I SA/Sz 687/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 13 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.S. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie z jego skargi na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 17 grudnia 2009 r., sygn. akt I SA/Sz 687/09 oddalił skargę B.S. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2010 r. ww. Sąd odmówił sporządzenia uzasadnienia powyższego wyroku, uznając złożony przez skarżącego wniosek z dnia 8 grudnia 2009 r. (który wpłynął do Sądu w dniu 8 stycznia 2010 r.) jako spóźniony. B.S. wniósł zażalenie na ww. postanowienie, domagając się jego uchylenia. W ocenie skarżącego brak uzasadnienia wyroku zamyka mu możliwość do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku. Skarżący podniósł, że pismo z dnia 8 grudnia 2009 r. wysłał za pośrednictwem poczty brytyjskiej, które nie dotarło na czas do Sądu nie z powodu jego zaniedbania, ale z przyczyn niezależnych od niego. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2010 r., sygnatura akt II GZ 54/10, uwzględniając zażalenie skarżącego, uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu orzeczenia NSA wskazał, że w sprawie nie ulega wątpliwości fakt złożenia przez skarżącego dwóch pism procesowych, oznaczonych przez niego na dzień 8 grudnia 2009 r. oraz 31 grudnia 2009 r. Oba pisma zostały nadane za pośrednictwem brytyjskiej placówki pocztowej. W ocenie NSA słusznie sąd pierwszej instancji przyjął, że zgodnie z art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddanie pisma jedynie w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z jego wniesieniem do sądu. Oba pisma wpłynęły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w dniu 8 stycznia 2010 r. Pismo z dnia 31 grudnia 2009 r. zostało wysłane przez skarżącego w związku z uzyskaną przez niego informacją o braku wpłynięcia wcześniejszego pisma z dnia 8 grudnia 2009 r. i jako załącznik zawierało również kopię tego pisma. Pismo z dnia 8 grudnia 2009 r. zawierało wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Poza sporem pozostaje zatem okoliczność wpływu do Sądu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku po upływie terminu przewidzianego w art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd zwrócił uwagę na fakt zawarcia przez skarżącego w piśmie z dnia 31 grudnia 2009 r. wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Z treści pisma skarżącego wynikała wola skarżącego do zapoznania się z pisemną argumentacją Sądu. Zawierało również okoliczności odnoszące się do usprawiedliwienia niedochowania terminu wpływu pisma z dnia 8 grudnia 2009 r., które zawierało wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Ponadto, skarżący wprost wskazał, że prosi o przywrócenie terminu w tej sprawie. W takiej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie powinien w pierwszej kolejności rozpoznać wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 17 grudnia 2009 r. W ocenie NSA postanowienie o odmowie sporządzenia uzasadnienia tego wyroku zostało wydane przedwcześnie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że stosownie do postanowień art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd administracyjny. Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 ww. ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. W myśl art. 87 § 1 tej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast, stosownie do art. 88 powołanej spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Sąd uznał, ze skarżący nie wywiązał się z obowiązku wniesienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, jako do sądu, w którym czynność miała być dokonana, wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. B.S. we wspomnianym wniosku wskazał, że w dniu 31 grudnia 2009 r. w rozmowie telefonicznej z pracownikiem ww. Sądu został poinformowany, że jego pismo z dnia 8 grudnia 2009 r. nie wpłynęło do Sądu. A zatem należało uznać, że siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu upłynął w dniu 7 stycznia 2010 r., który to dzień nie był sobotą ani dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. 83 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Natomiast, zgodnie z art. 83 § 3 ww. ustawy oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z jego wniesieniem do sądu. Skoro pismo procesowe skarżącego, zawierające wniosek o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku, zostało nadane w brytyjskim urzędzie pocztowym, badanie dochowania terminu do wniesienia pisma, należy oceniać według daty jego wpływu do sądu. W świetle powyższego przepisu, nie jest możliwe weryfikowanie zachowania terminu według daty nadania pisma w zagranicznym urzędzie pocztowym. A zatem, uznać należy, że ww. pismo skarżącego, które wpłynęło do Sądu w dniu 8 stycznia 2010 r., zostało wniesione z naruszeniem siedmiodniowego terminu, liczonego od dnia ustania przyczyny jego uchybienia, tj. od dnia, w którym skarżący dowiedział się o zaginięciu jego listu (31 grudnia 2009 r.). W tej sytuacji, stosownie do przepisu art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosek należało odrzucić jako spóźniony.