I SA/Sz 769/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA – Marzena Kowalewska po rozpoznaniu w dniu 25 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia[...] . Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za lipiec 2006 r. wraz z odsetkami p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji R. Spółka z o.o. z siedzibą w K., w związku z wniesioną skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, zwróciła się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania wyżej wymienionej decyzji Dyrektora Izby Celnej w S., określającej skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiąc lipiec 2006 r. w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że określona w 14 decyzjach kwota zaległości podatkowych w podatku akcyzowym w łącznej kwocie [...] zł bez odsetek za zwłokę, jest niemożliwa do zapłaty przez Spółkę, nie posiada ona bowiem wolnych środków pieniężnych. Wszystkie decyzje zostały zaskarżone do WSA w Szczecinie a 3 z nich do NSA. Według Skarżącej egzekucja powyższej kwoty będzie równoznaczna z koniecznością likwidacji działalności gospodarczej, co z kolei pozbawi pracy 8 zatrudnionych pracowników. Wskazano także, na negatywne skutki licytacji majątku podatnika oraz ewentualną odpowiedzialność odszkodowawczą Skarbu Państwa w razie uwzględnienia skargi. Wobec tego, w ocenie wnioskodawczyni za wstrzymaniem wykonania przemawiają również względy społeczne. Do wniosku skarżąca załączyła zaświadczenie z banku o zaciągniętym kredycie, bilans na 31.12.2011 r., sprawozdanie F-01 za II kwartał 2012 r.,. zestawienie tytułów wykonawczych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270, dalej: p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Zdaniem Sądu Administracyjnego, w rozpoznawanym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Strona nie wykazała, że w sprawie wystąpiło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji. Strona Skarżąca nie wskazując na której z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. opiera swój wniosek, nie przedstawiła okoliczności przemawiających za przyznaniem jej ochrony tymczasowej w formie przewidzianej przez art. 61 § 3 p.p.s.a. Za niewystarczające należy bowiem uznać, ograniczenie się do stwierdzenia, że wyegzekwowanie kwoty zaległości podatkowych w podatku akcyzowym doprowadzi do likwidacji działalności gospodarczej prowadzonej przez Skarżącą, prowadząc do zwolnienia zatrudnionych przez nią pracowników oraz załączenie do wniosku dokumentu wskazującego na zaciągnięty kredyt w banku czy rachunek wyników i sprawozdania finansowego. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że rodzaj nałożonego w rozpoznawanej sprawie obowiązku (zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym) co do zasady nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie pieniężne ze swej natury odwracalne. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje bowiem możliwość zwrotu uiszczonej kwoty. Na marginesie zauważyć należy, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym (vide postanowienie z dnia 15 marca 2012 r. sygn. akt I GSK 289/12 ). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.