I SA/Sz 724/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - - Iwona Golec po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 rok p o s t a n a w i a odmówić wnioskodawczyni przyznania prawa pomocy. W. G. wraz ze skargą na wyżej opisaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, którego braki uzupełniła składając na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W uzasadnieniu wniosku skarżąca oświadczyła, iż gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie, mając na utrzymaniu 9 - letniego syna. Dotychczasowe wynagrodzenie skarżącej, według jej oświadczenia, stanowiło kwotę 690 netto, a z przedłożonego dokumentu z dnia 31 października 2007 r. ( k. 26 ), wynika, że umowa o pracę została rozwiązana z uwagi na likwidację działalności gospodarczej, z zachowaniem 1- miesięcznego okresu wypowiedzenia, który miał upłynąć 30 listopada 2007 r. Z oświadczenia o stanie majątkowym wynika, że skarżąca nie posiada żadnych nieruchomości oraz oszczędności; W. G. wykazała na urzędowym formularzu, że posiada 326 udziałów w spółce z o.o. B., dodając, iż Spółka ta nie posiada żadnego majątku a jedynie same długi. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270, ze zm. ), dalej: p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Z konstrukcji tego przepisu wynika więc, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy i od tego co udowodni zależy sposób rozstrzygnięcia w tym przedmiocie. Wskazane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 p.p.s.a. Strona ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy musi zatem uprawdopodobnić, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Zgodnie z przepisem art. 255 p.p.s.a. strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych. Stosownie do powyższego, wezwaniem z 12 grudnia 2007 r. zobowiązano skarżącą do złożenia: - zaświadczenia byłego pracodawcy ( ... ) o wysokości średniego wynagrodzenia netto otrzymanego przez skarżącą w okresie ostatnich sześciu miesięcy, - dodatkowego oświadczenia o posiadanych aktualnie źródłach utrzymania siebie i rodziny ze wskazaniem ich wysokości, - dowodów potwierdzających wysokość ponoszonych wydatków związanych z koniecznym utrzymaniem siebie i rodziny ( wydatki na leczenie, czynsz, energię elektryczną, wodę, gaz, itp. ) w okresie ostatnich trzech miesięcy, - kopii rocznego zeznania podatkowego o wysokości uzyskanego w 2006 dochodu wraz z potwierdzeniem złożenia we właściwym organie podatkowym, - wykazu posiadanych rachunków bankowych ( w tym lokat ) skarżącej oraz wyciągów z posiadanych rachunków bankowych za okres od 12 września do 12 grudnia 2007 r., - dodatkowego oświadczenia o wartości nominalnej posiadanych przez skarżącą udziałów w Spółce z o.o. B., - dokumentów potwierdzających wysokość posiadanego przez skarżącą zadłużenia wraz z dokumentami to potwierdzającymi w terminie 10 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. Jak wynika z adnotacji pracowników Poczty Polskiej dokonanej na przesyłce zawierającej ww. wezwanie ( k. 37 ), była ona dwukrotnie awizowana w dniach 20 i 28 grudnia 2007r., o czym umieszczano zawiadomienie w skrzynce pocztowej. Zgodnie z przepisem art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Z powyższego wynika, że ww. wezwanie zostało doręczone skarżącej ( tzw. fikcja doręczenia ) 4 stycznia 2008 r., a wyznaczony wezwaniem 10 - dniowy termin do złożenia stosownych dokumentów i oświadczeń upłynął bezskutecznie 14 stycznia 2008 r. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że skarżąca nie złożyła dodatkowych dokumentów i oświadczeń dotyczących jej sytuacji finansowej, co oznacza, że nie wykazała w sposób dostatecznie przekonywujący, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi zgodnie z przepisem art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przesłankę przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 p.p.s.a., postanowiono, jak na wstępie.