I SA/Sz 69/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska Sędziowie Sędzia WSA Joanna Wojciechowska Sędzia WSA Ewa Wojtysiak (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu [...] r. sprawy ze skargi D. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...]; [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2014 r. oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2020 r., znak: [...], [...], Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (dalej "Dyrektor Izby" lub "Organ II instancji") utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Z. Urzędu Skarbowego w S. (dalej "Naczelnik US") z dnia [...] lutego 2020 r., znak: [...], którą określono podatnikowi D. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji (poprzednia nazwa "l. P. Sp. z o.o.") z siedzibą w S. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za okres od 01 stycznia do 31 grudnia 2014 r. w wysokości [...] zł. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Dyrektor Izby wskazał art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 – dalej w skrócie "O.p."), art. 14 ust. 1, art. 15 ust. 1, art. 15 ust. 4. art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. a), art. 16 ust. 1 pkt 11 i pkt 46 lit. a) ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851 ze zm. – dalej w skrócie "u.p.d.o.p.") Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, Naczelnik US przeprowadził wobec podatnika l. P. S.. z o.o. (obecnie "D. Sp. z o.o. w likwidacji" - dalej w skrócie "Podatnik", "Spółka", "Skarżąca") kontrolę podatkową w zakresie prawidłowości naliczania i deklarowania należności podatkowych w podatku dochodowym od osób prawnych za lata 2012-2015 oraz w podatku od towarów i usług za III kwartał 2014 r. Kontrolą objęto prowadzone przez spółkę księgi rachunkowe za okres od 01 stycznia 2012 r. do 31 grudnia 2015 r. wraz z przedstawionymi urządzeniami księgowymi. Z przeprowadzonych czynności kontrolnych sporządzony został protokół kontroli podatkowej, który przedłożono Spółce w dniu 31 października 2016 r. Postanowieniem z dnia 23 marca 2017 r. organ podatkowy I instancji wszczął z urzędu wobec Spółki postępowanie podatkowe w sprawie prawidłowości naliczania i deklarowania należności podatkowych w podatku dochodowym od osób prawnych za 2014 r. Naczelnik US stwierdził następujące nieprawidłowości w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych: 1. zaniżenie przychodów o kwotę [...]zł przez nieujęcie przychodów wynikających z ewidencji konta "8000 - E. ", 2. zaniżenie kosztów uzyskania przychodów o kwotę [...]zł, jako różnicę pomiędzy kosztami uzyskania przychodów wynikającymi z ewidencji księgowej Spółki a kosztami uzyskania przychodów wykazanymi w zeznaniu [...] za 2014 r., 3. zawyżenie kosztów uzyskania przychodów o koszty sprzedaży działek pochodzących z podziału działki nr [...], o kwotę [...]zł, 4. zawyżenie kosztów uzyskania przychodów o kwotę [...]zł zaewidencjonowaną na koncie "2000 - Kupno D. I, Z.", 5. zawyżenie kosztów uzyskania przychodów o kwotę [...]zł zaewidencjonowaną na koncie "2600 - Koszty uzbrojenia terenu", 6. zawyżenie kosztów uzyskania przychodów o kwotę [...]zł zaewidencjonowaną na koncie "2910 - Koszty Sprzedaż", 7. zawyżenie kosztów uzyskania przychodów o kwotę [...]zł zaewidencjonowaną na koncie "2950 - Zapasy Domy - V. .", 8. zawyżenie kosztów uzyskania przychodów o kwotę [...]zł zaewidencjonowaną na koncie "4140 - Dochodowy", 9. zawyżenie kosztów uzyskania przychodów o kwotę [...]zł zaewidencjonowaną na koncie "5200 - Ogrzewanie, energia, woda", 10. zawyżenie kosztów uzyskania przychodów o kwotę [...]zł zaewidencjonowaną na koncie "5400 - Podatek od nieruchomości", 11. zawyżenie kosztów uzyskania przychodów o kwotę [...]zł zaewidencjonowaną na koncie "6100 - Telefon i Internet", 12. zawyżenie kosztów uzyskania przychodów o kwotę [...]zł zaewidencjonowaną na koncie "6675 - Usługi doradcze", 13. zawyżenie kosztów uzyskania przychodów o kwotę [...]zł zaewidencjonowaną na koncie "7000 - Inny transport", 14. zawyżenie kosztów uzyskania przychodów o kwotę [...]zł zaewidencjonowaną na koncie "9510 - R. ", Wymienioną decyzją z dnia [...] lutego 2020 r. organ podatkowy I instancji określił Spółce wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2014 r. w wysokości [...] zł. Dyrektor Izby utrzymał w mocy powyższą decyzję Naczelnika US. Organ podatkowy II instancji wskazał, że co do zasady sporne zobowiązanie podatkowe ulega przedawnieniu z dniem 31 grudnia 2020 r. W warunkach sprawy zaistniały jednak okoliczności, o których mowa w art. 70 § 6 pkt 1 i art. 70c O.p. Naczelnik US pismem z dnia 16 lipca 2020 r., znak: [...], doręczonym Spółce w dniu 20 lipca 2020 r. oraz pismem z dnia 16 lipca 2020 r., znak: [...], doręczonym pełnomocnikowi Spółki w dniu 29 lipca 2020 r., zawiadomił stronę o zawieszeniu z dniem 15 kwietnia 2020 r. biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za okres od 01 stycznia 2014 r. do 31 grudnia 2014 r., w związku z wszczęciem postępowania karnego skarbowego w sprawie popełnienia przez Spółkę przestępstwa skarbowego określonego w art. 56 § 2 w związku z art. 56 § 1 Kodeksu karnego skarbowego (Dz. U. z 2020 r. poz. 19), polegającego na podaniu nieprawdy w złożonej w Z. Urzędzie Skarbowym w S. w dniu 15 kwietnia 2015 r. korekcie zeznania [...] o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych za rok podatkowy 01.01.2014 - 31.12.2014 r., przez co narażono na uszczuplenie tego podatku o kwotę [...]zł. Dyrektor Izby wskazał, że na podstawie ewidencji księgowej Spółki za okres od 01 stycznia do 31 grudnia 2014 r. ustalono, iż jej przychód w ogólnej kwocie wyniósł [...] zł. S. zestawienie kont księgowych w zakresie przychodu i kwot im przypisanych, przedstawiono na str. 5 decyzji organu I instancji. Z kolei w korekcie zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych [...] za wymieniony rok podatkowy pod pozycją nr. 30 - "Razem Przychody", Spółka wykazała przychód w kwocie [...]zł. Różnica, stanowiąca wartość [...] zł, wynika z nieujęcia w przychodach ww. zeznania wartości wynikających z ewidencji konta "8000 - E. Na podstawie ewidencji księgowej Spółki za okres od 01 stycznia do 31 grudnia 2014 r. ustalono, że koszty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej w ogólnej kwocie wyniosły [...] zł. S. zestawienie kont księgowych w zakresie kosztów i kwot im przypisanych przedstawiono na str. 5-6 decyzji organu instancji. Natomiast pod poz. 34 "Razem koszty uzyskania przychodów" zawartą w korekcie zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych [...] za rok podatkowy od 01.01.2014 r. do 31.12.2014 r. spółka wykazała kwotę [...]zł. Różnica stanowi [...] zł. W toku czynności kontrolnych ustalono, że Spółka zaewidencjonowała na koncie ,,8000 - E. " przychód na łączną kwotę [...]z tytułu sprzedaży nieruchomości, dokumentowanej szczegółowo opisanymi w decyzji dowodami księgowymi nr [...]. Nie przedłożono do kontroli zaksięgowanych na koncie "8000 - E. " dowodów księgowych o numerach: - 293 zaksięgowany 31 grudnia 2014 r. na kwotę [...]zł tytułem cyt.: "Reg. [...] fold=ekstraor.", - 294 zaksięgowany 16 czerwca 2014 r. na kwotę [...]zł tytułem cyt.: "Reg. [...] fold=ekstraor.". W toku prowadzonego postępowania ustalono, że Spółka winna uwzględnić w zeznaniu podatkowym [...] za 2014 r. wielkości zaksięgowanych na koncie "8000 – E. w kwocie [...]zł stanowiących przychody z tytułu sprzedaży nieruchomości, Stwierdzono też, że spółka zaniżyła koszty uzyskania przychodów o kwotę [...]zł (1.543.498,91 zł - [...] zł) przez nieuwzględnienie w rozliczeniu podatkowym kosztów sprzedaży wynikających z ewidencji konta "8000". Dyrektor Izby rozważył kwestię wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów Spółki wydatków poniesionych na nabycie działek gruntu pochodzących z podziału działki nr [...] w kwocie [...]zł. W toku kontroli ustalono, że Spółka rozliczyła wartość nabycia działek sprzedanych na podstawie faktury VAT nr [...]/2014 z dnia 11 września 2014 r., pomniejszając cenę sprzedaży o cenę nabycia całej działki gruntu nr [...] o łącznej powierzchni [...] ha. Cena nabycia tej działki wynosiła [...] zł, co ustalono w oparciu o akt notarialny Rep. A nr [...] z dnia 04 lipca 2005 r. Organ wskazał, że w 2014 r. Spółka sprzedała działki położone w miejscowości D., które pochodziły z zakupionej w 2005 r. od Gminy D. działki nr [...] o łącznej powierzchni [...] ha. Spółka sprzedała działki o łącznej powierzchni [...] ha, pochodzące z podziału działki nr [...], co szczegółowo opisano na s. 12-13 zaskarżonej decyzji. Pomimo wezwania Spółka nie wyjaśniła, czy sprzedając w latach poprzedzających 2014 r., rozliczyła jako koszt uzyskania przychodów wartość nabycia sprzedanych działek pochodzących z podziału działki nr [...] o powierzchni [...] ha (a jeśli tak, to w jakiej wysokości oraz według jakiej proporcji). Dyrektor Izby uznał, że Spółka była uprawniona do zaliczenia do kosztów podatkowych wydatków poniesionych na zakup działki gruntu nr [...], jednakże nie w pełnej wartości. Organ ten wskazał, że procentowy udział sprzedanych w 2014 r. działek w ogólnej powierzchni działki nr [...] wynosił 78,75 %. Oznacza to, że Spółka na dzień sprzedaży tych działek mogła zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość odpowiadającą proporcjonalnie cenie nabycia działek, tj. kwotę [...]zł ([...] zł x 78,75 %). Zatem, zaliczając do kosztów uzyskania przychodów 2014 r. wartość sprzedanych działek w wysokości [...] zł, Spółka zawyżyła je o [...] zł. Dyrektor Izby uznał za niezasadne stanowisko Spółki, że w rzeczywistości w 2014 r. sprzedała ona [...] ha, w tym działki o nr [...] o powierzchni [...] ha i nr [...] o powierzchni [...] ha, których nie uwzględniono przy rozliczeniu kosztów podatkowych. Na podstawie zapisów zawartych w akcie notarialnym, Rep. A nr [...], z dnia 17 kwietnia 2015 r. Organ II instancji uznał, że całkowitej płatności za działkę nr [...] dokonano w 2007 r. i w tym roku Spółka uzyskała prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatku poniesionego na nabycie sprzedanej działki. Odnośnie do działki nr [...] Dyrektor Izby wskazał, że jej sprzedaży dokonano aktem notarialnym z dnia 03 października 2014 r., Rep. A nr [...]. Jednym z dokumentów przedstawionych przy tej transakcji była umowa przedwstępna sprzedaży działki, zawarta w formie aktu notarialnego 09 listopada 2007 r., Rep. A nr [...]. Na tej podstawie ustalono, że cała cena sprzedaży nieruchomości została zapłacona w 2007 r. i w tym okresie rozliczeniowym strona uprawniona była do zaliczenia do kosztów podatkowych kosztów związanych z wartością nabycia działki. Takie wnioski potwierdza również pismo Spółki z dnia 25 kwietnia 2016 r. i załączona faktura nr [...]/2007 z dnia 09 listopada 2007 r. Następnie Dyrektor Izby wyjaśnił kwestię nieuznania za koszt uzyskania przychodów kwoty [...]zł zaewidencjonowanej na koncie "2950 – Zapasy Domy – V. dotyczącej sprzedaży domu nr [...]. Ze względu na uwagi Spółki, zawarte w pismach z dnia 12 stycznia oraz z dnia 19 marca 2018 r., Organ podatkowy wezwał Spółkę do wyjaśnienia, jaka ostatecznie kwota kosztów ujętych na koncie 2950 "Zapasy" powinna zostać rozliczona w kosztach podatkowych 2014 r. W piśmie z dnia 30 września 2019 r. Spółka odnośnie do ustaleń dotyczących konta "Zapasy" w 2014 r. - wskazała: "2014 - Dotyczące zapasów w 2014 r., a następnie dalszego zużycia w [...] zł wysokości na sprzedaż domu nr [...] i konsumpcji [...] zł na sprzedaż domu nr [...]. " Spółka powtórzyła swoje stanowisko i kalkulacje w piśmie z dnia 05 lutego 2020 r. Dyrektor Izby wskazał, że analiza bilansu sporządzonego przez Spółkę za 2014 r. wskazuje, że w pozycji B. Aktywa obrotowe, I Zapasy, 4. Towary - Spółka wykazała na początek roku obrachunkowego zapas na kwotę [...]zł, zaś na koniec tego roku zapas w wysokości [...] zł. Spółka jako składnik zapasu na początek 2014 r. wykazała również Półprodukty i produkty w toku (pozycja [...]) na kwotę [...]zł, zaś na koniec 2014 r. Półprodukty i produkty w toku wyniosły [...] zł. Łącznie zatem Spółka wykazała zapas na początek 2014 r. w kwocie [...]zł, zaś na koniec 2014 r. zapas na kwotę [...]zł. Różnica pomiędzy zapasem na początek i na koniec roku 2014 r. wyniosła [...] zł i kwotę tą spółka zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów 2014 r. Organ II instancji stwierdził, że koszt uzyskania przychodów w 2014 r., wynikający z konta 2950 "Zapasy" Spółki należy pomniejszyć o kwotę [...]zł, stanowiącą zaliczony już do kosztów podatkowych 2013 r. koszt sprzedaży domu nr [...], zgodnie z wydaną przez Naczelnika US w dniu [...] kwietnia 2018 r. decyzją, znak: [...], określającą Spółce stratę z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2013 r. w wysokości [...] zł. Domy nr [...] i nr [...] zostały sprzedane w 2014 r., zatem koszty z nimi związane prawidłowo ujęto w kosztach uzyskania przychodu 2014 r. Natomiast sprzedaż domu nr [...] miała miejsce w 2013 r. za cenę [...] zł brutto, a koszt jego sprzedaży stanowiła kwota [...]zł, co dokumentuje złożone przez spółkę w toku prowadzonego postępowania zestawienie (k.648 akt podatkowych). Według Dyrektora Izby nie zasługuje na uwzględnienie zarzut odwołania dotyczący zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków, które znalazły się "na koncie zapasy w kwocie [...]PLN". Zgodnie ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym wydatki związane ze zbyciem nieruchomości w 2014 r. zostały ujęte w łącznej kwocie kosztów uzyskania przychodów w wysokości [...] zł, co wyjaśniono w zaskarżonej decyzji. W ocenie Dyrektora Izby, Spółka nie przedstawiła dowodów zapłaty odsetek zaksięgowanych w ciężar konta "9510 - R. ", w myśl przepisu art. 15 ust. 1 oraz art. 16 ust. 1 pkt 11 u.p.d.o.p., a zatem, nie była uprawniona do zaliczenia ww. kwot do kosztów uzyskania przychodów w 2014 r. Organ nie uwzględnił przy tym przedłożonych wraz z odwołaniem dowodów w postaci wyroku Sądu Okręgowego w K. VI Wydział Gospodarczy z [...] września 2010 r. sygn. akt VI Ga 55/10 oraz dowodu zapłaty z 4 listopada 2010 r. Odnośnie do zawyżenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę [...]zł zaewidencjonowaną na koncie "2600 - Koszty uzbrojenia terenu", uwzględniono wyjaśnienia Spółki w zakresie, w jakim udokumentowała ona poniesienie kosztu (dowód księgowy nr [...], nr [...]). W odniesieniu do pozostałych zakwestionowanych kosztów ujętych na tym koncie w kwocie [...]zł oraz [...] zł, Spółka przedłożyła jedynie dokument KW nr [...] z dnia 31 marca 2014 r., nie przedstawiając jednak, pomimo wezwania, dowodów źródłowych wskazujących rodzaj kosztu oraz strony transakcji. Organ podatkowy uznał zatem, że Spółka zawyżyła koszty uzyskania przychodów w 2014 r. o [...] zł. Według Dyrektora Izby, Spółka nie zawyżyła kosztów uzyskania przychodów 2014 r. o kwotę opłaty adiacenckiej w wysokości [...] zł. Odnośnie do zawyżenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę [...]zł zaewidencjonowaną na koncie "7000 - Inny Transport" organ podatkowy ustalił, że oprócz kosztów zakupu benzyny bezołowiowej do użyczonego spółce samochodu marki Toyota [...] o nr rej. [...], spółka zaksięgowała także fakturę VAT nr [...] z 26 kwietnia 2014 r. na kwotę brutto: [...] zł oraz fakturę VAT nr [...] z 21 maja 2014 r na kwotę brutto [...] zł. Organ podatkowy dokonał zatem wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów 2014 r., kwoty podatku w wysokości [...] zł ([...] zł + [...] zł). W ocenie Dyrektora Izby, Spółka zawyżyła koszty uzyskania przychodów 2014 r. o kwotę [...]zł zaewidencjonowaną na koncie "2000 - Kupno D. I, Z.". Pomimo skierowanych do Spółki wezwań, m.in. do przedłożenia dowodów księgowych nr [...] na łączną kwotę [...]zł, Spółka nie udzieliła w tym zakresie żadnej odpowiedzi. Dyrektor Izby stwierdził zatem, że Spółka zawyżyła o tę kwotę koszty podatkowe badanego okresu. Ponadto, Spółka zaksięgowała w ciężar kosztów tego konta dowód księgowy nr [...] (dowód nr [...] do protokołu kontroli) zaksięgowany na kwotę netto; [...] zł (brutto: [...] zł) na podstawie wezwania z dnia 04 lipca 2014 r. wystawionego przez firmę T. M. K. , Spółka nie przedłożyła jednak dowodu zapłaty wskazanej kwoty. Odnośnie do zawyżenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę [...]zł ujętą na koncie "2910 - Koszty Sprzedaż", na którym łącznie Spółka zaewidencjonowała kwotę [...]zł, m.in. na podstawie dowodu księgowego nr [...], zaksięgowanego na kwotę: [...] zł w oparciu o dokument Faktura, Export nr [...] z dnia 30 czerwca 2014 r. o wartości netto/brutto [...] [...], Organ zauważył, że różnica między kosztem zaksięgowanym na koncie a prawidłowo przeliczonym kosztem wynikającym z faktury w wysokości [...] zł (według kursu średniego korony duńskiej z 27 czerwca 2014 r.) wynosi [...] zł i zasadnie została uznana za kwotę niestanowiącą kosztów uzyskania przychodów Spółki. W toku kontroli stwierdzono również, że na omawianym koncie zaksięgowano kserokopię faktury VAT nr [...] z dnia 03 października 2014 r., która ujęta była uprzednio na koncie "2800 - Koszty Projektu - G. " pod numerem księgowym 237 i zaksięgowana 11 września 2014 r. w związku z tym Spółka zawyżyła koszty uzyskania przychodów 2014 r. o kwotę [...]zł wynikającą z wymienionej faktury. Ponadto, na powyższym koncie zaksięgowano także dowód księgowy nr [...] na kwotę netto/brutto [...] zł, którego Spółka nie przedłożyła ani w trakcie kontroli, ani w toku prowadzonego postępowania podatkowego. Odnośnie do zaewidencjonowania na koncie "4140 - Dochodowy" kwoty [...]zł, Spółka przedłożyła dokument kasa wypłaci KW nr [...] z dnia 23 maja 2014 r. na kwotę: [...] zł. tytułem cyt.: "[...]". Na podstawie analizy danych pozyskanych z podsystemu P. stwierdzono jednak, że ostatnią deklarację [...] Spółka złożyła do Z. Urzędu Skarbowego w S. 21 marca 2013 r. i dotyczyła ona 2012 r. W ocenie Organu II instancji, Spółka zawyżyła także koszty uzyskania przychodów o kwotę [...]zł ujętą na koncie "5200 Ogrzewanie, energia, woda". Spółka nieprawidłowo ujęła w ciężar kosztów tego konta kwotę wynikającą z dowodu księgowego nr [...] zaksięgowanego dwukrotnie: 29 sierpnia 2014 r. na kwotę netto [...] zł oraz 8 września 2014 r., na kwotę netto [...] zł. Tymczasem Spółka przedłożyła jedynie fakturę VAT nr FVS [...]/14 z 31 lipca 2014 r. wystawioną przez Gminę D. o wartości netto [...] zł, tytułem dostawy wody i odbioru ścieków. Organ uznał zatem, że pozostała kwota podlega wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów 2014 r. Ponadto, w ciężar tego konta Spółka ujęła dowód księgowy nr [...] na kwotę netto [...] zł, na podstawie wezwania do zapłaty z dnia 07 stycznia 2014 r. za należność wynikającą z faktury nr [...] Według Dyrektora Izby, wezwanie do zapłaty nie jest dokumentem potwierdzającym poniesienie kosztu. Dodatkowo ustalono, że należność wynikająca z wymienionej faktury została uprzednio zaliczona do kosztów uzyskania przychodów 2013 r. W ciężar omawianego konta Spółka ujęła też dowód księgowy nr [...] na kwotę netto/brutto: [...] zł, którego jednak nie przedłożyła. Według Dyrektora Izby, Spółka zawyżyła koszty uzyskania przychodów 2014 r. o kwotę [...]zł ujętą na koncie "[...] od nieruchomości". Spółka nie przedłożyła dowodu księgowego nr [...] zaksięgowanego 03 grudnia 2014 r. na powyższą kwotę tytułem: "Podatek od niesr 10-1". Odnośnie do zawyżenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę [...]zł zaksięgowaną na koncie "[...]", organ wyjaśnił, że w ciężar kosztów tego konta spółka ujęła m.in. dowód księgowy nr [...] zaksięgowany na kwotę netto: [...] zł. Jednak przedłożono jedynie fakturę VAT nr [...] z 3 stycznia 2014 r. na kwotę netto: [...] zł. Z kolei dowód księgowy nr [...] zaksięgowany był na kwotę netto: [...] zł, tytułem, jednak przedłożono jedynie fakturę VAT nr [...] z 3 lutego 2014 r. na kwotę netto: [...] zł oraz fakturę VAT nr [...] z 3 marca 2014 r. na kwotę netto [...] zł. Odnośnie do zawyżenia kosztów uzyskania przychodów 2014 r. o kwotę [...]zł, ujętą na koncie "6675 - Usługi doradcze – A. ass", Spółka przedstawiła pokwitowania wpłat do Sądu Rejonowego w K. nr 13.[...]/2014 na łączną kwotę [...]zł, jednakże nie przedłożyła dowodu księgowego o nr [...]. Ponadto, potwierdzenia wpłaty w kwocie [...]zł Spółka zaksięgowała już w ciężar konta "[...] sprzedaż" pod pozycją księgową 34, tym samym koszt ten został ujęty dwukrotnie. Spółka nie przedłożyła również dowodu księgowego nr [...] na kwotę netto/brutto: [...] zł tytułem "J. ". Organ uznał, że kwota [...]zł nie stanowi kosztu uzyskania przychodu. w roku 2014 r. W ocenie Dyrektora Izby, organ podatkowy I instancji w toku prowadzonego postępowania spełnił wymogi dotyczące prawidłowego zebrania i oceny materiału dowodowego w sprawie. Nie został uwzględniony również zarzut dotyczący szybkości postępowania. Zakończenie postępowania podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za 2014 r. uwarunkowane było zakończeniem postępowania w zakresie tego podatku za 2013 r., które ostatecznie zakończyło się wydaniem w dniu [...] kwietnia 2018 r. decyzji, znak: [...], określającej Spółce stratę z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych w wysokości [...] zł. Ponadto, w toku postępowania podatkowego organ wielokrotnie wzywał Spółkę do przedłożenia wyjaśnień w zakresie m.in. zakwestionowanych wydatków zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, na które Spółka nie udzieliła odpowiedzi. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na powyższą decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...].11.2020 r., Spółka, reprezentowana przez pełnomocnika, wnosząc o jej uchylenie oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, zarzuciła zaskarżonej decyzji: - naruszenie przepisów prawa proceduralnego, których uchybienie mogło mieć wpływ na wynik sprawy, tj. art. 121, 122, 125 O.p.; - wydanie decyzji z pogwałceniem art. 2 Konstytucji RP ze względu na sposób prowadzenia postępowania nierespektujący zasadę państwa prawa oraz zasad określonych w Ordynacji podatkowej, a także zasady sprawiedliwości społecznej. W uzasadnieniu skargi Skarżąca przedstawiła argumentację na poparcie zasadności podniesionych w niej zarzutów. Skarżąca zwróciła przede wszystkim uwagę na okoliczność, że postępowanie karne skarbowe zostało podjęte jedynie w celu zawieszenia biegu terminu przedawnienia (dla pozoru), niezgodnie z intencją prowadzenia postępowania karnego skarbowego, co nie powinno, wywoływać skutków przewidzianych w art. 70 § 6 pkt 1 O.p. Organ podatkowy rozpoczął kontrolę w 2016 r., a dopiero w 2020 r. wszczął postępowanie karne skarbowe w sprawie popełnienia przez Spółkę przestępstwa skarbowego. Wskazała, że jeżeli przestępstwo skarbowe było popełnione według organu podatkowego w 2014 r., to od momentu rozpoczęcia kontroli miał on dużo czasu, aby wszcząć sprawę o popełnienie takiego przestępstwa. Dalej Skarżąca podniosła, że organ podatkowy wyłączył z kosztów podatkowych kwotę [...]zł uznając, że kwota ta dotyczy sprzedaży domu nr [...], po czym wskazuje na błędną analizę dokumentów, jako że kwota ta dotyczy sprzedaży domu nr [...]. Ponadto wskazała, że główną działalnością Spółki w kontrolowanym okresie była budowa i sprzedaż nieruchomości. Dla celów właściwej ewidencji kosztów ponoszonych w związku z budową nieruchomości spółka utworzyła konto księgowe nr [...] "Z. ". Zapisy na koncie odzwierciedlały ponoszone koszty bezpośrednie działalności gospodarczej. W 2014 r. Spółka zmieniła plany inwestycyjne i dokonała zbycia swojej działalności operacyjnej na rzecz jednego kontrahenta. Stosownie zaś do art. 15 ust. 4f u.p.d.o.p., koszty zaniechanych inwestycji są potrącalne w dacie zbycia inwestycji lub ich likwidacji. W konsekwencji, z uwagi na zbycie w 2014 r. projektu nieruchomościowego znajdującego się w D. rozliczenie takiej transakcji powinno zostać dokonane na ogólnych zasadach dotyczących zbycia składników majątku firmy. Oznacza to, że w dacie odpłatnego zbycia inwestycji Spółka uzyskała przychód w wysokości ceny wynikającej z umowy, a jako koszt uzyskania tego przychodu spółka powinna rozliczyć wydatki poniesione w związku z realizacją tej inwestycji, czyli to co znalazło się na koncie zapasy - w kwocie [...]zł. Spółka zwróciła również uwagę na przewlekłość postępowania oraz opieszałość organów podatkowych, co wielokrotnie było wskazywane podczas kontroli i prowadzonego postępowania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 26 lipca 2021 r. Dyrektor Izby przekazał w ujęciu chronologicznym wykaz czynności procesowych podjętych w dochodzeniu prowadzonym pod sygnaturą [...] przeciwko M. C. (prezesowi zarządu Skarżącej Spółki), podejrzanemu o popełnienie przestępstwa skarbowego określonego w art. 56 § 2 kks. w związku z art. 56 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 9 § 3 k.k.s. Rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje. Skarga jest niezasadna, Sąd bowiem, w wyniku kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem, nie stwierdził by doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego czy też przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, czego dla uwzględnienia skargi ustawodawca wymaga w przepisie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) P.p.s.a. W konsekwencji tego nie było usprawiedliwionych podstaw do uwzględnienia skargi. Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 20 listopada 2020 r., utrzymującą w mocy decyzję Organu podatkowego I instancji, którą określono Skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2014 r. W skardze Skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów postępowania (art. 121, art. 122 i art. 125 O.p.) oraz jej wydanie z pogwałceniem art. 2 Konstytucji RP ze względu na sposób prowadzenia postępowania nierespektujący zasadę państwa prawa oraz zasad określonych w Ordynacji podatkowej, a także zasady sprawiedliwości społecznej. Zdaniem Skarżącej, postępowanie karne skarbowe zostało podjęte jedynie w celu zawieszenia biegu terminu przedawnienia (dla pozoru), niezgodnie z intencją prowadzenia postępowania karnego skarbowego, co nie powinno, wywoływać skutków przewidzianych w art. 70 § 6 pkt 1 O.p. Skarżąca podniosła, że organ podatkowy rozpoczął kontrolę w 2016 r., a dopiero w 2020 r. wszczął postępowanie karne skarbowe w sprawie popełnienia przez Spółkę przestępstwa skarbowego. Wskazała, że jeżeli przestępstwo skarbowe było popełnione według organu podatkowego w 2014 r., to od momentu rozpoczęcia kontroli miał on dużo czasu, aby wszcząć sprawę o popełnienie takiego przestępstwa. Nadto, Skarżąca kwestionuje, że organ podatkowy wyłączył z kosztów podatkowych kwotę [...]zł uznając, że kwota ta dotyczy sprzedaży domu nr [...], po czym wskazuje na błędną analizę dokumentów, jako że kwota ta dotyczy sprzedaży domu nr [...]. W tak zakreślonych ramach sporu Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów skargi co do naruszenia wskazywanych przez Skarżącą przepisów postępowania podatkowego. W pierwszej kolejności należy odnieść się do najdalej idącego w skutkach prawnych zarzutu skargi, tj. w istocie zarzutu naruszenia art. 70 § 6 pkt 1 O.p. przez wydanie rozstrzygnięcia, mimo nieskutecznego zawieszenia biegu terminu przedawnienia, bowiem zostało podjęte jedynie w celu zawieszenia biegu terminu przedawnienia (dla pozoru), niezgodnie z intencją prowadzenia postępowania karnego skarbowego. Sąd stwierdził, że zarzut ten jest nieskuteczny, nie ma on bowiem żadnego znaczenia prawnego z uwagi na fakt, że zaskarżona decyzja została wydana przed upływem terminu przedawnienia. Poza sporem jest, że przedmiotem zaskarżonej decyzji jest określenie zobowiązań podatkowych w podatku dochodowym za okres od stycznia do grudnia 2014 roku, które co do zasady - w myśl art. 70 § 1 O.p. – ulegały przedawnieniu z upływem dnia 31.12.2020 r. Natomiast zaskarżona decyzja została wydana w dniu [...] listopada 2020 r., zaś - i jak sama Skarżąca wyjaśniła w skardze - doręczona pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 01 grudnia 2020 r., a więc przed upływem terminu przedawnienia. Poza tym, jak wynika z pisma Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 26 lipca 2021 r., w toku postępowania karnego skarbowego prowadzonego przeciwko M. C. (prezesowi zarządu skarżącej Spółki), podejrzanemu o popełnienie przestępstwa skarbowego określonego w art. 56 § 2 k.k.s. w związku z art. 56 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 9 § 3 k.k.s., podjęto szereg czynności procesowych, w tym w dniu 22 czerwca 2021 r. sporządzono akt oskarżenia. Wobec tego, zarzut skargi co do naruszenia art. 70 § 6 pkt 1 O.p. jest całkowicie bezpodstawny. Odnosząc się natomiast do zarzutu skargi co do wyłączenia z kosztów uzyskania przychodu kwoty [...]zł z tytułu sprzedaży domu nr [...], gdyż zdaniem Skarżącej, kwota ta dotyczy sprzedaży domu nr [...], Sąd także nie znalazł podstaw do uwzględnienia tego zarzutu. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Organ II instancji w pkt. 2.2 wyczerpująco wyjaśnił tę sporną kwestię, i wyraźnie m. in. wskazał, że, cyt.: "(...) koszt sprzedaży domu nr [...] w wysokości [...] zł, domu nr [...] w wysokości [...] zł i domu nr [...] w wysokości [...] zł, zostały uwzględnione w kwocie [...]zł, stanowiącej jeden ze składników zapasu na dzień 31.12.2014 w wysokości [...] zł. Wskazać trzeba, że domy nr [...] i nr [...] zostały sprzedane w 2014 r., zatem koszty z nimi związane prawidłowo ujęto w kosztach uzyskania przychodu 2014 r. Zwrócić jednakże należy uwagę, że sprzedaż domu nr [...] miała miejsce w 2013 r. za cenę [...] zł brutto, z kolei koszt jego sprzedaży stanowiła kwota [...]zł, co dokumentuje złożone przez spółkę w toku prowadzonego postępowania zestawienie (k.648 akt podatkowych). Podkreślenia również wymaga to, że koszt sprzedaży domu nr [...] został już odpowiednio zaliczony do kosztów uzyskania przychodów spółki za rok 2013 w decyzji Naczelnika Z. Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...].04.2018 r. znak: [...] Tym samym w ocenie Dyrektora tutejszej Izby Administracji Skarbowej, wartość [...] zł dotycząca dokonanej w 2013 roku sprzedaży domu nr [...], stosownie do przepisu art. 15 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (w myśl którego: koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c) - wbrew zarzutom odwołania - zasadnie została wyłączona z kosztów uzyskania przychodów 2014 r. Natomiast koszt sprzedaży domu nr [...], (która miała miejsce w 2014 r.) w tożsamej kwocie [...]zł - jak wynika z materiału dowodowego - został prawidłowo ujęty w łącznej kwocie [...]zł.". Skarżąca nie wykazała, by sprzedaż domu nr [...] nastąpiła w roku podatkowym 2014, zaś koszt jego sprzedaży był inny niż kwota [...]zł. Stąd, Sąd uznał stanowisko organu podatkowego co do wyłączenia z kosztów uzyskania przychodu za rok 2014 kwoty [...]zł z tytułu sprzedaży domu nr [...] - za w pełni uprawnione. W tej sytuacji, skoro Skarżąca nie podważyła ustaleń faktycznych Organów podatkowych, ani też ich oceny prawnej, Sąd stwierdził, że zarzuty skargi co do naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 121, art. 122 i art. 125 O.p. oraz naruszenia art. 2 Konstytucji RP, są nieuzasadnione. Nie jest wystarczające samo zakwestionowanie ustaleń organu podatkowego i ich oceny, konieczne jest przy tym udowodnienie, że organ nie ma racji, a więc, że zaskarżonym rozstrzygnięciem dopuścił się naruszenia przepisów prawa w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, czego dla uchylenia zaskarżonego aktu ustawodawca wymaga w art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm. - w skrócie "P.p.s.a."). Takiego naruszenia ze strony Organu podatkowego Skarżąca nie wykazała w niniejszej sprawie. W tym stanie sprawy Sąd, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi jako nieuzasadnionej. Z uwagi na realnie istniejące zagrożenie dla zdrowia osób uczestniczących w rozprawie, niniejsza sprawa, wyznaczona na rozprawę, została skierowana i rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów, a podstawą były następujące przepisy: art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.), art. 20 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 2167 późn. zm.) oraz § 3 zarządzenia Nr 39 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2020 r. w sprawie odwołania rozpraw oraz wdrożenia w Naczelnym Sądzie Administracyjnym działań profilaktycznych służących przeciwdziałaniu potencjalnemu zagrożeniu zakażenia wirusem SARS-CoV-2 oraz § 1 ust. 1 i 2 zarządzenia Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 października 2020 r. w sprawie odwołania rozpraw oraz wdrożenia w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie działań profilaktycznych służących przeciwdziałaniu potencjalnemu zagrożeniu zakażenia wirusem SARS-CoV-2 w związku z objęciem terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obszarem, na którym wystąpił stan epidemii. Powołane wyroki są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na internetowej stronie pod adresem: www.nsa.gov.pl