I SA/Sz 745/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Alicja Polańska po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku U. S. o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić wniosek Skarżąca-U. S., wraz ze skargą na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym, wystąpiła z wnioskiem o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego,do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018.1302 ze zm.) dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając wniosek strony w pierwszej kolejności należy wskazać, że sąd nie ma kompetencji do wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Kognicja wojewódzkich sądów administracyjnych została określona w art. 3 i art. 4 p.p.s.a. Z treści tych przepisów wynika, iż wstrzymanie prowadzenia egzekucji wykracza poza właściwość sądów administracyjnych i z tej przyczyny wniosek skarżącej o wstrzymanie prowadzonej w stosunku do niej egzekucji nie mógł zostać uwzględniony. Ponadto wskazać należy, że przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie dotyczące oceny zasadności zarzutów zgłoszonych przez zobowiązanego w postępowaniu egzekucyjnym. Postanowienie to jest orzeczeniem o charakterze procesowym, formalnym, dotyczącym określonych czynności podejmowanych w toku postępowania egzekucyjnego. Postanowienie takie reguluje jedynie sytuację zobowiązanego w toku wskazanego postępowania, tj. wyraża stanowisko wierzyciela co do zasadności zgłoszonych przez zobowiązanego zarzutów, zaś jedynym jego bezpośrednim następstwem jest ewentualne oddalenie albo uwzględnienie tychże zarzutów i dalsze prowadzenie bądź zaniechanie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Orzeczenie tego rodzaju nie posiada przymiotu wykonalności, a tylko takie akty lub czynności organów administracji publicznej podlegają wstrzymaniu wykonania w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. Również i z tej przyczyny niemożliwe było uwzględnienie przez sąd wniosku skarżącej. W tej sytuacji, wobec braku podstaw do uwzględnienia wniosku, na podstawie przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.