I SA/Sz 744/13

PostanowienieWSA w Szczecinie2013-08-29

Skład orzekający: Joanna Wojciechowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą jest skuteczne, gdy skarga zawiera braki formalne uniemożliwiające jej nadanie dalszego biegu?
Ratio decidendi
Cofnięcie skargi jest skuteczne tylko wtedy, gdy skarga została wniesiona skutecznie i wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W przypadku, gdy skarga zawiera braki formalne, które uniemożliwiają jej nadanie dalszego biegu, sąd odrzuca skargę, a wniosek o jej cofnięcie nie może zostać uwzględniony.
Stan faktyczny
Spółka złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. odmawiającą wznowienia postępowania podatkowego. Skarga została wniesiona faksem i zawierała braki formalne, w tym brak podpisu osoby upoważnionej oraz brak odpisu z KRS. Sąd wezwał spółkę do uzupełnienia braków. Następnie spółka złożyła pismo o cofnięciu skargi i wniosła o umorzenie postępowania. Sąd odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia braków formalnych.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 29 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA – Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "E." Spółki z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 14 czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją w sprawie podatku od nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. - po rozpoznaniu odwołania "E." Spółki z o.o. z siedzibą w L. (zwanej dalej "Spółką") od decyzji Burmistrza L. z dnia 7 marca 2013 r., nr [...] , którą odmówiono Spółce wznowienia postępowania podatkowego zakończonego ostateczną decyzją w sprawie podatku od nieruchomości - decyzją z dnia 14 czerwca 2013 r. o nr [...] , orzekło o uchyleniu decyzji z dnia 7 marca 2013 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi podatkowemu I instancji. Decyzję Kolegium doręczono Spółce w dniu 1 lipca 2013 r. - w trybie zastępczym, określonym w art. 150 ustawy Ordynacja podatkowa. W dniu 23 lipca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. wpłynęły dwa pisma Spółki, tj. skarga na opisaną powyżej decyzję Kolegium oraz pismo z dnia 18 lipca 2013 r. zawierające oświadczenie (cyt.): "niniejszym cofam sporządzoną w sprawie [....] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S." i wniosek o dokonanie przez Kolegium samokontroli. Oba pisma zostały wniesione do Sądu, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., faksem. Wobec powyższego, pismem z dnia 25 lipca 2013 r., Sąd wezwał Spółkę do uzupełnienia braków formalnych jej skargi, przez podpisanie skargi lub nadesłanie odpisu tej skargi podpisanej przez osobę upoważnioną do złożenia skargi w imieniu Spółki do sądu administracyjnego oraz nadesłanie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego aktualnego na dzień wniesienia skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie zobowiązano stronę skarżącą do jednoznacznego wskazania, czy przesłane za pośrednictwem Kolegium pismo z dnia 18 lipca 2013 r. zawiera oświadczenie o cofnięciu ww. skargi oraz do podpisania tego pisma lub nadesłania odpisu tego pisma podpisanego przez osobę upoważnioną do działania w imieniu Spółki przed sądem administracyjnym – w terminie 7 dni, pod rygorem przyjęcia, że Spółka podtrzymuje swoją skargę. Powyższe wezwanie doręczono Spółce w dniu 29 lipca 2013 r. W dniu 2 sierpnia 2013 r. strona skarżąca złożyła w Sądzie pismo, w którym oświadczyła, że cofa opisaną powyżej skargę i wnosi o umorzenie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. uznał, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "P.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w tym - stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. - zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przy czym za podpis uznaje się znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 maja 2011 r., sygn. akt I OZ 368/11, LEX nr 795331). Wymogu tego nie spełnia zatem ani umieszczenie na piśmie podpisu mechanicznie odtworzonego, ani przystawienie na nim pieczęci o określonej treści. Ponadto, jak stanowi art. 28 § 1 P.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie zaś do art. 29 P.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z powyższej regulacji wynika, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym osoba prawna, a taką jest skarżąca Spółka, dokonuje czynności przez swoje organy albo osoby uprawnione do działania, będące zobowiązane z mocy ustawy do przedstawienia stosownego dokumentu, z którego wynikałoby ich umocowanie. W odniesieniu do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością dokumentem, z którego wynika organ uprawniony do reprezentowania spółki oraz sposób jej reprezentacji jest - zasadniczo - odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, aktualny na dzień złożenia skargi. Nieumieszczenie pod skargą podpisu strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, jak również niewykazanie umocowania do działania w imieniu spółki przy pierwszej czynności w postępowaniu, stanowią zaś braki formalne skargi, który podlegają uzupełnieniu w trybie określonym przepisami art. 49 P.p.s.a. I tak, w razie wystąpienia wskazanych braków, przewodniczący może wezwać stronę skarżącą do ich uzupełnienia w terminie 7 dni. Natomiast niewykonanie w terminie wezwania, skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Jak wynika z akt rozpatrywanej sprawy, wobec stwierdzenia ww. braków formalnych skargi, Sąd wezwał Spółkę do nadesłania odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego oraz do podpisania skargi. Wezwanie to doręczono stronie skarżącej w dniu 29 lipca 2013 r., wobec czego siedmiodniowy termin do zrealizowania zobowiązań Sądu mijał w dniu 5 sierpnia 2013 r. We wskazanym terminie Spółka złożyła pismo z dnia 2 sierpnia 2013 r., zawierające wniosek o cofnięcie skargi i umorzenie postępowania sądowego, natomiast nie uzupełniła wskazanych braków formalnych skargi. Z uwagi na powyższe, wskazać należy, że merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Jeżeli skarga zawiera braki uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu, sąd skargę odrzuca (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2012 r., sygn. akt II OSK 928/12, LEX nr 1145651). Skoro cofnięcie skargi może dotyczyć wyłącznie skargi, która została skutecznie wniesiona, to - wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi złożonej przez Spółkę - wniosek Spółki o cofnięcie jej skargi i o umorzenie postępowania w sprawie nie mógł zostać rozpatrzony. Skargę Spółki należało natomiast odrzucić, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło