I SA/Sz 731/09

Dnia 13 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA – Anna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę. [...] , pismem z dnia [...]r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. Nr [...]. Postanowieniem tym, powołując się na art. 216 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) w związku z art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżony organ odmówił [...]wstrzymania wykonania decyzji z [...]r., Nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, którą określono skarżącemu należny podatek dochodowy od osób fizycznych za 2004 r. w kwocie [...]zł. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi, jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skuteczność uruchomienia procesu oceny przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia organu administracji publicznej uwarunkowana jest dopuszczalnością skargi. Jedną z przesłanek dopuszczalności skargi jest to, aby przedmiotem skargi był akt lub czynność wymieniona w katalogu zawartym w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej jako P.p.s.a. Niespełnienie tej przesłanki skutkuje natomiast odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Stosownie do treści art. 3 § 2 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej , którym odmówiono wstrzymania wykonania decyzji tego organu z [...] r. Postanowienie to zostało wydane na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 P.p.s.a. W tym miejscu wskazać należy, że art. 61 § 2 P.p.s.a. stanowi samodzielną podstawę prawną rozstrzygnięcia organu w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Rozstrzygnięcie organu ma formę postanowienia, na które nie przysługuje stronom zażalenie, ani żaden inny środek zaskarżenia (vide: T. Woś (w:( T. Woś. H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2009, s. 390; B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2009, s. 211). Wobec powyższego, bezspornym jest, że zaskarżone postanowienie z uwagi na swój charakter prawny nie mieści się w katalogu określonym w art. 3 § 2 P.p.s.a. Nie odpowiada ono bowiem warunkom art. 3 § 2 pkt 1, 3 i 4-8 P.p.s.a. Nie spełnia również przesłanek art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a., gdyż nie jest ani postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, ani postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. W tym stanie rzeczy, uznając skargę za niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., postanowiono jak na wstępie. Na marginesie wskazać należy, że w sprawie o sygn. akt I SA/Sz 653/09, ze skargi [...]na decyzję Dyrektor Izby Skarbowej z dnia [...]r. o Nr [...], po rozpoznaniu wniosku skarżącego, postanowieniem z dnia [...]r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.