 listopada 2012 r.), ani dotychczas, pełnomocnik Spółki nie udzielił żadnej odpowiedzi na ww. wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "P.p.s.a.", od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, wydawanych przez referendarzy sądowych, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Sprzeciw, jako środek prawny umożliwiający kwestionowanie orzeczeń wydawanych przez referendarzy sądowych, powinien odpowiadać wymaganiom przewidzianym dla pism procesowych (art. 46-47 P.p.s.a.), a w szczególności - w myśl art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. - winien zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przy czym za podpis uznaje się znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 maja 2011 r., sygn. akt I OZ 368/11, LEX nr 795331). Wymogu tego nie spełnia zatem ani umieszczenie na piśmie podpisu mechanicznie odtworzonego, ani przystawienie na nim pieczęci o określonej treści. Nieumieszczenie na sprzeciwie podpisu strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika stanowi brak formalny tego środka, który podlega uzupełnieniu w trybie określonym przepisami art. 49 P.p.s.a. Zgodnie zaś z art. 259 § 2 P.p.s.a. sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W rozpoznawanej sprawie sprzeciw z dnia 16 października 2012 r. zawierał brak formalny w postaci braku podpisu. Pełnomocnik skarżącej Spółki, pomimo stosownego wezwania Sądu, w wyznaczonym terminie braku tego nie uzupełnił. W tym stanie sprawy, stosownie do art. 259 § 2 P.p.s.a., Sąd orzekł o odrzuceniu sprzeciwu.