I SA/Sz 730/08
PostanowienieWSA w Szczecinie2009-01-08
Skład orzekający: Iwona Golec
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy dochód z działalności rolniczej w wysokości około 1500 zł miesięcznie, wraz z dopłatami bezpośrednimi i ONW, uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnym, gdy wpis od skargi wynosi 106 zł?Ratio decidendi
Sąd odmówił przyznania prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych, uznając, że dochód z działalności rolniczej w wysokości około 1500 zł miesięcznie, wraz z dopłatami, pozwala skarżącej na zgromadzenie środków na pokrycie kosztów postępowania, które na obecnym etapie wynoszą 106 zł. Skarżąca nie wykazała, że poniesienie tych kosztów spowodowałoby uszczerbek w utrzymaniu koniecznym dla niej i rodziny.Stan faktyczny
Skarżąca B. K. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnym dotyczącym przyznania płatności do gruntów rolnych. Wskazała, że jej dochód z działalności rolniczej wynosi około 1500 zł miesięcznie, a ponadto korzysta z dopłat bezpośrednich i ONW. Wniosła również o zwolnienie od opłaty od skargi w kwocie 106 zł. Skarżąca oświadczyła, że nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro, ale posiada nieruchomość rolną o powierzchni 67,12 ha oraz 'barak' o powierzchni 100 m².Rozstrzygnięcie
Odmówiono B. K. przyznania prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - Iwona Golec po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] z dnia[...] nr [...] w przedmiocie przyznania płatności do gruntów rolnych na rok 2007 r. p o s t a n a w i a odmówić B. K. przyznania prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych.
B. K., w odpowiedzi na wezwanie Sądu do podania wartości przedmiotu sporu, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 stycznia 2009 r. ustalono wpis od skargi w kwocie 106 zł.
Skarżąca wskazała, że okolicznością uzasadniającą złożenie w/w wniosku jest posiadanie jednego źródła dochodu, którym jest prowadzona przez skarżącą i jej męża działalność rolnicza, z którego to źródła osiągają dochód w wysokości ok. 1500 zł miesięcznie, korzystając dodatkowo z dopłat bezpośrednich i ONW.
B. K. oświadczyła, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie
z mężem Z.
Odnośnie do posiadanego majątku, w rubryce "7.7.1. Nieruchomości: Dom" skarżąca wskazała na "barak" o powierzchni 100 m², oraz oświadczyła, że posiada nieruchomość rolną o powierzchni 67,12 ha.
Z oświadczenia skarżącej złożonego na urzędowym formularzu PPF wynika, że nie posiada ona zgromadzonych zasobów pieniężnych oraz przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro.
Zgodnie z przepisem art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.),dalej: p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest zależne od wykazania przez stronę będącą osobą fizyczną, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, o którym mowa
w przywołanym przepisie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Ciężar dowodu takich okoliczności spoczywa na stronie, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy. Świadczy o tym użycie w przepisie art. 246 § 1 p.p.s.a. zwrotu "gdy wykaże". Do Sądu należy natomiast ocena, czy takie okoliczności zachodzą. Należy przy tym podkreślić, że cytowany przepis stanowi odstępstwo od zasady ustanowionej w art. 199 ustawy, zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie.
Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, iż okoliczności, które powołała skarżąca w swoim wniosku nie uzasadniają jego uwzględnienia. Jak wynika z oświadczenia złożonego przez wnioskodawczynię, źródłem utrzymania B. K. i jej męża, nie mających na utrzymaniu innych osób, są dochody z działalności rolniczej w wysokości ok. 1500 zł miesięcznie; skarżąca korzysta nadto z dopłat bezpośrednich oraz ONW.
Powyższa kwota pozwala zatem, aby po poczynieniu oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny, skarżąca mogła zgromadzić środki na poniesienie kosztów postępowania, sprowadzających się na obecnym etapie postępowania do wpisu od skargi w wysokości 106 zł.
Wobec powyższego, na podstawie art. 245 § 3 w związku z art. 246 § 1
pkt 2 p.p.s.a., postanowiono, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło