I SA/Sz 719/11

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - Aleksandra Jawoszek po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku adwokata M K o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi MM na Prezydenta Miasta w przedmiocie nałożonej opłaty dodatkowej za nieopłacony postój pojazdu w strefie płatnego parkowania p o s t a n a w i a: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz adwokata M K tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę [...]złotych, w tym tytułem opłaty kwotę [...] złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę [...]złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 12 września 2011 r., sygn. akt I SA/Sz 719/11 odrzucił jako niedopuszczalną skargę M M na nałożenie przez Prezydenta Miasta opłaty dodatkowej za nieopłacony postój pojazdu w strefie płatnego parkowania. Następnie postanowieniem z dnia 29 września 2011 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną wniesioną na powyższe postanowienie o odrzuceniu skargi, z uwagi na to, że została sporządzona osobiście przez skarżącego. W dniu 18 stycznia 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wpłynęło pismo z dnia 10 stycznia 2012 r., w którym wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącego (postanowienie z dnia 9 listopada 2011 r.) - załączając stosowną opinię - wskazał, że nie znalazł podstaw prawnych do wniesienia skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie. W powołanym piśmie zawarty został jednocześnie wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, które nie zostały zapłacone w całości ani w części. W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b tego rozporządzenia stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W myśl zaś § 2 ust. 3 rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, stosownie do § 20 rozporządzenia, powinien ponadto zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Jak wynika z akt sądowych sprawy ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego sporządził opinię o braku podstaw prawnych do wniesienia skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie. Wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zawiera ponadto oświadczenie, o którym mowa w § 20 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. W tej sytuacji uznać należy, że w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające uwzględnienie złożonego wniosku. Mając powyższe na uwadze w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.