I SA/Sz 707/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (spr.), Sędzia WSA Alicja Polańska, Protokolant Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 listopada 2009 r. sprawy ze skargi J.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 r. oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sz., decyzją z [...] r. o nr [...] wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 ze zm.) oraz art. 2 art. 3 ust. 1 pkt 1 , art. 4, art. 5, art. 6 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844 ze zm.), oraz Uchwały Nr XVII/103/2007 Rady Miejskiej w Dębnie z dnia 29 listopada 2007r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości na 2008 rok (Dz. Urz. Woj. Zach. z dnia 17.12.2007r. Nr 124 poz. 2444), po rozpatrzeniu sprawyz odwołania J. K. od decyzji Burmistrza D. z dnia [...] r. znak [...] w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2008 rok w kwocie [...] zł, utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 3 ust. 1. pkt 1 podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne będące właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych. Na podstawie aktu notarialnego (Rep.A [...]) oraz danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków prowadzonej przez Starostwo Powiatowe w M. organ podatkowy pierwszej instancji ustalił, że J. K. jest właścicielem dwóch działek (nr 11/6 i 11/7), położonych w D. przy ul. [...], z których jedna zabudowana jest budynkiem gospodarczym. Powyższą nieruchomość ww. nabyła aktem notarialnym w dniu 20 czerwca 2008 r. od swojej siostry K. K. w formie darowizny. Wymienione działki, w ewidencji gruntów i budynków, oznaczone są, stosownie do § 68 ust. 3 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38 poz. 454) oraz pkt 3 ppkt 3 załącznika nr 6 do tego rozporządzenia, odpowiednio symbolem Bp - zurbanizowane tereny niezabudowane, i Bi - inne tereny zabudowane. Posadowiony na działce nr 11/7 budynek oznaczony jest w ewidencji symbolem I, inne niemieszkalne, a zatem nie jest to budynek mieszkamy oznaczany w ewidencji symbolem M. W dniu 25 listopada 2008 r. podatniczka złożyła informację w sprawie podatku od nieruchomości za powyższą nieruchomość, wykazując w części, dotyczącej przedmiotów opodatkowania budynek mieszkalny o powierzchni użytkowej 540,00 m² oraz grunt pozostały o powierzchni 869 m² . Natomiast, w korektach informacji w sprawie podatku od nieruchomości złożonych w dniu 10 marca 2009 r. oraz (po uprzednim wezwaniu do złożenia wyjaśnień) w dniu 27 marca 2009 r. wykazała 906,00 m² budynku mieszkalnego oraz 869,00 m² gruntu pozostałego. Podważając poprawność naliczania podatku od nieruchomości za ww. budynek jako od budynku pozostałego J. K. powołała się o odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej na fakt wydania, w dniu 16 lutego 1999 r. przez organ podatkowy, pozwolenia na budowę obejmującego adaptację budynku gospodarczego na budynek mieszkalny wielorodzinny. Zdaniem podatniczki, decyzja ta pozwala na opodatkowanie powyższego budynku stawkami przewidzianymi dla budynku mieszkalnego. Mając na uwadze powyższe, organ odwoławczy, wskazał następnie, że fakt uzyskania decyzji pozwalającej na adaptację budynku gospodarczego na mieszkalny nie jest równoznaczny ze zmianą funkcji budynku bowiem podstawowe znaczenie dla zmiany klasyfikacji budynku ma uzyskanie przekwalifikowania budynku na mieszkalny. Tak więc, jak podkreśliło SKO, dopiero uzyskanie przez podatnika decyzji o zmianie sposobu użytkowania budynku pozwoliłoby na zakwalifikowanie budynku do budynku mieszkalnego i w konsekwencji opodatkowanie go według stawek właściwych dla budynków mieszkalnych. Nadto, Samorządowe Kolegium Odwoławcze podkreśliło, że dla opodatkowania podatkiem od nieruchomości J. K. nie ma znaczenia okoliczność, że poprzedni właściciel spornego budynku płacił podatek od nieruchomości według stawek od budynków mieszkalnych. Zgodnie bowiem z art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r. Nr 40, poz. 2027 ze zm.) podstawę wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Przepis ten ma charakter szczególny i określa zamknięty zakres rodzajów działalności organów administracji, dla których decydujące znaczenie mają zapisy w ewidencji gruntów. Zapis, iż "podstawę wymiaru podatków i świadczeń stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków", należy rozumieć w ten sposób, że dopóki zapis taki nie zostanie zmieniony, jego treść jest dla organu podatkowego wiążąca. Dlatego też, organ odwoławczy zaaprobował stanowisko organu pierwszej instancji, który ustalając wysokość zobowiązania podatkowego za lata 2008-2009 oparł się na informacji w sprawie podatku od nieruchomości złożonej w dniu 27 marca 2009 r., akcie notarialnym z 20 czerwca 2008 r., danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków Starostwa Powiatowego oraz zawiadomienia z Wydziału Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w M., z których to dokumentów wynika, że na dzień nabycia powyższej nieruchomości sporny budynek był budynkiem gospodarczym oznaczonym symbolem I - inne niemieszkalne. Z tego też względu, organ odwoławczy utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, jako trafnie i zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Nie zgadzając się z takim rozstrzygnięciem, podatniczka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie podnosząc, że decyzja SKO jest bezpodstawna i narusza przepisy prawa o zasadach poboru podatku od nieruchomości zabudowanych budynkami, w związku z czym powinna zostać uchylona wraz z poprzedzającą ją decyzją Burmistrza D. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sz. nie podzieliło zasadności zarzutów skargi i wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) Sąd dokonuje kontroli zgodności ostatecznych decyzji administracyjnych z prawem. Niezgodność z prawem może dotyczyć zarówno naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, jak też procesowego, jeżeli to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarga okazała się nieuzasadniona, nie zachodzą bowiem podstawy do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów prawa w stopniu co najmniej mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ww. ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "u.p.o.l." opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane: 1) grunty, 2) budynki lub ich części, 3) budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Z kolei w myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 - 3 tej ustawy, "podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące: 1) właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych, z zastrzeżeniem ust. 3, 2) posiadaczami samoistnymi nieruchomości lub obiektów budowlanych, 3) użytkownikami wieczystymi gruntów, 4) posiadaczami nieruchomości lub ich części albo obiektów budowlanych lub ich części, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli posiadanie: a) wynika z umowy zawartej z właścicielem, Agencją Własności Rolnej Skarbu Państwa(11) lub z innego tytułu prawnego, z wyjątkiem posiadania przez osoby fizyczne lokali mieszkalnych niestanowiących odrębnych nieruchomości, b) jest bez tytułu prawnego, z zastrzeżeniem ust. 2. Rada gminy, w drodze uchwały określa wysokość stawek podatku od nieruchomości, z tym, że stawki te nie mogą przekroczyć: za grunty pozostałe 0,35 zł za 1 m², za budynki pozostałe 6,37 za 1 m². (art. 5 u.p.o.l.) Nadto, wskazać należy, że zgodnie z art. 21 ustawy z 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), podstawę wymiaru podatków i świadczeń stanowią dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Przedmiotowa ewidencja prowadzona jest na podstawie rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454), które w § 65 ust. 1 dzieli budynki, ze względu na podstawową funkcje użytkową, na następujące rodzaje: budynki mieszkalne, budynki przemysłowe, budynki transportu i łączności, budynki handlowo-usługowe, zbiorniki, silosy i budynki magazynowe, budynki biurowe, budynki szpitali i zakładów opieki medycznej, budynki oświaty, nauki i kultury oraz budynki sportowe, budynki produkcyjne, usługowe i gospodarcze dla rolnictwa i na inne budynki niemieszkalne. Z ustaleń organów podatkowych wynika, że J. K. jest właścicielem dwóch działek (nr 11/6 i 11/7), położonych w D. przy ul. [...], z których jedna zabudowana jest budynkiem gospodarczym. Powyższą nieruchomość ww. nabyła aktem notarialnym w dniu 20 czerwca 2008 r. od swojej siostry K. K. w formie darowizny. Wymienione działki, w ewidencji gruntów i budynków, oznaczone są, stosownie do § 68 ust. 3 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38 poz. 454) oraz pkt 3 ppkt 3 załącznika nr 6 do tego rozporządzenia, odpowiednio symbolem Bp - zurbanizowane tereny niezabudowane, i Bi - inne tereny zabudowane. Posadowiony na działce nr 11/7 budynek oznaczony jest w ewidencji symbolem I, inne niemieszkalne, a zatem nie jest to budynek mieszkamy oznaczany w ewidencji symbolem M. Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że jeżeli podatnik kwestionuje prawidłowość danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków powinien wystąpić o ich korektę w odpowiednim trybie, jednak do czasu dokonania tych zmian w ewidencji organ podatkowy nie ma możliwości nie uwzględniania danych tam zawartych, które dla podatku od nieruchomości są rozstrzygające. Tak więc, jako prawidłowe należy ocenić postępowanie organów podatkowych, bowiem skoro oparły się one na informacji w sprawie podatku od nieruchomości złożonej w dniu 25 listopada 2008 r., a nast. Epnie skorygowanej 27 marca 2009 r., akcie notarialnym z 20 czerwca 2008 r., danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków Starostwa Powiatowego oraz zawiadomienia z Wydziału Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w M., z których to dokumentów wynika, że na dzień nabycia powyższej nieruchomości sporny budynek był budynkiem gospodarczym oznaczonym symbolem I - inne niemieszkalne, brak było podstaw do opodatkowania ww. obiektu preferencyjną stawką przewidzianą dla budynków mieszkalnych. W świetle powyższego zgodzić się należy z Kolegium, że dla opodatkowania podatkiem od nieruchomości J. K. nie ma znaczenia okoliczność, że poprzedni właściciel spornego budynku płacił podatek od nieruchomości według stawek od budynków mieszkalnych. W tym zakresie organ nie mógł uwzględnić także przedłożonego przez podatniczkę dokumentu, tj.: pozwolenia na budowę obejmującego adaptację budynku gospodarczego na budynek mieszkalny wielorodzinny wydanego 16 lutego 1999 r. Mając powyższe na uwadze, uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a zarzuty skargi są niezasadne, Sąd - na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - skargę oddalił.