I SA/Sz 677/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA – Elżbieta Dziel po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 28 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. i K. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z 27 sierpnia 2024 r. nr 3201-IOD1[1].4102.21.2024.5 w przedmiocie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2020 rok p o s t a n a w i a: odrzucić skargę K. K.. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (zwany dalej: organem odwoławczym) po rozpatrzeniu odwołania P. K. (zwanego dalej: podatnikiem, skarżącym) decyzją z 27 sierpnia 2024 r. nr 3201-IOD1[1].4102.21.2024.5 utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. z 27 maja 2024 r. nr [...] odmawiającą podatnikowi stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2020 rok. W dniu 7 sierpnia 2024 r. rozstrzygnięcie organu doręczono P. K.. Na decyzję z 27 sierpnia 2024 r. nr P. K. i K. K. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Na mocy zarządzenia z 31 października 2024 r. Przewodnicząca Wydziału I zarządziła rozdzielenie skargi K. i P. K., w związku z tym stosownie do punktu 3. ww. zarządzenia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. z 27 sierpnia 2024 r. nr 3201-IOD1[1].4102.21.2024.5 w przedmiocie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2020 rok zarejestrowano w rep. SA pod sygn. akt I SA/Sz 677/24 (k. 1 akt sądowych). W drugim zarządzeniu z tego samego dnia (k. 2 akt sądowych) jako stronę skarżącą wskazano: P. K. i K. K.; w punkcie III zarządzono o skierowaniu stosownych pouczeń do strony skarżącej P. K. i K. K.. W punkcie V zarządzono o doręczeniu odpowiedzi na skargę P. K.. Wezwanie do uiszczenia wpisu doręczono P. K.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga K. K. jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu przez sąd. Na wstępie wskazać należy, że merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedza badanie dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Na podstawie art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 - zwanej dalej: "p.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z art. 50 § 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Pod pojęciem interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., rozumie się istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem. Związek ten wynika w przeważającej większości z przepisów administracyjnego prawa materialnego, ale także procesowego lub ustrojowego, gdzie musi istnieć norma prawna przewidująca w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu możliwość wydania określonego aktu lub podjęcia określonej czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a. Ze skargą do sądu administracyjnego może wystąpić podmiot, który wykaże związek pomiędzy swoją sytuacją prawną i normą prawa materialnego, procesowego lub ustrojowego (por. T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis Warszawa 2009, s. 275, uzasadnienie uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2005 r., OPS 1/04, ONSAiWSA 2005 Nr 4, poz. 62). W konsekwencji, postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Podmiot ma legitymację do złożenia skargi w zakresie określonym przepisami prawa. Istnienie legitymacji skargowej podlega badaniu przez sąd administracyjny. Ustalenie zatem zakresu tej legitymacji musi nastąpić w postępowaniu wstępnym, natomiast brak legitymacji jest podstawą do odrzucenia skargi. Niewykazanie owego związku skutkuje tym, iż podmiot wnoszący skargę nie jest legitymowany do jej wniesienia. Skarga złożona przez podmiot, który nie jest legitymowany do jej wniesienia podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z tym przepisem sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn, tj. innych niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1 - 5a, jest niedopuszczalne. Na mocy art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Mając na uwadze powyższe, sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie, K. K. nie posiada indywidualnego interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., nie jest również podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi na podstawie szczególnego przepisu. Z akt sprawy wynika, że wyżej wymieniona nie brała udziału w postępowaniu przed organem odwoławczym w charakterze strony. K. K. nie była również podmiotem, względem którego została wydana decyzja organu I instancji. Postępowanie podatkowe zostało wszczęte i było prowadzone wobec P. K. i zakończyło się wydaniem przez organ odwoławczy decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu niższej instancji odmawiającą podatnikowi stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2020 rok. W konsekwencji uznać należało, że K. K. nie przysługuje legitymacja do złożenia skargi w niniejszej sprawie. W tych okolicznościach, sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.