I SA/Sz 727/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA – Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K D o przyznanie praw pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 7 maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych p o s t a n a w i a przyznać Skarżącemu prawo pomocy we wnioskowanym zakresie. K D, reprezentowany przez doradcę podatkowego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 7 maja 2013 r., nr [...], w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych. Zarządzeniem z dnia 26 sierpnia 2013 r. Przewodniczącego Wydziału I Sądu, wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł. W dniu 23 września 2013 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym), na formularzu PPF, Skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku Skarżący podniósł, że od wielu lat nie pracuje, nie osiąga żadnych dochodów, utrzymuje się wyłącznie dzięki pomocy rodziców, którzy kupują mu jedzenie. Nie posiada żadnych ruchomości ani nieruchomości. Zamieszkuje u rodziców. Natomiast doradca podatkowy świadczy pomoc w niniejszej sprawie za symboliczną złotówkę, ze względu na zły stan majątkowy Strony. Skarżący oświadczył również, że mimo zamieszkiwania u rodziców, prowadzi własne gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnych dochodów i nie ponosi żadnych wydatków, nie ma telefonu stacjonarnego ani komórkowego. Pełnomocnik Skarżącego, w odpowiedzi na wezwanie Sądu do przedstawienia dodatkowych dowodów i oświadczeń, obrazujących rzeczywisty stan majątkowy i możliwości płatnicze Strony skarżącej, przesłał pismo z dnia 6 listopada 2013 r., w którym wyjaśnił m.in., że Skarżący: – w związku z nieosiąganiem dochodów, od wielu lat nie składa zeznań podatkowych, stąd nie złożył również zeznania podatkowego za rok 2012, – nie posiada rachunków bankowych, – dzięki pomocy rodziców, nie ponosi wydatków na swoje utrzymanie, – pozostaje w związku małżeńskim z [...], jednakże od dnia zawarcia tego związku małżonkowie mają rozdzielność majątkową i nie prowadzą wspólnego gospodarstwa domowego. Pełnomocnik przedłożył również Sądowi potwierdzone za zgodność z oryginałem kopie wydanych w dniu 4 listopada 2011 r. zaświadczeń - z Powiatowego Urzędu Pracy, że K D nie figuruje w tym Urzędzie w rejestrze osób bezrobotnych, oraz z Ośrodka Pomocy Społecznej, że Skarżący nie korzysta ze świadczeń pomocy społecznej w tym Ośrodku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "P.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 P.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, wówczas gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Celem instytucji prawa pomocy jest umożliwienie dostępu do sądu osobom, które z powodu ubóstwa nie mogłyby wziąć udziału w postępowaniu sądowym, z uwagi na brak środków finansowych pozwalających na uiszczenie opłat sądowych, czy pokrycie wydatków. Mając powyższe na uwadze, po analizie informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanych przez Stronę w odpowiedzi na wezwanie Sądu, stwierdzić należy, że zachodzą przesłanki do przyznania Skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Ocena sytuacji osobistej i majątkowej Skarżącego pozwala bowiem uznać, że nie posiada on realnych możliwości finansowych na ponoszenie opłat sądowych i ewentualnych wydatków, niezbędnych do prowadzenia postępowania sądowego. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 3 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.