I SA/Sz 679/11

PostanowienieWSA w Szczecinie2011-10-25

Skład orzekający: Sędzia WSA Joanna Wojciechowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do wstrzymania postępowania egzekucyjnego na wniosek strony?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do wstrzymania postępowania egzekucyjnego, ponieważ przepis art. 61 § 3 PPSA nie przewiduje takiej możliwości. Wstrzymane mogą być jedynie akty i czynności z zakresu administracji publicznej. Wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego jest niedopuszczalny, a właściwym organem do rozpoznania wniosku o wstrzymanie czynności egzekucyjnych jest organ sprawujący nadzór nad egzekucją.
Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe VAT. W ramach skargi wniosła o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego, wskazując na niezasadność przeniesienia na nią odpowiedzialności oraz na otrzymane pismo o wszczęciu egzekucji w przypadku braku uregulowania należności.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania postępowania egzekucyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 25 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku AK o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości w podatku od towarów i usług za grudzień 2005 r. wraz z odsetkami postanawia: odmówić wstrzymania postępowania egzekucyjnego. W skardze z dnia 8 lipca 2011 r. A K zawarła wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego, wskazując na niezasadność przeniesienia na nią odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe spółki. Skarżąca ponadto wskazała, iż w dniu 22 czerwca 2011 r. otrzymała pismo z Drugiego Urzędu Skarbowego z informacją, że jeżeli w ciągu 7 dni nie ureguluje należności zostanie wszczęte postępowanie egzekucyjne oraz, że nie czuje się winna niezapłacenia podatku. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do Sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. We wniosku skarżąca wniosła o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego. W ocenie Sądu wniosek taki jest niedopuszczalny, gdyż przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. nie przewiduje takiej możliwości. Należy podkreślić, że na gruncie cyt. przepisu wstrzymane mogą być jedynie akty i czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Ponadto wskazać należy, że zgodnie z art. 23 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. - o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) dla rozpoznania wniosku o wstrzymanie czynności egzekucyjnych właściwym jest organ sprawujący nadzór nad egzekucją. Dopiero wydany w tym trybie akt może być przedmiotem badania Sądu pod kątem spełnienia przesłanek wstrzymania jego wykonania. Wobec powyższego Sąd nie ma żadnych kompetencji do wstrzymania wykonania postępowania egzekucyjnego. Z treści wniosku skarżącej wynika bowiem jednoznacznie, że wnosi ona o wstrzymanie wykonania postępowania egzekucyjnego, a nie jakiegokolwiek aktu administracji publicznej. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło