I SA/Sz 705/07
WyrokWSA w Szczecinie2008-07-16
Skład orzekający: NSA Zygmunt Chorzępa, WSA Alicja Polańska, Asesor WSA Joanna Wojciechowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania jest zasadne, gdy dowód nadania przesyłki poleconej zawiera błędny datownik pocztowy, a skarżący konsekwentnie twierdzą, że odwołanie zostało nadane w terminie?Ratio decidendi
Postanowienie stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania zostało uchylone, ponieważ sąd administracyjny ustalił, że odwołanie zostało nadane w terminie za pośrednictwem poczty. Błędny datownik na potwierdzeniu nadania przesyłki, wynikający z pomyłki pracownika poczty, nie mógł stanowić podstawy do stwierdzenia uchybienia terminu, zwłaszcza w świetle zasady prawdy obiektywnej i zasady budzenia zaufania do organów podatkowych.Stan faktyczny
Skarżący wnieśli odwołanie od decyzji w sprawie podatku od nieruchomości. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania, uznając, że zostało ono złożone w urzędzie po terminie. Skarżący twierdzili, że odwołanie zostało nadane listem poleconym w terminie, a dowodem na to jest potwierdzenie nadania. W trakcie postępowania sądowego ustalono, że datownik na potwierdzeniu nadania był błędny z powodu pomyłki pracownika poczty.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz zasądzono od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących kwotę tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Chorzępa, Sędziowie Sędzia WSA Alicja Polańska (spr.),, Asesor WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant Joanna Marska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lipca 2008 r. sprawy ze skargi D. i J. K. oraz D.K. i M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania w sprawie podatku od nieruchomości za 2002 r. I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. postanowieniem z dnia [...], wydanym na podstawie art. 228 § 1pkt 2 i art. 223 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), stwierdziło uchybienie przez D. i J. K., M. K. oraz D. K. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] w sprawie podatku od nieruchomości za 2002 r.
W uzasadnieniu postanowienia Kolegium wskazało, że decyzja została doręczona stronom w dniu 4 lipca 2007 r., a nadto zawierała pouczenie o możliwości wniesienia odwołania w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Natomiast odwołanie strony złożyły bezpośrednio w Urzędzie Miejskim w dniu 19 lipca 2007 r. Organ odwoławczy wskazał również, że - zgodnie z art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej - odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, zaś termin ten liczony jest zgodnie z art. 12 § 1 Ordynacji podatkowej, od następnego dnia po doręczeniu, czyli w niniejszej sprawie od 5 lipca 2007 r. i upłynął w dniu 18 lipca 2007 r. Na odwołaniu oraz w metryce dokumentu widnieje data wpływu: 19 lipca 2007 r. i pieczęć Biura Obsługi Interesantów Urzędu Miasta S.. Ponadto, Kolegium stwierdziło, że w aktach sprawy brak jest koperty, w której byłoby złożone odwołanie za pośrednictwem poczty, natomiast w piśmie z dnia 30 lipca 2007 r., z wnioskiem w sprawie odwołania, organ pierwszej instancji poinformował o złożeniu odwołania bezpośrednio Biurze Obsługi Interesantów Urzędu Miejskiego w S. w dniu 19 lipca 2007 r. Odwołanie wniesione zostało zatem z uchybieniem terminu, a strony nie wystąpiły z wnioskiem o jego przywrócenie. W tej sytuacji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. - na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej - stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
W skardze na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. J. K., D. K., M. K., D K. zarzucili mu naruszenie art. 223 § 2 pkt 1 w związku z art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej oraz art. 57 § 5 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Powołując się na powyższe zarzuty, skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zasądzenie od strony przeciwnej zwrotu kosztów procesu oraz rozpoznanie sprawy również pod nieobecność skarżących.
W uzasadnieniu skargi skarżący podali, że od ww. decyzji, otrzymanej w dniu 4 lipca 2007 r., wnieśli odwołanie w dniu 18 lipca 2007 r., wysyłając je listem poleconym nadanym w placówce pocztowej i, jako dowód, załączyli kopię potwierdzenia nadania. Ten dowód skarżący dołączyli wcześniej do zażalenia na postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania decyzji organu pierwszej instancji.
W ocenie skarżących, odwołanie zostało wniesione w terminie w sposób wskazany wprost w art. 57 § 5 pkt 2 Kpa, bowiem nadali przesyłkę w urzędzie pocztowym operatora publicznego. Nie było zatem powodu do składania wniosku o przywrócenie terminu.
W piśmie procesowym z dnia 8 stycznia 2008 r. skarżący podnieśli, że odwołanie zostało przez nich nadane w dniu 18 lipca 2007 r. w placówce pocztowej operatora publicznego, natomiast w organie pierwszej instancji zaginęła koperta, w której się ono znajdowało, a nadto, iż osoba przyjmująca korespondencję nie oznaczyła w sposób prawidłowy wpływu odwołania za pośrednictwem poczty. Wnieśli w związku z tym o przeprowadzenie dowodu z ksiąg kancelaryjnych Urzędu Miasta S. na okoliczność wpływu po dniu 28 lipca 2007 r. przesyłki poleconej nr [...], nadanej przez skarżących i zobowiązanie strony przeciwnej do przedłożenia stosownej dokumentacji. Wskazali jednocześnie, że w placówce pocztowej, w której w dniu 18 lipca 2007 r. nadali odwołanie, złożyli wniosek o wyjaśnienie, kiedy doręczono przesyłkę do Urzędu Miasta S.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S wniosło o jej oddalenie stwierdzając, że załączona do skargi kopia potwierdzenia nadania przesyłki poleconej nr [...] zawierającej odwołanie, nosi datę nadania 28 lipca 2007 r. o godzinie 18-tej. Kolegium podtrzymało więc swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie wskazując, iż potwierdzenie z datą 28 lipca 2007 r. dotyczy innej przesyłki skierowanej do Prezydenta Miasta S.
Na rozprawie Sąd dopuścił dowód z akt [...] tut. Sądu, w szczególności z karty 47 stanowiącej informację poczty w zakresie reklamacji złożonej przez skarżących, a dotyczącej przesyłki nadanej w dniu 18 lipca 2007 r. przez skarżących adresowanej do Prezydenta Miasta S. Jak wynika z treści pisma, skarżący w dniu 18 lipca 2007 r. nadali przesyłkę o numerze [...], adresowaną do Prezydenta Miasta S., a na potwierdzeniu nadania pracownik poczty pomyłkowo odbił datownik z datą 28 lipca 2007 r., zamiast 18 lipca 2007 r., co potwierdza numer nadanej przesyłki poleconej mieszczący się w numerach, którymi dysponował pracownik poczty, przyjmujący ją do nadania w dniu 18 lipca 2007 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje:
Stosowanie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, w szczególności, przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Skarga oceniana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z przepisem art. 223 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j.:Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.), odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Sposób obliczania terminów określonych w dniach przewidziany jest w przepisie art. 12 § 1 Ordynacji podatkowej, który stanowi, że początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Jednocześnie, na podstawie przepisu art. 12 § 6 pkt 2 ww. ustawy, termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego albo złożone w polskim urzędzie konsularnym.
W rozpoznawanej sprawie nie jest sporna data doręczenia skarżącym decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] w sprawie podatku od nieruchomości za 2002 r. - 4 lipca 2007 r.
Zatem, ostatnim dniem wniesienia odwołania od powyższej decyzji w terminie był dzień 18 lipca 2007 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. przyjęło,
iż powyższe odwołanie zostało wniesione w dniu 19 lipca 2007 r. bezpośrednio do Biura Obsługi Interesantów Urzędu Miasta S., wyłącznie w oparciu
o prezentatę tego Biura znajdującą się na odwołaniu i metrykę obiegu dokumentów, gdzie, jako data wpływu odwołania, widnieje: 19 lipca 2007 r. oraz informację organu pierwszej instancji zawartą w piśmie z dnia 1 sierpnia 2007 r. Jednakże, ani ze wskazanej prezentaty, ani też z metryki obiegu dokumentów nie wynika, iż odwołanie zostało złożone w dniu 19 lipca przez skarżących w Biurze Obsługi Interesantów osobiście. Ponadto, brak koperty, w której odwołanie mogło być przesłane za pośrednictwem poczty nie przesądza przecież osobistego jego wniesienia, np. w przypadku jej zaginięcia. Brak adnotacji na prezentacie o osobistym wniesieniu odwołania do organu pierwszej instancji, przy jednoczesnym braku koperty, w której to odwołanie mogło wpłynąć za pośrednictwem poczty, winny być dla organu odwoławczego wskazaniem, iż należało przeprowadzić postępowanie wyjaśniające celem ustalenia faktycznego przebiegu wydarzeń związanych z odwołaniem.
Stosownie bowiem do określonej w przepisie art. 122 Ordynacji podatkowej zasady prawdy obiektywnej, w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Natomiast, w oparciu o zasadę postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, określoną
w art. 121 § 1 ww. ustawy, postępowanie podatkowe powinno być prowadzone
w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych.
Należy podkreślić, iż skarżący konsekwentnie utrzymywali, że odwołanie zostało nadane w placówce pocztowej w dniu 18 lipca 2007 r., czego dowodem miało być potwierdzenie nadania przesyłki poleconej nr [...] skierowanej do Prezydenta Miasta S. Jednakże, z odcisku stempla pocztowego na tym potwierdzeniu wynikało, że przesyłkę nadano w dniu 28 lipca 2007 r. W piśmie procesowym z dnia 8 stycznia 2008 r. skarżący podtrzymywali twierdzenie o nadaniu odwołania w placówce pocztowej dniu 18 lipca 2007 r., informując jednocześnie, że zwrócili się do placówki pocztowej nadania odwołania o wyjaśnienie, kiedy przesyłkę doręczono do organu.
Z dopuszczonego dowodu w postaci pisma urzędowego Poczty Polskiej, Centrum Usług Pocztowych, Odział Regionalny w S. znak: [...], wyraźnie wynika, że przesyłka polecona nr [...], skierowana do Prezydenta Miasta S., została nadana w UP Szczecin 39 w dniu 18 lipca 2007 r. Natomiast, pracownik przyjmujący przesyłki w tym dniu miał ustawiony datownik z datą 28 lipca 2007 r., a nadto posługiwał się nalepkami R w zakresie numerycznym od [...] do [...], które zostały nadane pomyłkowo wpisanym do ewidencji 18 lipca 2007 r.
Z powyższych okoliczności, w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że odwołanie zostało wniesione w terminie za pośrednictwem poczty, a zatem zaskarżone postanowienie w sposób oczywisty narusza przepis art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.
Zgodnie z treścią przepisu art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie, dlatego też Sąd dopuścił, jako dowód uzupełniający, ww. pismo Poczty Polskiej.
Marginalnie należy zwrócić uwagę, że Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się do postępowania podatkowego, zaś odpowiednikiem powołanego w skardze art. 57 § 5 pkt 2 Kpa jest art. 12 § 6 pkt 2 Ordynacji podatkowej.
Mając powyższe okoliczności na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w S., na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku, uznając, że zaskarżone postanowienie wydano z naruszeniem ww. przepisów postępowania podatkowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. O kosztach postępowania, Sąd orzekł na podstawie przepisu art. 200 tej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło