I SA/Sz 730/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alicja Polańska,, Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska, Protokolant Karolina Borowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2005r. sprawy ze skargi "J." Spółka Jawna w S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia I. u c h y l a zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Szczecinie z dnia [...] r., Nr [...] II. z a s ą d z a od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania "J." Spółka Jawna z siedzibą w S. zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego o wydanie zaświadczenia o nie zaleganiu w podatkach VAT–7, PIT–4 oraz PIT–5, informując, że wspólnicy Z. S. i J. M. są rozliczani w Urzędzie Skarbowym. Wnioskodawczyni wskazała przy tym, że zaświadczenie jest jej potrzebne w celu przetargowym. Postanowieniem z [...] r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego powołując się na art. 306c ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137 poz. 926 ze zm.) odmówił wydania zaświadczenia o treści żądanej przez stronę w uzasadnieniu wskazując, że po przeprowadzeniu postępowania organ stwierdził, że nie jest możliwe wydanie zaświadczenia o treści żądanej przez podatnika. [...] r. organ ten z powołaniem się na wskazany wyżej wniosek z [...] r. wydał zaświadczenie o nie ujawnieniu zaległości podatkowych wnioskodawcy w podatku VAT-7, PIT-4. W zażaleniu na to postanowienie Spółka zarzuciła, że powołany w postanowieniu o odmowie wydania zaświadczenia przepis art. 306c Ordynacji podatkowej normuje jedynie formę rozstrzygnięcia, nie wskazuje natomiast materialnej przesłanki tej odmowy. Według odwołującej przepisy Ordynacji podatkowej nie przewidują odmowy wydania zaświadczenia dla Spółki Jawnej, zaś zaświadczenie z [...] r. uniemożliwia stronie udział w przetargach. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z [...] r. nr [...] na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 219 ustawy 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z 24 grudnia 2002 r. w sprawie zaświadczeń wydawanych przez organy podatkowe (Dz. U. Nr 240 poz. 2067) utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ ten przywołując treść art. 306a § 2 Ordynacji podatkowej wskazał w jakim przypadku organ zobowiązany jest wydać zaświadczenie jeżeli chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów lub z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Według organu odwoławczego z § 8 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zaświadczeń wydawanych przez organy podatkowe wynika, że zaświadczenia wydawane są przez organ podatkowy właściwy rzeczowo i miejscowo w sprawach poszczególnych zobowiązań podatkowych. Wniosek o wydanie zaświadczenia o niezaleganiu w zaliczkach na podatek dochodowy od osób fizycznych PIT-5 wspólników Spółki Jawnej, zaliczkach Spółki jako płatnika w podatku dochodowym od osób fizycznych PIT-4 oraz w podatku od towarów i usług VAT-7 złożyła Spółka Jawna w osobach J. M., Z. S., A. W. Właściwym miejscowo organem w sprawie zaliczek Spółki jako płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, podatku VAT oraz podatku dochodowego od osób fizycznych dla A. W. jest Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w S., natomiast w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych pozostałych wspólników Spółki jest Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w S. Wobec tego, że podatek dochodowy od osób fizycznych rozliczany jest przez każdego ze wspólników Spółki indywidualnie nie można wobec tego zdaniem tego organu mówić o zaległości podatkowej z tego tytułu samej Spółki Jawnej. Odnosząc się do zarzutów dotyczących braków w uzasadnieniu postanowienia organu pierwszej instancji organ ten stwierdził zauważając te braki, że uchybienia te nie mają wpływu na treść rozstrzygnięcia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na wskazane wyżej postanowienie "J." Spółka Jawna wniosła o uchylenie zaskarżonego i poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu skargi skarżąca powołała się na informację zawartą na oficjalnej stronie internetowej Ministerstwa Finansów na temat wydawania zaświadczeń za zgodą podatnika znak OG-005/151/03/SKL/1/03 z 12 września 2003 r. Z informacji tej zdaniem skarżącej wynika, że dla spółki jawnej, partnerskiej i cywilnej zaświadczenia o nie zaleganiu z podatkami wydaje organ podatkowy właściwy rzeczowo i miejscowo dla spółki w porozumieniu z organami podatkowymi, które były właściwe miejscowo, jeżeli zostały one wskazane we wniosku podatnika lub na piśmie wyrażającym zgodę na wydanie zaświadczenia. Skarżąca zarzuciła, że w zaskarżonych postanowieniach wybiórczo stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej pomijając treść art. 306h § 1 ust. 4 tej ustawy. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest zasadna. Ustawa z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137 poz. 926 ze zm.) w dziale VIII A zatytułowanym "Zaświadczenia" określa między innymi kto może wystąpić z żądaniem wydania zaświadczenia i w jakich sytuacjach. Stosownie do treści art. 306a § 1 i 2 organ podatkowy wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie: 1) jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa, 2) osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Określona w § 1 wskazanego wyżej przepisu osoba, której przysługuje uprawnienie do wystąpienia o wydanie zaświadczenia jest zdaniem Sądu rozpoznającego przedmiotową skargę pojęciem szerszym od podatnika. Świadczy o tym to, że ustawodawca w dziale tym w poszczególnych jego przepisach podmioty te odróżnia. W art. 306h określone jest w jakich przypadkach wymagana jest zgoda podatnika na wydanie zaświadczenia. Art. 306i wskazuje natomiast, że zaświadczenia o wysokości dochodu lub straty wydaje się na wniosek podatnika. Również jedynie na wniosek podatnika wydawane jest zaświadczenie o miejscu zamieszkania dla celów podatkowych (vide art. 306m). Ustawodawca świadomie więc w dziale tym różnicuje te dwa podmioty tj. osobę ubiegającą się o zaświadczenie i podatnika . Skoro wniosek o wydanie zaświadczenia nie dotyczył zaświadczenia o wysokości dochodu lub straty, czy zaświadczenia o miejscu zamieszkania dla celów podatkowych to uznanie przez organy podatkowe, że skoro skarżąca jako Spółka Jawna nie jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, to nie przysługuje jej żądanie wydania zaświadczenia o nie zaleganiu przez wspólników tej Spółki w tym podatku jest niczym nieuzasadnione. Nie ma przy tym większego znaczenia to, że dwaj wspólnicy skarżącej rozliczani są w innym Urzędzie Skarbowym, niż ten do którego złożony został wniosek. W myśl art. 306e § 1 ustawy Ordynacja podatkowa zaświadczenie o nie zaleganiu w podatkach lub stwierdzające stan zaległości wydaje się na podstawie dokumentacji danego organu podatkowego oraz informacji otrzymanych od innych organów podatkowych. Nie jest więc w tym przypadku zasadne powoływanie się przez organ odwoławczy na § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z 24 grudnia 2002 r. w sprawie zaświadczeń wydawanych przez organy podatkowe (Dz. U. Nr 240 poz. 2067 ze zm.) zgodnie, z którym to przepisem zaświadczenia wydawane są przez organ podatkowy właściwy rzeczowo i miejscowo w sprawach poszczególnych zobowiązań podatkowych. Gdyby przyjąć interpretację organu odwoławczego w tym względzie to zbędna byłaby regulacja zawarta w art.306e ustawy Ordynacja podatkowa. Odrębną jest kwestią, czy wniosek spełniał wszystkie wymogi formalno-prawne. Organ powinien bowiem ocenić, czy nie jest w tym przypadku wymagana zgoda podatników. Wobec tego, że doszło do naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy należało na podstawie art.145 § 1c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.). O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 1 wskazanej wyżej ustawy.