I SA/Sz 699/05
WyrokWSA w Szczecinie2006-06-08
Skład orzekający: Krystyna Zaremba, Marzena Kowalewska, Alicja Polańska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ podatkowy prawidłowo odmówił wznowienia postępowania podatkowego z powodu złożenia wniosku po upływie terminu, mimo że strona podnosiła zarzut niezawinionego nieuczestniczenia w postępowaniu przez swojego pełnomocnika (prokurenta)?Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, uznając, że organy podatkowe nie wyjaśniły wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Kluczowe było ustalenie, czy pełnomocnictwo prokurenta zostało złożone w aktach sprawy w sposób zgodny z art. 137 § 3 Ordynacji podatkowej, co determinuje jego uprawnienie do reprezentowania strony i możliwość wznowienia postępowania z powodu niezawinionego nieuczestniczenia w nim.Stan faktyczny
Spółka złożyła wniosek o wznowienie postępowania podatkowego dotyczącego podatku VAT za listopad 2002 r., podnosząc, że jej prokurent nie brał udziału w postępowaniu. Organ podatkowy odmówił wznowienia, uznając wniosek za złożony po terminie. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał tę decyzję w mocy. Spółka zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Skarbowej do WSA, zarzucając naruszenie przepisów o wznowieniu postępowania i pominięcie jej pełnomocnika. Sąd uznał, że organy nie zbadały wystarczająco kwestii formalnego ustanowienia pełnomocnika.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego, zasądzając od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej kwotę tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Zaremba (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska Sędzia WSA Alicja Polańska Protokolant Karolina Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi "S." Spółka z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie podatku od towarów i usług za listopad 2002 r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] Nr [...] 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Decyzją z dnia [...] Nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił wznowienia postępowania podatkowego wobec "S." Spółki z o. o. w G. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...], Nr [...], określającą zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za listopad 2002 r. w wysokości [...] zł i ustalającą dodatkowe zobowiązanie w podatku od towarów i usług za listopad 2002 r. w wysokości [...] zł.
W uzasadnieniu decyzji podano, że w dniu 22 marca 2005 r. do Urzędu Skarbowego wpłynął wniosek zawierający żądanie wznowienia postępowania podatkowego wobec "S." Spółki z o. o. z siedzibą w G.
"z tytułu wszelkich zobowiązań Spółki wobec Skarbu Państwa za październik
i listopad 2002 r.". Wniosek podpisał P. F. P. Z treści pisma wynikało, że występuje on w imieniu zarządu S. Sp. z o. o., z siedzibą w S., będąc jej pełnomocnikiem.
W celu wyjaśnienia, czy wnioskodawca jest uprawniony do wystąpienia z w/w wnioskiem organ podatkowy wystąpił do Departamentu CORS i Informatyzacji Resortu Ministerstwa Sprawiedliwości w W. o uzyskanie pełnego odpisu
z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczącego "S." Spółki z o.o.
Otrzymany 10 czerwca 2005 r. odpis potwierdził, że wnioskodawca jako prokurent Spółki ma umocowanie do złożenia wniosku.
Organ podatkowy I instancji przeprowadził wobec "S." Spółki z o.o. kontrolę podatkową w zakresie prawidłowości rozliczania się Spółki z tytułu podatku od towarów i usług za listopad 2002 r. Dokonane ustalenia stały się podstawą wydania [...]postanowienia o wszczęciu postępowania podatkowego za w/w okres, który doręczono 24 września 2003 r.
Organ podatkowy doręczył również zawiadomienie o możliwości zapoznania się przez stronę z materiałem dowodowym, w którym jednocześnie wyznaczono 7-dniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie materiału dowodowego zebranego w sprawie.
Ponieważ przesyłki nie podjęto w terminie (w/w postanowienie i zawiadomienie dwukrotnie przesyłano na adres siedziby Spółki znajdującej się w G. przy ul. [...]), organ przesłał ją na adres zamieszkania A. D. – Prezesa zarządu Spółki, którą odebrano 24 września 2003r. (pokwitowanie doręczenia znajduje się w aktach sprawy).
W związku z tym, uznać należy, że osoba piastująca funkcję organu podatnika została skutecznie zawiadomiona o wszczęciu postępowania podatkowego oraz o możliwości wypowiedzenia się w sprawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.
Zasada zapewnienia czynnego udziału strony w postępowaniu podatkowym nie została w żaden sposób naruszona, bowiem Spółkę reprezentował jej zarząd, który, pomimo prawidłowego doręczenia, nie skorzystał z przysługujących mu uprawnień.
Z kolei w dniu [...] wydana została decyzja określająca zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za listopad 2002 r., w której jednocześnie ustalono dodatkowe zobowiązanie w podatku od towarów i usług za ten sam miesiąc. Decyzje wysłano listem poleconym na adres siedziby Spółki w G. przy ul. [...]. Przedmiotową przesyłkę dwukrotnie awizowano 15 grudnia 2003 r. zwrócono ją Urzędowi Skarbowemu z uwagi na niepodjęcie przez adresata. W związku z trudnościami doręczenia decyzji pod adresem siedziby Spółki w G., organ podatkowy poinformował A.D. – Prezesa zarządu Spółki o złożeniu przesyłki w placówce pocztowej w G. z pouczeniem i podaniem podstawy prawnej - art. 150 Ordynacji podatkowej, że nieodebranie pisma w terminie spowoduje jej skuteczne doręczenie. Przesyłkę zawierającą przedmiotową decyzję złożono w związku z tym 14 stycznia 2004 r. w Urzędzie Pocztowym w G. i ze względu na fakt nie podjęcia pisma w odpowiednim terminie – uznano że decyzja z dnia [...]została doręczona w dniu 28 stycznia 2004 r.
W związku z tym, że podjęte wobec "S.r" Spółki z o.o. czynności zmierzające do wyegzekwowania zaległości podatkowych w drodze administracyjnego postępowania egzekucyjnego nie doprowadziły do zaspokojenia Skarbu Państwa, Naczelnik Urzędu Skarbowego prowadził postępowanie podatkowe wobec A.D. w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej Prezesa Zarządu "S." Spółki z o. o. za zaległości podatkowe ciążące na Spółce z tytułu dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za listopad 2002 r.
Postępowanie to zakończono wydaną w dniu [...] decyzją, w której orzeczono o odpowiedzialności A. D. za w/w zaległość podatkową.
Decyzję tę doręczono 26 stycznia 2005 r. Po wniesieniu od niej odwołania przez stronę w dniu 7 lutego 2005r. /pismo nadane w urzędzie pocztowym 5 lutego 2005r., Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] utrzymał
w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.
W myśl art. 241 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /t.j. Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm./, wznowienie postępowania
z przyczyny wymienionej wart. 240 § 1 pkt 4, tj. gdy strona nie z własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, następuje tylko na żądanie strony wniesione
w terminie miesiąca od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji.
W rozpatrywanej sprawie istotna jest okoliczność, że od dnia wniesienia przez A. D. odwołania od decyzji orzekającej o jej odpowiedzialności jako prezesa Zarządu Spółki, do dnia, w którym złożono wniosek o wznowienie postępowania podatkowego wobec "S." Spółki z o.o. upłynął ponad miesiąc (dokładnie: miesiąc i 21 dni, liczony od dnia, z którego jest odwołanie). Oczywiste jest, że A. D. w chwili składania w/w odwołania była w posiadaniu informacji o wydaniu decyzji Nr [...]. W związku z powyższym, wniosek o wznowienie postępowania z tytułu zaległości podatkowych za listopad 2002 r. wniesiony został po upływie terminu określonego w art. 241 § 2 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa i dlatego na podstawie art. 243 § 3 cyt. ustawy podlega odrzuceniu.
Organ podatkowy I instancji, niezależnie od powyższego, zauważył, że zarzut prokurenta Spółki jakoby strona nie z własnej winy nie brała udziału w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną jest niezasadny.
Jak bowiem wynika z przedstawionych ustaleń dotyczących prowadzonego postępowania podatkowego wobec "S." Spółki z o. o. z tytułu zobowiązań w podatku od towarów i usług podatkowych za listopad 2002 r., - to strona reprezentowana przez zarząd Spółki, pomimo zapewnienia jej przez organ podatkowy czynnego udziału w prowadzonym postępowaniu, nie skorzystała z przysługującego jej uprawnienia do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego.
Organ podatkowy stwierdził również, że za październik 2002r. nie były prowadzone przez tut. Urząd żadne postępowania podatkowe wobec "S." Spółki z o.o. i dlatego wniosek w tej części uznano za bezprzedmiotowy.
P. F.P. złożył odwołanie od przedstawionej powyższej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego. W uzasadnieniu odwołania podniósł, że organ I instancji uznał jego pełnomocnictwo do występowania w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną dotyczącą zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za listopad 2002r. jednak nie wznowił postępowania i nie uznał, że przedmiotowa decyzja ostateczna jest dotknięta wadą z mocy przepisu art. 240 § 1 pkt 4 ustawy Ordynacja podatkowa.
Dyrektor Izby Skarbowej nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania i decyzją z dnia [...]Nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu podatkowego I instancji.
Organ odwoławczy stwierdził, że na podstawie art. 241 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, wznowienie postępowania z przyczyny wymienionej w art. 240 § 1 pkt 4 /jeżeli strona nie z własnej winy nie brała udziału w postępowaniu/ następuje tylko na żądanie strony wniesione w terminie miesiąca od dnia powzięcia wiadomości
o wydaniu decyzji .
Po wstępnym zbadaniu wniosku pod względem formalnym organ podatkowy może wszcząć postępowanie w sprawie wznowienia postępowania podatkowego zakończonego decyzją ostateczną, lub gdy dojdzie do wniosku, że zachodzą przeszkody formalne do wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania – odmówić. Decyzję w sprawie odmowy wznowienia postępowania organ podatkowy wydaje między innymi w przepadku gdy:
- wniosek został złożony przez osobę nie będącą stroną w postępowaniu,
- wniosek został złożony przez stronę po upływie miesięcznego terminu w art. 242
§ 1 Ordynacji.
Naczelnik Urzędu Skarbowego zbadał, czy wnioskodawca P.F. P. jest stroną w postępowaniu (z uzyskanego z Krajowego Rejestru Sądowego pełnego odpisu z rejestru przedsiębiorców dotyczącego "S." Spółki z o.o. wynikało, że wnioskodawca jest prokurentem Spółki), a następnie kiedy strona powzięła wiadomość o decyzji ostatecznej z dnia [...] Nr [...] , którą chce wzruszyć.
Z poczynionych w tym zakresie ustaleń wynika, że w/w decyzję doręczono w dniu
28 stycznia 2004r. Oznacza to, że złożony w dniu 22 marca 2005r. przez prokurenta Spółki wniosek o wznowienie postępowania uchybił miesięcznemu terminowi do wniesienia żądania wzruszenia postępowania. Organ odwoławczy stwierdził także, że gdyby nawet przyjąć, że terminem o powzięciu wiadomości o wydaniu przedmiotowej decyzji nie byłaby data jej doręczenia lecz dzień 26 stycznia 2005r. tj. data doręczenia decyzji przenoszącej odpowiedzialność na osobę trzecią tzn. A. D. – Prezesa zarządu Spółki za zaległości podatkowe ciążące na Spółce z tytułu dodatkowego zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiąc listopad 2002r.- to i tak również w tym wypadku miesięczny termin do wznowienia postępowania nie zostałby zachowany.
Za prawidłowe należy uznać również orzeczenie o bezprzedmiotowości wniosku
w części dotyczącej wznowienia postępowania w sprawie zobowiązania podatkowego Spółki za październik 2002r. skoro organ podatkowy I instancji nie prowadził za ten miesiąc żadnych postępowań podatkowych wobec "S." Spółki z o.o.
Prokurent Spółki zaskarżył powyższą decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.
Domagając się wydania orzeczenia nakazującego administracji wznowienie postępowania podatkowego w sprawie postępowania egzekucyjnego wobec Spółki. Skarżący podnosi, że w przedmiotowej sprawie mają zastosowanie dwie przesłanki:
- brak niezawinionego uczestnictwa strony w postępowaniu art. 145 § 1 pkt 4 Kpa,
- ujawnienie nowych istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji , lecz nieznanych organowi, który wydał decyzję – art. 145 § 1 pkt 5 Kpa.
W skardze skarżący wyjaśnił czym jest instytucja wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną w świetle przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.
W odpowiedzi na skargą organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.
Dyrektor Izby Skarbowej zauważył, że w sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r.- Ordynacja podatkowa. Podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko, organ odwoławczy wyjaśnił również, że nie podzielono poglądów skarżącego, że prawa, jakimi dysponują zarówno prokurent nie biorący udziału w postępowaniu podatkowym, jak i pełnomocnik zgłoszony, a mimo tego pominięty w postępowaniu są tożsame.
Przytaczając treść przepisów art. 98 i art. 1091 § 1 Kodeksu cywilnego zawierających pojęcie pełnomocnictwa ogólnego i pojęcie prokury – stwierdzono, że w myśl przepisów prawa podatkowego, strona może działać przez pełnomocnika chyba, że charakter czynności wymaga jej osobistego działania /art.136 Ordynacji podatkowej/. Jednak dla wykazania, że pełnomocnik został przez stronę w konkretnym postępowaniu podatkowym ustanowiony, niezbędne jest dołączenie do akt sprawy dokumentu stwierdzającego ustanowienie pełnomocnika. Wymóg ten wynika
z przepisu art. 137 § 3 Ordynacji podatkowej.
Skoro więc P.F.P. nie został zgłoszony do postępowania podatkowego
w trybie powyższych przepisów Ordynacji – to nie ma podstaw, aby uwzględnić zarzut o pominięciu jego osoby w tym postępowaniu, a zarazem naruszeniu zasady czynnego udziału strony w postępowaniu podatkowym.
Wskazanie natomiast w skardze na inną, niż będącą przedmiotem odmowy wznowienia postępowania przesłankę, która wznawia to postępowanie jest w przedmiotowej sprawie bezskuteczne.
Skarżący nie zwrócił się bowiem do właściwego organu z żądaniem wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną ze względu na "ujawnienie nowych istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, lecz nieznanych organowi, który wydał decyzję".
Organ podatkowy nie wznowił również postępowania z urzędu na skutek powyższej okoliczności, gdyż takowa się nie pojawiła.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł , co następuje:
W związku ze zgłoszonym w skardze żądaniem nakazania organowi wznowienia postępowania, należy zauważyć, że przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja odmawiająca wznowienia postępowania podatkowego wobec "S." Spółki z o.o,. w G. zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...],a nie bezczynność organów podatkowych.
Zgodnie zatem z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 zez zm./ Sąd badając legalność zaskarżonej decyzji może w razie uwzględnienia skargi wydać jedynie decyzję kasacyjną.
W rozpoznawanej sprawie zachodzi taka sytuacja, ponieważ nie wyjaśniono wszystkich istotnych okoliczności niezbędnych dla prawidłowego rozstrzygnięcia – art. 180 § 1, art. 187 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm./.
Kwestią sporną jest procesowe zagadnienie dotyczące "pominięcie udziału pełnomocnika "S." Spółka z o.o. w postępowaniu prowadzonym przez Naczelnika Urzędu Skarbowego zakończonym decyzją ostateczną z dnia [...]Nr [...] określającą zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za listopad 2002r. i ustalającą dodatkowe zobowiązanie w podatku od towarów i usług za ten miesiąc.
Z treści wniosku P. F. P. – prokurenta Spółki o wznowienie przedmiotowego postępowania z powodu niezawinionego przez niego nie brania udziału w tym postępowaniu jak również z odwołania od decyzji organu I instancji wynika, że prokurent uważa, że wydana w 2003r. decyzja określająca Spółce zobowiązanie podatkowe powinna mu zostać doręczona.
Organ podatkowy I instancji badał wprawdzie czy P. F.P. jest prokurentem Spółki i ma w związku z tym umocowanie prawne do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania , ale nie poczynił żadnych ustaleń czy w postępowaniu podatkowym zakończonym ostateczną decyzją z dnia [...] został złożony w Urzędzie Skarbowym dokument pełnomocnictwa. Pominięcie pełnomocnika strony jest niewątpliwie równoznaczne z pominięciem samej strony w postępowaniu administracyjnymi i uzasadnia wznowienie postępowania .
Jednakże dla wykazania, że pełnomocnik został ustanowiony, niezbędnie jest okazanie /złożenie do akt sprawy/ dokumentu stwierdzającego ustanowienie takiego pełnomocnika. Wymaganie to jednoznacznie określono w art. 137 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, który nakazuje dołączenie do akt oryginału lub urzędowo poświadczonego odpisu pełnomocnictwa.
Dopiero od chwili doręczenia pełnomocnictwa organowi prowadzącemu postępowanie, pełnomocnik ten powinien być zawiadomiony o wszystkich czynnościach i wzywany do udziału w nich, gdyż to zapewnia prawidłowy udział strony w tym postępowaniu.
Jeżeli P. F.P. był prokurentem Spółki w czasie prowadzonego postępowania podatkowego, to powinien być zgłoszony do postępowania w trybie przepisów Ordynacji podatkowej.
Jak już wyjaśniono, z ustaleń organów podatkowych nie wynika w żaden sposób czy takie pełnomocnictwo zostało złożone.
Organy I i II instancji odmówiły wznowienia postępowania podatkowego stwierdzając, że istniała formalna przeszkoda ponieważ wniosek została złożony przez prokurenta po upływie miesięcznego terminu z art. 242 § 1 Ordynacji podatkowej, od skutecznego doręczenia decyzji Prezesowi zarządu Spółki.
Dopiero w odpowiedzi na skargę organ odwoławczy rozważał możliwość uczestnictwa prokurenta w postępowaniu podatkowym zaznaczając jednocześnie, że nie skorzystał on z takiej możliwości.
W orzecznictwie sądowo-administracyjnym utrwalone zostało już stanowisko, że odpowiedź organu administracji na skargę nie może "uzupełniać" zaskarżonej decyzji przez zamieszczenie w niej rozważań i ocen, które zgodnie z art. 210 § 1 pkt 6 ustawy Ordynacja podatkowa powinno zawierać jej uzasadnienie faktyczne i prawne.
Dlatego mając wszystko powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 145
§ 1 pkt 1 litc. c, art 135, art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło