I SA/Sz 726/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia NSA – Zygmunt Chorzępa po rozpoznaniu w dniu 12 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] . nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za kwiecień 2007 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S, na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia[...] . nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za kwiecień 2007 r., D. R. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazała, iż za ważnym interesem skarżącej przemawia jej aktualna sytuacja majątkowa. W roku 2006/2007 u progu kryzysu ekonomicznego w kraju i za granicą, zainwestowała w drugą stację LPG, na co wzięte zostały kredyty inwestycyjne- łącznie na kwotę ok.[...] . zł. Obecnie z powodu kryzysu i zaległości w spłatach w/w kredytów, firma A.-P. D. R. znajduje się w egzekucji komorniczej. Firma istnieje od roku 1996, zatrudniała przez ponad [....] nie licząc jej. Obecnie walczy o utrzymanie ostatnich 2 miejsc pracy i swoje, nie wiadomo czy się to uda. Stopniowo wynik ekonomiczny firmy poprawia się, jednak jakiekolwiek zawirowanie, oznacza upadek firmy i miejsc pracy dla ostatnich jej pracowników. Skarżąca wskazała dalej, że gmina B. B. ma jeden z najwyższych wskaźników bezrobocia w kraju, realnie jest to 30%. Nadto wskazała, że w okresie minionych 15 lat, firma była wielokrotnie kontrolowana przez różne służby w tym Urząd Skarbowy i nigdy nie miała zarzutu nadużyć podatkowych, w tym z tytułu akcyzy jaką odprowadzała w swoim czasie od sprzedaży LPG. Przeciwnie, zdarzało się, że były nadpłaty. Obecnie do egzekucji komorniczej, mimo próśb skierowanych do Dyrektora Izby Celnej w S. o wstrzymanie wykonania poszczególnych decyzji (miesiące styczeń, luty, marzec i kwiecień 2007), mimo zaskarżenia tych decyzji do Sądu Administracyjnego, przyłączył się egzekutor Izby Celnej, blokując firmowe konto w B. S. w B. B. D. R. wskazała dalej, iż gmina B. B. i G. S. to obecnie tereny martwe gospodarczo. Firma skarżącej, jest jedną z ostatnich małych firm, która walczy o przetrwanie. Roczniki wyżu demograficznego przełomu lat 70/80 wyjechały niemal w 100% za granicę do pracy, pozostali sami emeryci i renciści oraz niewielka gromadka dzieci. Jak wskazała skarżąca, trudno się podnieść z kryzysu w takiej sytuacji, dodatkowo zaś trzy b. RADARY płoszą resztki ewentualnych klientów. Trwająca od 2009 roku kontrola Urzędu Celnego, obejmująca najpierw 4 miesiące roku 2007, potem jeszcze 6 miesięcy roku 2006, zabiera Firmie mnóstwo czasu i energii. W załączeniu skarżąca przedłożyła kopię pisma wystosowanego przez komornika sądowego w toku egzekucji. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczne decyzje administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ważny interes podatnika, na który powołała się strona w swoim wniosku nie jest zatem przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się także, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie wniosku powinno bowiem uwzględniać wszystkie konkretne okoliczności pozwalające przyjąć, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej wnioskodawcy (np: odpisami z zeznań rocznych podatkowych, deklaracji VAT-7). Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 30 listopada 2004 r., GZ 120/04 i z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04). Tymczasem w przedmiotowej sprawie skarżąca nie przedstawiła żadnych okoliczności na poparcie złożonego wniosku, mimo że właśnie na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku, przesłanek zawartych w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 30 lipca 2009 r., I OZ 754/09, LEX Nr 552410). Poza kopią pisma komornika sądowego, skarżąca nie przedstawiła jakichkolwiek dowodów, które pozwoliłyby na całościową ocenę jej sytuacji materialnej i finansowej w kontekście faktycznych możliwości zapłaty zaległości podatkowej. Wskazać w tym miejscu wypada, iż wykonanie świadczenia pieniężnego nie wywoła nieodwracalnych skutków, gdyż ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność zwrotu należności, a ponadto zgodnie art. 8-10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.), dopuszczalność prowadzenia egzekucji ograniczona jest do zakresu, w jakim nie zostanie zagrożone minimum utrzymania dłużnika i osób pozostających według ustawowego obowiązku na jego utrzymaniu. Reasumując, ogólne wskazanie, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje znaczne problemy finansowe i może spowodować trudności w prowadzeniu działalności gospodarczej, bez szczegółowego przedstawienia sytuacji finansowej przedsiębiorstwa prowadzonego przez skarżącą, rozmiaru prowadzonej działalności, nie pozwala Sądowi na ocenę, czy wykonanie decyzji, może wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Podkreślenia wymaga, iż samo akcentowanie trudnej sytuacji finansowej czy powoływanie się na wysokie bezrobocie w gminie, nie może być uznane za równoważne z powołaniem się na przesłankę niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jest oczywiste, że zapłata zaległości podatkowej ze swej istoty powoduje dolegliwość w postaci "uszczerbku finansowego". Jednakże "uszczerbek finansowy" ponoszony przez stronę przy regulowaniu zobowiązań podatkowych - nawet znaczny - nie jest pojęciem tożsamym z groźbą wyrządzenia znacznej szkody w konsekwencji wykonania zaskarżonej decyzji, czy też tym bardziej spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w S., na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.