I SA/Sz 762/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia W S A – Alicja Polańska po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] Nr [...] w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności A.B., jako Prezesa "Z" w W., za zaległości tego podmiotu w podatku od towarów i usług oraz z tytułu pobranych, a niewpłaconych zaliczek na podatek dochodowym od osób fizycznych od wypłaconych wynagrodzeń p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Pełnomocnik skarżącego wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę z dnia 30 września 2005 r. na ostateczną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] Nr [...] w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności A.B., jako Prezesa "Z" w W., za zaległości tego podmiotu w podatku od towarów i usług oraz z tytułu pobranych, a niewpłaconych zaliczek na podatek dochodowym od osób fizycznych od wypłaconych wynagrodzeń. Pismem z dnia 17 stycznia 2006 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa oraz uiszczenie należnego wpisu w kwocie [...]. W wezwaniu zawarto pouczenie, iż nieusunięcie wskazanych braków w terminie siedmiodniowym spowoduje odrzucenie skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzeniu odbioru, przesyłka zawierająca powyższe pismo została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 31 stycznia 2006 r., tak więc siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał w dniu 7 lutego 2006 r., który to dzień nie był dniem uznanym za ustawowo wolny od pracy. Pełnomocnik skarżącego, ani we wskazanym wyżej terminie, ani też dotychczas braków tych nie uzupełnił. W tej sytuacji, na podstawie przepisów art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę należało odrzucić.