I SA/Sz 77/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA - Alicja Polańska po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w S. z dnia 13 lutego 2008 r. zobowiązano skarżącą E.J. do uiszczenia wpisu w kwocie 1.062 zł od skargi wniesionej na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia (...) nr (...). W zarządzeniu zawarto pouczenie, iż niezastosowanie się do wskazanego wezwania w terminie siedmiodniowym spowoduje odrzucenie skargi. Jak wynika ze zwróconej przez pocztę przesyłki zawierającej ww. pismo, zostało ono złożone w dniu 18 lutego 2008 r. na okres siedmiu dni w placówce pocztowej, z powodu nieobecności adresata, a zawiadomienie (awizo) o złożeniu tego pisma w placówce pocztowej, zostało umieszczone w tym samym dniu w skrzynce pocztowej. Ponowne zawiadomienie (awizo) o przesyłce zostało umieszczone w skrzynce pocztowej w dniu 26 lutego 2008 r., jednak przesyłka ta nie została w terminie dni siedmiu odebrana, dlatego też w dniu 5 marca 2008 r. placówka pocztowa przesyłkę, jako niepojętą w terminie, zwróciła Sądowi. Powyższy, zastępczy sposób doręczenia przesyłki, zastosowany wobec niemożności jej doręczenia adresatowi w sposób określony w przepisie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., zgodny jest z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 lutego 2006 r. o sygn. akt P 13/05, w którym Trybunał stwierdził, że przepis art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w zakresie, w jakim ustanawia siedmiodniowy termin przechowywania pisma procesowego i nie wymaga ponawiania zawiadomienia adresata o złożeniu tego pisma, jest niezgodny z art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 38, poz. 268). Tak więc, skarżąca powinna była w terminie siedmiu dni, licząc od ostatniego dnia do odebrania wezwania (4 marca 2008 r.), opłacić skargę, tj. do dnia 11 marca 2008 r., który to dzień nie był dniem uznanym za ustawowo wolny od pracy, w którym to terminie, ani dotychczas, skarżąca opłaty nie wniosła. Zgodnie z przepisem art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd W tej sytuacji, na podstawie przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.