I SA/Sz 735/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jolanta Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia W.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 4 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Sz 735/16 w przedmiocie utrzymania w mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia 22 września 2016 r. o sygn. akt I SA/Sz 735/16 odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W.G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia 6 maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości w podatku akcyzowym wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie. Pismem z dnia 9 czerwca 2016 r W.G. (dalej: "Skarżący"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia 6 maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości w podatku akcyzowym wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego. Po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł, Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, wskazując że jego sytuacja życiowa i finansowa nie pozwala na uiszczenie opłaty sądowej, zaś brak zwolnienia od kosztów uniemożliwi Skarżącemu dochodzenie praw na drodze sądowej. Postanowieniem z dnia 22 września 2016 r., referendarz sądowy odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W dniu 3 października 2016 r. pełnomocnik Skarżącego wniósł sprzeciw od ww. postanowienia referendarza sądowego, zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez jego błędne niezastosowanie w sytuacji, gdy Skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Nie znajdując podstaw do zmiany postanowienia referendarza sądowego, postanowieniem z dnia 4 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącego 9 listopada 2016 r. Pismem z dnia 16 listopada 2016 r. pełnomocnik Skarżącego wniósł zażalenie na ww. postanowienie Sądu skierowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności wskazać należy, że środek odwoławczy jakim jest zażalenie jest dopuszczalny jedynie wówczas, kiedy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość jego wniesienia. Jeśli ustawa przewiduje wydanie postanowienia czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że na takie postanowienie lub zarządzenie przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 995). W dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2015.658) – dalej: "ustawa nowelizująca". Na mocy tej ustawy został znowelizowany art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2016.718 ze zm.) – dalej "P.p.s.a". Zgodnie z brzmieniem ww. przepisu ustalonym ustawą nowelizującą, w sprawach wszczętych po 15 sierpnia 2015 r., rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy (§ 1). W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (§ 2). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (§ 3). Zgodnie z art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w tym przepisie. Z treści przepisu art. 194 P.p.s.a., nie wynika natomiast, aby stronie przysługiwało zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego zmieniające lub utrzymujące w mocy zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego. Z treści powyższych przepisów wynika zatem, że w stanie prawnym obowiązującym od 15 sierpnia 2015 r., żaden przepis prawa nie stanowi o dopuszczalności złożenia zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o utrzymaniu w mocy albo zmianie postanowienia bądź zarządzenia referendarza sądowego, podjętego na podstawie art. 260 P.p.s.a. Na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że wniesione przez Skarżącego zażalenie na postanowienie Sądu utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądów, jest niedopuszczalne i jako takie podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy, Sąd - na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.