I SA/Sz 686/18

PostanowienieWSA w Szczecinie2018-09-26

Skład orzekający: Sędzia WSA B. S. (spr.)

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu dotyczące zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym, które ma charakter odmowny i stanowi rozstrzygnięcie proceduralne, podlega wstrzymaniu wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA?
Ratio decidendi
Postanowienie organu dotyczące zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, mające charakter odmowny i stanowiące rozstrzygnięcie proceduralne, nie podlega wstrzymaniu wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA, ponieważ nie jest aktem podlegającym wykonaniu. Wstrzymanie wykonania dotyczy jedynie aktów, które nadają się do wykonania i wymagają działań ze strony podmiotów dla spowodowania określonego stanu faktycznego lub prawnego.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w części, wskazując na wysokie prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody w jego majątku.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I SA/Sz [...] P O S T A N O W I E N I E Dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA B. S. (spr.) po rozpatrzeniu w Wydziale I w dniu [...] r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o wstrzymanie w zaskarżonej części wykonania postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w sprawie z jego skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania zaskarżonego postanowienia Sygn. akt I SA/Sz [...] U Z A S A D N I E N I E Pismem z dnia [...] r. K. K. (dalej: "Skarżący") działając przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym. W skardze zamieszczony został wniosek o wstrzymanie w zaskarżonej części (tj. co do punktu II) wykonania postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, z powodu wysokiego prawdopodobieństwa wyrządzenia znacznej szkody w majątku Skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wniosek o wstrzymanie wykonalności dotyczyć może jedynie takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania. Powyższe zagadnienie ma istotne znaczenie w omawianej sprawie, bowiem nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga tego wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy tylko tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Cechy tej nie mają akty odmowne, jak również te z konstytutywnych aktów uprawniających, które nie wymagają żadnych działań ze strony uprawnionych podmiotów dla spowodowania określonego w nim stanu faktycznego lub prawnego (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, W. 2006, s. 186 i n. oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] r. II FZ [...]). Zaskarżone postanowienie nie nadaje się natomiast do wykonania i nie podlega wykonaniu, a zatem nie jest możliwe wstrzymanie jego wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Postanowienie w przedmiocie zarzutów dotyczących postępowania egzekucyjnego ma charakter odmowny i zawiera negatywną ocenę zarzutów zgłoszonych w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. Tym samym, stanowi rozstrzygnięcie proceduralne niewywierające skutku w sferze wykonalności postanowienia. Nie obliguje strony do działania, nie może być ono wykonane w trybie przymusowym (w postępowaniu egzekucyjnym). Nie powoduje również powstania skutków w sferze interesu prawnego strony, nie nakłada na nią nowych praw bądź obowiązków podlegających wykonaniu. Zatem, takie postanowienie nie podlega wstrzymaniu w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a., gdyż nie posiada cech, które mogłyby spowodować potencjalne wystąpienie jednej bądź obu przesłanek wymienionych w tym przepisie, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. (por. postanowienia NSA z dnia [...] r. II FZ [...] i z dnia [...] r. II FZ [...], a także postanowienie WSA w Poznaniu z dnia [...] r. III SA/Po [...]). Mając powyższe okoliczności na uwadze, sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Wszystkie cytowane orzeczenia są dostępne na stronie internetowej [...]

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło