I SA/Sz 753/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia N S A – Zofia Przegalińska po rozpoznaniu w dniu 29 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia "B" Spółki z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 31 lipca 2009 r., sygn. akt I SA/Sz 753/08 odrzucającego wniosek o przywrócenie terminu w sprawie ze skargi "B" Spółki z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zapłaty zaległości w podatku dochodowym od osób prawnych za 2007 r. postanawia: 1. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 31 lipca 2009 r., sygn. akt I SA/Sz 753/08, 2. odrzucić wniosek "B" Spółki z o.o. z siedzibą w S. o przywrócenie terminu do uzupełniania braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zapłaty zaległości w podatku dochodowym od osób prawnych za 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Spółka z o.o. "B" z siedzibą w S. wniosła o przyznanie jej prawa pomocy. Wezwaniem z dnia 16 kwietnia 2009 r. Spółka została zobowiązana do uzupełnienia braku ww. wniosku poprzez wypełnienie i podpisanie przez osoby upoważnione do reprezentowania Spółki formularza wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 30 kwietnia 2009 r. a zatem siedmiodniowy termin do jego wykonania upłynął w dniu 7 maja 2009 r., jednak w zakreślonym terminie Spółka nie uzupełniała braku formalnego wniosku jedynie w piśmie z dnia 6 maja 2009 r. zwróciła się o jego przedłużenie z ważnej przyczyny, jaką jest oczekiwanie na uzyskanie koniecznych informacji do wypełnienia formularza. Zarządzeniem z dnia 15 maja 2009 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Powyższe zarządzenie wraz z pouczeniem o prawie do wniesienia od niego sprzeciwu zostało doręczone skarżącej Spółce w dniu 4 czerwca 2009 r. W dniu 15 maja 2009 r. do Sądu wpłynął wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. W dniu 10 czerwca 2009 r. do Sądu wpłynęło pismo Spółki z dnia 9 czerwca 2009 r. zatytułowane "Sprzeciw", w którym Spółka wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. Postanowieniem z dnia 31 lipca 2009 r. Wojewódzki Są Administracyjny w Szczecinie odrzucił wniosek Spółki z o.o. "B" z siedzibą w S. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, uznając, iż wniosek został złożony po terminie przewidzianym w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), tj. z niedochowaniem 7-dniowego terminu do jego złożenia od czasu ustania przyczyny uchybienia. Na powyższe postanowienie skarżąca Spółka złożyła zażalenie, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu skarżąca podkreśliła, iż niedochowanie terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie może obciążać negatywnymi skutkami strony skarżącej albowiem nie miała ona wpływu na jego niedochowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Według wskazanego przepisu, uchylenie zaskarżonego postanowienia przez Sąd, który je wydał, jest możliwe wtedy, gdy zażalenie jest "oczywiście uzasadnione". Tak określona podstawa uchylenia wskazuje, że mogą nią być objęte zarówno przyczyny formalne, które zadecydowały o wydaniu zaskarżonego postanowienia, jak i względy merytoryczne. W każdym jednak wypadku istotne jest to, by zasadność zażalenia była "oczywista", to znaczy nie wzbudzająca wątpliwości i zauważalna bez potrzeby dokonywania głębszej analizy zaskarżonego postanowienia (por. postanowienie SN z dnia 20 maja 1999 roku, sygn. II UZ 58/99, OSNP 2000, Nr 15, poz. 602). W ocenie Sądu, taki charakter ma zażalenie wniesione na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 31 lipca 2009 r. o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu jako spóźnionego. Słusznie bowiem w zażaleniu skarżąca poniosła, iż niedochowanie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy nie może jej obciążać negatywnymi skutkami. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze powyższe okoliczności, a w szczególności fakt, iż zażalenie jest "oczywiście uzasadnione", Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 195 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w punkcie 1 postanowienia. Jednocześnie rozpoznając sprawę ponownie Sąd stwierdza, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek może przywrócić termin. Jednakże przywrócenie terminu jest niedopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2). W stanie faktycznym sprawy taka sytuacja ma miejsce. W dniu 15 maja 2009 r., a więc po terminie wyznaczonym przez referendarza sądowego, Spółka złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu zaś w odpowiedzi na zarządzenie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, składając jednocześnie wypełniony urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Z treści art. 243 § 1 cytowanej ustawy wynika natomiast, że wniosek o przyznanie prawa pomocy może być złożony w każdym czasie. Zatem uchybienie terminowi wyznaczonemu w wezwaniu faktycznie nie powoduje dla skarżącej ujemnych skutków. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 2 w związku z art. 88 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu, jako niedopuszczalny, należało odrzucić, o czym Sąd orzekł w punkcie 2 sentencji. Na marginesie Sąd nadmienia, iż wniosek Spółki o przyznanie prawa pomocy został rozpoznany odrębnym postanowieniem.