I SA/Sz 780/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Marian Jaździński Sędziowie Sędzia WSA Kazimierz Maczewski (spr.) Sędzia NSA Zofia Przegalińska Protokolant Beata Radomska po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 4 listopada 2009 r. sprawy ze skargi Gminy [...] na dokonaną przez Zarząd Województwa [...] ocenę projektu nr [...] zgłoszonego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007 – 2013 oddala skargę. W ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013, Gmina T. złożyła w dniu 18 lutego 2009 r. wniosek nr [...] o dofinansowanie projektu pn. "Budowa Hali Sportowej Faza B w miejscowości nadmorskiej w M. w celu zwiększenia atrakcyjności turystycznej Gminy T.". Pismem z [...] Dyrektor Wydziału Wdrażania Regionalnego Programu Operacyjnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa poinformował Gminę T., iż wniosek został oceniony pozytywnie pod kątem spełniania kryteriów formalnych i został on przekazany do kolejnego etapu oceny: środowiskowej, ekonomiczno-finansowej i merytoryczno-technicznej przez Komisje Oceniające Projekty. Pismem z 6 sierpnia 2009 r. nr [...] Gmina T. została poinformowana przez Dyrektora Wydziału Wdrażania Regionalnego Programu Operacyjnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa, że jej projekt został poddany ocenie merytoryczno-technicznej przeprowadzonej przez Komisję Oceniającą Projekty i w wyniku tej oceny został odrzucony z procedury ubiegania się o dofinansowanie z uwagi na niespełnienie jednego kryterium dopuszczającego, tj. nie stanowi "nowej inwestycji" w rozumieniu rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych (Dz. U. Nr 193, poz. 1399 ze zm.). Do dofinansowania kwalifikuje się bowiem tylko projekt, który spełnia łącznie wszystkie ustalone warunki, w tym m.in. kryterium "nowej inwestycji". Wskazano, iż przedmiotowy projekt ma charakter wieloetapowy – jest kolejnym etapem już rozpoczętej, a nie nowej inwestycji, co uniemożliwia dopuszczenie go do finansowania jako projektu objętego pomocą publiczną. Na negatywną ocenę zgłoszonego projektu Gmina T. złożyła protest, w którym zarzuciła zaskarżonej ocenie naruszenie przepisu § 5 ust. 3 i ust. 4 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej (...) przez jego błędną wykładnię. Gmina wskazała, że w świetle § 5 ust. 3 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia, za nową inwestycję należy rozumieć każdą inwestycję w środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne związane z rozbudową istniejącego przedsiębiorstwa (gminy). Zdaniem Gminy T. przepis ten nie wyłącza z powyższego zakresu takiej inwestycji w środki trwałe, która dotyczy kolejnego etapu budowy obiektu budowlanego, tym bardziej, iż pojęcia nowej inwestycji w formie rozbudowy istniejącego przedsiębiorstwa nie można utożsamiać z budową nowego obiektu budowlanego w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.). Ponadto, zgodnie z § 5 ust. 4 cytowanego rozporządzenia, nowa inwestycja nie obejmuje jedynie: inwestycji prowadzącej wyłącznie do odtworzenia zdolności produkcyjnych, nabycia udziałów lub akcji przedsiębiorstwa. Przepis ten w sposób enumeratywny wylicza wyłączenia, więc nie może być interpretowany rozszerzająco, zaś zgłoszony projekt nie dotyczy żadnego z działań, o których mowa w tym przepisie. Gmina wskazała również, że ocena ekspertów była rozbieżna, bowiem jeden z nich uznał, że zgłoszony projekt odpowiadał wszystkim wymogom formalno-prawnym i merytorycznym, a dwaj pozostali uznali, że projekt nie jest nową inwestycją w rozumieniu ww. rozporządzenia – co dodatkowo wskazuje na konieczność ponownej oceny tego projektu. Po rozpatrzeniu protestu Dyrektor Wydziału Zarządzania Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa pismem z 29 września 2009 r. poinformował Gminę T. o braku przesłanek do uznania, że ocena wniosku została przeprowadzona w sposób niewłaściwy. Organ wyjaśnił, że z dokumentacji aplikacyjnej oraz innych dokumentów dotyczących przedmiotowego przedsięwzięcia wynika m.in., że projekt w fazie B jest kolejnym etapem realizacji przedsięwzięcia gminy mającego na celu budowę hali sportowej w M., a z treści wniosku wynika, że planowano (w 2005 r.) realizację przedsięwzięcia jako jeden projekt, jednak w związku z trudnościami uzyskiwania środków na realizację wcześniej planowanego projektu, Wnioskodawca podzielił go na dwa "technologicznie powiązane etapy". Ponadto w załączonej kopii stron dziennika budowy nr [...] (z 09.12.2005r.) zawarto zapisy odnoszące się do przebiegu realizacji robót budowlanych, a z oświadczenia Burmistrza T. z 17 lutego 2009 r. wynika również, że część inwestycji budowy hali sportowej w M. - "budowa hali sportowej Faza A" - została zakończona w dniu 30 lipca 2007 r. Nadto z informacji uzyskanych od Wnioskodawcy wynika, że umowa z wykonawcą została zawarta 10 lutego 2009 r., a wniosek złożono 18 lutego 2009 r. Organ uznał zatem, że w odniesieniu do przedmiotowego projektu, fakt zawarcia umowy (prawnego zobowiązania) z wykonawcą przed złożeniem wniosku o dofinansowanie wskazuje na brak występowania "efektu zachęty", o którym mowa w art. 8 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych). Organ wyjaśnił bowiem, że w myśl art. 8 ust. 2 Rozporządzenia Komisji pomoc przyznana MŚP (tj. małym i średnim przedsiębiorcom) i objęta powyższym rozporządzeniem wywołuje efekt zachęty, jeżeli beneficjent przed rozpoczęciem prac nad projektem lub działaniem złożył do danego państwa członkowskiego wniosek o przyznanie pomocy, zaś w analizowanym przypadku rozpoczęcie prac nad projektem nastąpiło przed złożeniem wniosku o przyznanie pomocy, ponieważ umowę z wykonawcą Hali Sportowej Faza B podpisano w dniu 10 lutego 2009 r., natomiast wniosek o przyznanie pomocy złożono w dniu 18 lutego 2009 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Gmina T. wniosła o stwierdzenie, że ocena wniosku o dofinansowanie została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Urząd Marszałkowski Województwa. Zaskarżonej ocenie projektu skarżąca Gmina zarzuciła naruszenie: - przepisu art. 8 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r., - przepisu § 5 ust. 3 pkt 1 lit. b i ust. 4, § 12 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych, - postanowień ust. 2.2.1. Wytycznych dla wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013. W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż przepisy Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. nie definiują pojęcia "rozpoczęcie prac nad projektem", jednak warunek określony w art. 8 tego rozporządzenia został doprecyzowany i skonkretyzowany w § 12 ust. 1 i 3 ww. rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej (...). Zgodnie z § 12 ust. 1 rozporządzenia, prace związane z realizacją nowej inwestycji w przypadku mikro przedsiębiorców, małych lub średnich przedsiębiorców mogą się rozpocząć po złożeniu przez beneficjenta pomocy wniosku o dofinansowanie. W świetle § 12 ust. 3 rozporządzenia, przez rozpoczęcie prac związanych z realizacją nowej inwestycji należy rozumieć podjęcie prac budowlanych lub pierwszego prawnie wiążącego zobowiązania do zamówienia ruchomych środków trwałych, z wyłączeniem wydatków związanych z przygotowaniem i opracowaniem dokumentacji projektowej. Skarżąca wskazała, że w taki sam sposób warunek ten określony został w ust. 2.2.1. Wytycznych dla wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013. Oznacza to, że w przypadku prac budowlanych, rozpoczęcie prac związanych z realizacją nowej inwestycji następuje nie w dniu podpisania umowy z wykonawcą robót budowlanych, lecz w dniu faktycznego rozpoczęcia prac budowlanych. Tym samym okoliczność podpisania umowy z wykonawcą Hali Sportowej Fazy B w dniu 10 lutego 2009 r. oraz złożenia wniosku o dofinansowanie projektu w dniu 18 lutego 2009 r. nie oznacza, iż nie został spełniony warunek określony w § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego, a tym samym warunek z art. 8 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008. Zdaniem Skarżącej, rozstrzygające jest, kiedy rozpoczęte zostały prace budowlane przy budowie hali. Z dziennika budowy wynika jednoznacznie, że prace budowlane zostały rozpoczęte po dniu 20 lutego 2009r., tj. po przekazaniu terenu budowy, co umożliwiało rozpoczęcie prac budowlanych. W skardze podniesiono ponadto, iż interpretacja analizowanych przepisów uzyskana od Ministerstwa Rozwoju Regionalnego – Departamentu Koordynacji i Wdrażania Programów Regionalnych potwierdza przyjętą przez Skarżącą definicję "rozpoczęcia prac związanych z realizacją nowej inwestycji" w przypadku prac budowlanych. W odpowiedzi na skargę (złożoną na rozprawie) pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie w oparciu o dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne, wskazując, że wniosek o dofinansowanie projektu został złożony po zakończeniu Fazy A projektu (co wynika z zapisów dziennika budowy), zatem nie może budzić wątpliwości, iż został on złożony w trakcie realizacji projektu – w trakcie realizacji robót budowlanych – a to wyklucza istnienie tzw. "efektu zachęty" i eliminuje tym samym przedmiotowy projekt z procedury ubiegania się o dofinansowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na wstępie wskazać należy, iż postępowanie w niniejszej sprawie toczyło się w oparciu o przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. nr 227, poz. 1658 ze zm.), w brzmieniu nadanym przez art. 6 ustawy z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrażaniem funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności (Dz. U. Nr 216, poz. 1370). Zgodnie z art. 30 ust. 1 tej ustawy: "Podstawę dofinansowania projektu stanowi umowa o dofinansowanie projektu zawarta z beneficjentem przez instytucję zarządzającą albo działającą w jej imieniu instytucję pośredniczącą lub instytucję wdrażającą albo decyzja, o której mowa w art. 28 ust. 2". W myśl art. 30a ust. 1 pkt 1, umowa o dofinansowanie projektu jest zawierana zgodnie z systemem realizacji programu operacyjnego, w odniesieniu do projektu który pozytywnie przeszedł wszystkie etapy jego oceny i został zakwalifikowany do dofinansowania. Zgodnie z art. 30a ust. 2: "Instytucja zarządzająca, pośrednicząca lub instytucja wdrażająca, zgodnie z systemem realizacji programu operacyjnego, ogłasza na swojej stronie internetowej listę projektów, o których mowa w art. 28 ust. 1 pkt 3, które zostały zakwalifikowane do dofinansowania", natomiast zgodnie z ust. 3 tego artykułu: "Właściwa instytucja, o której mowa w ust. 2, pisemnie informuje wnioskodawcę o wynikach oceny jego projektu". W przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca, po otrzymaniu informacji, o której mowa w art. 30a ust. 3, może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych (art. 30b ust. 1 zd. pierwsze). W myśl art. 30b ust. 4 "właściwa instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c". W myśl art. 30c ust. 2 zd. pierwsze omawianej ustawy, skarga taka jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może (art. 30c ust. 3): 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe. Ponadto zgodnie z art. 30g tej ustawy, "informacje otrzymywane przez wnioskodawcę dotyczące oceny jego wniosku, a także w trakcie trwania procedury odwoławczej, nie stanowią decyzji administracyjnej". W myśl art. 3 tejże ustawy, politykę rozwoju prowadzą: 1) Rada Ministrów; 2) samorząd województwa; 3) samorząd powiatowy i gminny. Zgodnie z art. 5 pkt 1 i 2 ustawy, "użyte w ustawie określenia oznaczają: 1) beneficjent - osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, której ustawa przyznaje zdolność prawną, realizującą projekty finansowane z budżetu państwa lub ze źródeł zagranicznych na podstawie decyzji lub umowy o dofinansowanie projektu; 2) instytucja zarządzająca - właściwego ministra, ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego lub, w przypadku regionalnego programu operacyjnego, zarząd województwa, odpowiedzialnych za przygotowanie i realizację programu operacyjnego. Ponadto zgodnie z art. 25 pkt 1 ustawy, za prawidłową realizację programu operacyjnego odpowiada instytucja zarządzająca, którą jest odpowiednio minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego lub zarząd województwa. Na podstawie uchwał Zarządu Województwa z dnia 3 czerwca 2009 r. (nr 783/09) oraz z 31 sierpnia 2009 r. (nr 1199/09) ocena formalna wniosków, powoływanie Komisji Oceniającej Projekty oraz informowanie Wnioskodawcy o odrzuceniu wniosku należy do kompetencji Wydziału Wdrażania RPO, natomiast rozpatrywanie protestów przekazano do kompetencji Wydziału Zarządzania RPO. Dokonując kontroli zgodności z prawem zaskarżonej oceny projektu zgłoszonego przez Gminę T., przeprowadzoną przez Zarząd Województwa – jako jednostkę zarządzającą Regionalnym Projektem Operacyjnym Województwa (dalej: RPO WZ) – Sąd uznał, że ocena ta nie narusza prawa. Jak wynika z akt sprawy, zgłoszony przez Gminę T. w ramach RPO WZ na lata 2007-2013 wniosek nr [...] o dofinansowanie projektu pn. "Budowa Hali Sportowej Faza B w miejscowości nadmorskiej w M. w celu zwiększenia atrakcyjności turystycznej Gminy T." został poddany ocenie merytoryczno-technicznej przez Komisję Oceniającą Projekty i w ramach tej oceny dwóch ekspertów orzekło, iż projekt ten nie spełnia kryterium "nowej inwestycji" o której mowa w ww. rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego – bowiem projekt dotyczy kolejnego etapu już rozpoczętej, a nie nowej inwestycji, natomiast trzeci ekspert uznał, że projekt "jest zgodny z nową inwestycją" w rozumieniu tego rozporządzenia. Na tej podstawie jednostka zarządzająca poinformowała Gminę o odrzuceniu projektu z procedury ubiegania się o dofinansowanie – wskazując przy tym na niespełnienie kryterium "nowej inwestycji", o którym mowa w przepisach ww. rozporządzenia. W informacji o sposobie rozstrzygnięcia protestu Gminy, jednostka zarządzająca wskazała, że w zgłoszonym projekcie nie występuje "efekt zachęty", o którym mowa w art. 8 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) (Dz.U.UE.L.08.214.3) – zwane dalej: "Rozporządzenie". Wymieniony art. 8 tego Rozporządzenia stanowi: "1. Wyłączenie na mocy niniejszego rozporządzenia ma zastosowanie wyłącznie do pomocy wywołującej efekt zachęty. 2. Uznaje się, że pomoc przyznana MŚP i objęta niniejszym rozporządzeniem wywołuje efekt zachęty, jeśli beneficjent przed rozpoczęciem prac nad projektem lub działaniem złożył do danego państwa członkowskiego wniosek o przyznanie pomocy. 3. Uznaje się, że pomoc przyznana dużym przedsiębiorstwom i objęta niniejszym rozporządzeniem wywołuje efekt zachęty jeśli oprócz spełnienia warunku określonego w ust. 2, państwo członkowskie, przed przyznaniem pomocy indywidualnej, sprawdziło, że dokumentacja przygotowana przez beneficjenta zakłada spełnienie jednego lub więcej z poniższych kryteriów: a) znaczące zwiększenie rozmiaru projektu/działania dzięki środkowi pomocy; b) znaczące zwiększenie zasięgu projektu/działania dzięki środkowi pomocy; c) znaczące zwiększenie całkowitej kwoty wydanej przez beneficjenta na projekt/działanie dzięki środkowi pomocy; d) znaczące przyspieszenie zakończenia projektu lub działania; e) w przypadku regionalnej pomocy inwestycyjnej, o której mowa w art. 13, fakt, że w przypadku braku pomocy projekt nie zostałby zrealizowany w danym obszarze objętym pomocą". Ponadto zgodnie z akapitem 28 zd. drugie preambuły Rozporządzenia: "W przypadku jakiejkolwiek pomocy objętej niniejszym rozporządzeniem i przyznanej MŚP należy przyjąć, że efekt zachęty występuje, jeżeli przed rozpoczęciem jakichkolwiek działań dotyczących realizacji projektu lub działań objętych pomocą małe lub średnie przedsiębiorstwo złożyło wniosek do państwa członkowskiego". Stosownie natomiast do akapitu 29 preambuły: "W przypadku jakiejkolwiek pomocy objętej niniejszym rozporządzeniem i przyznanej dużemu przedsiębiorstwu państwo członkowskie, oprócz uwzględnienia warunków obowiązujących w przypadku MŚP, powinno również zadbać o to, by beneficjent sporządził, w formie dokumentu wewnętrznego, analizę wykonalności projektu lub działań objętych pomocą na wypadek otrzymania pomocy oraz bez jej udziału. Państwo członkowskie powinno sprawdzić, czy ww. dokument wewnętrzny potwierdza istotne zwiększenie rozmiaru lub zakresu projektu lub działania, istotne zwiększenie całkowitej kwoty, jaką beneficjent przeznacza na projekt lub działanie objęte pomocą, lub też znaczące przyspieszenie zakończenia projektu lub działania. W przypadku pomocy regionalnej za podstawę istnienia efektu zachęty można również uznać fakt, że w danym regionie objętym pomocą nie przeprowadzono by projektu inwestycyjnego w takiej formie bez udziału pomocy". Należy też wskazać na przepis art. 3 ust. 1 tego Rozporządzenia, określający warunki wyłączenia, zgodnie z którym: "Programy pomocy spełniające wszystkie warunki przewidziane w rozdziale I oraz w odpowiednich przepisach rozdziału II niniejszego rozporządzenia są zgodne ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i wyłączone z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu, o ile każda pomoc indywidualna przyznana w ramach takiego programu spełnia wszystkie warunki niniejszego rozporządzenia, a program zawiera wyraźne odesłanie do niniejszego rozporządzenia przez zamieszczenie jego tytułu i danych dotyczących publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej". W myśl art. 45 zd. trzecie Rozporządzenia, wiąże ono "w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich". Niewątpliwie zatem zgłaszany projekt o dofinansowanie w ramach RPO powinien odpowiadać wszystkim powyższym wymaganiom, a w szczególności warunkowi przewidzianemu w art. 8 ust. 2 Rozporządzenia, w myśl którego pomoc przyznana MŚP i objęta niniejszym rozporządzeniem wywołuje efekt zachęty, jeśli beneficjent przed rozpoczęciem prac nad projektem lub działaniem złożył do danego państwa członkowskiego wniosek o przyznanie pomocy. Zdaniem Gminy, nie naruszyła ona tego warunku, bowiem wprawdzie umowę o roboty budowlane objęte projektem zawarła ona 10 lutego 2009 r., natomiast wniosek złożyła 18 lutego 2009 r., jednak prace budowlane mogły zostać rozpoczęte po 20 lutego 2009 r., bowiem w tym dniu doszło do przekazania terenu budowy, co umożliwiło wykonawcy rozpoczęcie robót budowlanych. Nie kwestionując takich faktów należy jednak podzielić pogląd wyrażony w zaskarżonej ocenie, iż objęta projektem inwestycja nie stanowi "nowej inwestycji", co zarazem oznacza, że wnioskowana pomoc nie wywołuje "efektu zachęty", o którym mowa w Rozporządzeniu. Zgłoszony przez Gminę projekt dotyczy bowiem realizacji (dokończenia - pod nazwą "Faza B") inwestycji rozpoczętej w 2005 r., nie można więc uznać, że wnioskowana pomoc miałaby "zachęcić" Gminę do podjęcia (rozpoczęcia) tejże inwestycji (budowy hali sportowej). Uznać też należy, że ww. rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych (Dz. U. Nr 193, poz. 1399, ze zm. – zwane dalej: rozporządzenie MRR) realizuje i uszczegóławia (co podkreślono w § 1) zasady określone w Rozporządzeniu Komisji, w tym także wyrażony w art. 8 efekt zachęty. Za logiczne uznać bowiem należy, że efekt zachęty osiągany jest przy podejmowaniu decyzji o realizacji nowej (nowych) inwestycji. Przepisy rozporządzenia MRR stanowią, że "pomoc może być udzielana przedsiębiorcom, w tym w szczególności mikro przedsiębiorcom, małym i średnim przedsiębiorcom, zwanym dalej "beneficjentami pomocy" (§ 4 ust. 1). Pomoc ma na celu wspieranie rozwoju gospodarczego i społecznego regionu przez udzielanie bezpośredniego wsparcia beneficjentom pomocy (§ 5 ust. 1). Zgodnie z § 5 ust. 2, "pomoc może być udzielana beneficjentom pomocy na realizację nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją w województwie objętym danym regionalnym programem operacyjnym". Zgodnie z § 5 ust. 3 pkt 1 lit. a i lit. b rozporządzenia MRR: "Nowa inwestycja obejmuje "inwestycję w środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne związane z: a) utworzeniem nowego przedsiębiorstwa, b) rozbudową istniejącego przedsiębiorstwa". Równocześnie § 5 ust. 4 stanowi, że: "Nową inwestycją nie jest: 1) inwestycja prowadząca wyłącznie do odtworzenia zdolności produkcyjnych; 2) nabycie udziałów lub akcji przedsiębiorstwa". Odnosząc te przepisy do treści zgłoszonego projektu, Sąd nie podzielił poglądu Gminy, iż realizowane przez nią dokończenie budowy hali sportowej (Faza B) stanowi "rozbudowę istniejącego przedsiębiorstwa" (czyli Gminy), bowiem za taką rozbudowę przedsiębiorstwa można byłoby uznać budowę hali sportowej, a więc inwestycję rozpoczętą w 2005 r. na podstawie uzyskanego wówczas pozwolenia na budowę. Również fakt, iż taka inwestycja (drugi etap budowy hali sportowej) nie została wymieniona w § 5 ust. 4, nie oznacza, że już z tego powodu należy ją zaliczyć do "nowych inwestycji". Przepis ten rozstrzyga jedynie o tym, iż inwestycje w nim wymienione nie mogą być zaliczone do "nowych inwestycji" nawet wtedy, gdyby spełniały warunki przewidziane dla nowych inwestycji, określone w § 5 ust. 3. Do przepisów art. 8 Rozporządzenia Komisji nawiązuje bezpośrednio § 12 rozporządzenia MRR o treści: "1. Prace związane z realizacją nowej inwestycji w przypadku mikro przedsiębiorców, małych lub średnich przedsiębiorców mogą się rozpocząć po złożeniu przez beneficjenta pomocy wniosku, o którym mowa w § 11 ust. 1. 2. W przypadku dużych przedsiębiorców oprócz warunku, o którym mowa w ust. 1, dodatkowo muszą być spełnione warunki określone w art. 8 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008. 3. Przez rozpoczęcie prac związanych z realizacją nowej inwestycji należy rozumieć podjęcie prac budowlanych lub pierwszego prawnie wiążącego zobowiązania do zamówienia ruchomych środków trwałych, z wyłączeniem wydatków związanych z przygotowaniem i opracowaniem dokumentacji projektowej". Nawet podzielając pogląd Gminy, iż prace budowlane dotyczące zgłoszonego projektu (tj. etapu B budowy hali sportowej) rozpoczęła po złożeniu wniosku o dofinansowanie, nie można jednak uznać, iż 20 lutego 2009 r. rozpoczęła prace budowlane związane z nową inwestycją, bowiem taką "nową inwestycją" była budowa hali sportowej, rozpoczęta w 2005 r. Zasadnie zatem w zaskarżonej ocenie uznano, że projekt zgłoszony przez Gminę T. w ramach RPO WZ na lata 2007-2013 nie spełnił kryterium "nowej inwestycji", o której mowa w rozporządzeniu MRR, a wnioskowana pomoc finansowa nie wywoływałaby "efektu zachęty", o którym mowa w przepisach Rozporządzenia Komisji (WE). Dodatkowe potwierdzenie powyższego stanowiska, że zgłoszony przez Gminę projekt nie dotyczy "nowej inwestycji" w rozumieniu przepisów rozporządzenia MRR, a przyznana pomoc finansowa nie wywołałaby efektu zachęty, o którym mowa w przepisach Rozporządzenia Komisji (które weszło w życie 29 sierpnia 2008 r. i które "wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowne we wszystkich państwach członkowskich") znaleźć można (a contrario) w przepisach końcowych tego Rozporządzenia. Zgodnie z jego art. 44 ust. 1, Rozporządzenie to "stosuje się do pomocy indywidualnej przyznanej przed jego wejściem w życie, jeżeli spełnia ona wszystkie warunki określone w niniejszym rozporządzeniu z wyjątkiem art. 9"., natomiast w myśl ust. 2 zd. pierwsze tegoż artykułu: "Każda pomoc przyznana przed dniem 31 grudnia 2008 r., która nie spełnia warunków określonych w niniejszym rozporządzeniu, lecz która spełnia warunki określone w rozporządzeniu (WE) nr 70/2001, rozporządzeniu (WE) nr 68/2001, rozporządzeniu (WE) nr 2204/2002 lub rozporządzeniu (WE) nr 1628/2006, jest zgodna ze wspólnym rynkiem i wyłączona z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu". Oznacza to, że na podstawie przepisów tego Rozporządzenia może być udzielona pomoc jedynie do przedsięwzięć rozpoczynanych po 31 grudnia 2008 r., natomiast przedsięwzięcia rozpoczęte wcześniej mogą korzystać z takie pomocy tylko wtedy, gdy już uprzednio (na podstawie wcześniej obowiązujących przepisów) została na nie przyznana indywidualna pomoc. Bezspornym jest w sprawie, iż Gmina T. na ww. budowę hali sportowej, rozpoczętej w 2005 r., w więc przed wejściem w życie Rozporządzenia, nie otrzymała wcześniej takiej pomocy. Nie znajdując zatem podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona ocena projektu przeprowadzona została w sposób naruszający prawo, skargę – jako nieuzasadnioną – należało oddalić, stosownie do przepisu art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 227, poz. 1658 ze zm.).