I SA/Sz 743/16

Dnia 21 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 listopada 2016 r. sprawy ze skargi W. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości w podatku akcyzowym wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2016 r. sygn. akt I SA/Sz 743/16, polegającą na tym, że w wierszu piątym od góry w miejsce słów "Przewodniczący Sędzia WSA – Patrycja Joanna Suwa" wpisać: "Przewodniczący Sędzia WSA – Patrycja Joanna Suwaj". Postanowieniem z dnia 3 listopada 2016 r. sygn. akt I SA/Sz 743/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 26 września 2016 r. o sygn. akt 743/16 odmawiające przyznania W. G. prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W sentencji wskazanego postanowienia, sąd dostrzegł oczywistą omyłkę polegającą na pominięciu ostatniej litery w nazwisku sędziego sprawozdawcy, bowiem zamiast słów: "Przewodniczący Sędzia WSA – Patrycja Joanna Suwaj" w sentencji znalazły się słowa: "Przewodniczący Sędzia WSA – Patrycja Joanna Suwa". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U.2016.718 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Stosownie do treści art. 166 p.p.s.a. przepis art. 156 § 1 p.p.s.a. ma odpowiednie zastosowanie do postanowień sądu. Z akt sprawy oraz z treści postanowienia jednoznacznie wynika, że postanowienie zostało wydane przez sędzię WSA Patrycję Joannę Suwaj. W tej sytuacji, w treści postanowienia bez wątpienia doszło do oczywistego błędu pisarskiego, polegającego na pominięciu ostatniej litery w nazwisku sędziego sprawozdawcy. Wskazać przy tym należy, że powyższe sprostowanie nie prowadzi do zmiany rozstrzygnięcia. Mając na uwadze powyższe, Sąd – na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.