I SA/Sz 708/12
WyrokWSA w Szczecinie2012-11-15
Skład orzekający: Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka, Kazimierz Maczewski, Joanna Wojciechowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy doręczenie decyzji celnej w trybie art. 83 Prawa celnego, dotyczącej retrospektywnego zaksięgowania długu celnego, jest prawidłowe, jeśli nie zastosowano trybu z art. 84 Prawa celnego i nie dotyczy sytuacji opisanej w art. 82 Prawa celnego?Ratio decidendi
Doręczenie decyzji celnej w trybie zastępczym określonym w art. 83 Prawa celnego jest dopuszczalne jedynie w przypadkach wskazanych w tym przepisie, tj. w odniesieniu do decyzji wydawanych w trybie art. 82 Prawa celnego lub w przypadku niedopełnienia obowiązku ustanowienia pełnomocnika do spraw doręczeń zgodnie z art. 84 Prawa celnego. W sytuacji, gdy doręczana decyzja nie mieści się w tych kategoriach, a organ celny nie zastosował trybu z art. 84 Prawa celnego, doręczenie jest nieskuteczne. W konsekwencji organ celny nie może rozpoznać wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od takiej decyzji, a powinien umorzyć postępowanie w tym zakresie.Stan faktyczny
Skarżący K. H. zgłosił do obrotu używany samochód osobowy. Naczelnik Urzędu Celnego zaksięgował retrospektywnie dług celny. Decyzja została doręczona w trybie art. 83 Prawa celnego. Skarżący złożył odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, wskazując na swój pobyt za granicą i brak możliwości odebrania decyzji. Dyrektor Izby Celnej odmówił przywrócenia terminu, uznając doręczenie za prawidłowe i wskazując na uchybienie terminu do złożenia wniosku. Skarżący złożył skargę do WSA, kwestionując prawidłowość doręczenia decyzji.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Celnej, stwierdzono, że postanowienie nie podlega wykonaniu, i zasądzono od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka, Sędziowie Sędzia WSA Kazimierz Maczewski,, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.), Protokolant Edyta Wójtowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 15 listopada 2012 r. sprawy ze skargi K. H. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia 13 czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego K. H. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
W dniu [...]r. K H zgłosił za pośrednictwem agencji celnej do procedury dopuszczenia do obrotu używany samochód osobowy marki [...].
Naczelnik Urzędu Celnego wszczął w dniu [...] r. postępowanie w sprawie kontroli ww. zgłoszenia celnego, a następnie decyzją z dnia [...] r. nr [...] zaksięgował retrospektywnie kwotę długu celnego w wysokości [...] zł. Ww. decyzję doręczono stronie w trybie art. 83 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. z 2004r., Nr 68, poz. 622 ze zm.) w dniu [...]r.
[...]r. strona złożyła odwołanie od powyższej decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Strona wskazała, że zakończyła działalność gospodarczą z dniem [...]r. oraz iż została wymeldowana z adresu w B w dniu [...]r. Tym samym nie miała możliwości odebrania zaskarżonej decyzji, zaś z aktami sprawy zapoznała się [...]r. Strona podała, że od 21 października 2006r. przebywa na terenie [...].
Organ ustalił, że [...]r. A H dokonał w imieniu i na rzecz brata K H ze środków powierzonych wpłaty [...]zł, w tym należności z ww. decyzji.
Dyrektor Izby Celnej postanowieniem z [...]r. [...] odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji Naczelnika Urzędu Celnego.
Organ podał, że na podstawie art. 73 ust.1 Prawa celnego do postępowań w sprawach celnych stosuje się art. 12 i przepisy działu IV Ordynacji podatkowej z uwzględnieniem zmian wynikających z prawa celnego. Zdaniem organu, stronie dokonano doręczenia ww. decyzji prawidłowo w trybie art. 83 Prawa celnego. Organ przytoczył art. 162 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8 z 2005 r., poz. 60 ze zm.). Organ wskazał, że strona winna wystąpić z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi. Strona uregulowała należności z ww. decyzji w dniu [...]r. Tym samym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania winien zostać złożony do [...]., zaś w niniejszej sprawie strona złożyła go dopiero w dniu [...]r. Ponadto, według organu celnego, strona nie wykazała braku winy w przekroczeniu terminu do złożenia odwołania.
K H złożył skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie i wniósł o jego uchylenie.
Skarżący podał, że organ nieprawidłowo zastosował art. 83 Prawa celnego przy doręczeniu decyzji z [...]r.
Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał argumentację jak w zaskarżonym postanowieniu.
Pismem procesowym z dnia [...]r. skarżący podtrzymał skargę i przedłożył dokumenty na okoliczność swojego pobytu w [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie ustalił, co następuje:
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Skarga jest zasadna.
W pierwszej kolejności należało rozważyć prawidłowość doręczenia K H decyzji z [...]r. Naczelnika Urzędu Celnego.
Zgodnie z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio art. 12 oraz przepisy działu IV ustawy Ordynacja podatkowa, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów prawa celnego.
Na podstawie art. 83 Prawa celnego, pisma skierowane do osób nieznanych z miejsca pobytu lub adresu oraz decyzje, o których mowa w art. 82, wywiesza się na okres 14 dni w siedzibie organu celnego prowadzącego postępowanie. Pisma oraz decyzje uważa się za doręczone po upływie tego terminu.
Z treści powyższego przepisu wynika, że organ celny stosuje się ww. tryb doręczenia zastępczego jedynie do decyzji wydawanych w trybie art. 82 Prawa celnego, tj. w przypadku niemożności ustalenia osoby, na której ciążą obowiązki wynikające z przepisów prawa celnego, organ celny może podejmować wszelkie niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji towaru, w tym także wszcząć i prowadzić postępowanie oraz wydawać decyzje w stosunku do osoby nieznanej. W takim przypadku decyzja jest wydawana bez oznaczania strony.
Ustawodawca przewidział jeszcze możliwość zastosowania ww. trybu doręczenia zastępczego, w przypadku, wymienionym w art. 84 tej ustawy, tj. w stosunku do osoby, która nie posiada miejsca zamieszkania lub siedziby na terytorium kraju, która jest obowiązana, na żądanie organu celnego i w terminie przez niego wskazanym, do ustanowienia w kraju pełnomocnika do spraw doręczeń. Ustanowienie pełnomocnika jest skuteczne także w postępowaniu, o którym mowa w art. 31 ust. 2. W przypadku niedopełnienia tego obowiązku stosuje się odpowiednio art. 83. Organ celny ma obowiązek pouczyć tę osobę, o skutkach nieustanowienia pełnomocnika do spraw doręczeń, sporządzając z tej czynności pisemny protokół.
W niniejszej sprawie doręczeniu skarżącemu podlegała decyzja o retrospektywnym zaksięgowaniu długu celnego, inna niż wymieniona w art. 82 Prawa celnego. Ponadto w stosunku do skarżącego, organ celny nie zastosował trybu z art. 84 Prawo celne.
Powyższe oznacza, że decyzja Naczelnika Urzędu Celnego z [...]r. nie została stronie doręczona skutecznie w trybie z art. 83 Prawa celnego. Tym samym organ celny nie mógł rozpoznać wniosku strony o przywróceniu terminu do złożenia odwołania od powyższej decyzji. Ww. wniosek był w opisanej powyżej sytuacji bezskuteczny i organ winien w tym zakresie umorzyć postępowanie. Naruszenie przez organ celny art. 83 Prawa celnego miało istotny wpływ na wynik sprawy.
Sąd dopuścił dowód ze złożonych przez skarżącego pism na okoliczność jego pobytu w [...]. Jednakże dowód ten nie miał znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c i art. 152 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 14 marca 2012r., poz.270).
O kosztach orzeczono, na podstawie art. 200 tej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło