I SA/Sz 789/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA – Elżbieta Dziel po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 29 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2021 r. [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w wysokości [...] ([...]) zł. M. B. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej (dalej "Dyrektor Izby") z [...] sierpnia 2021 r. [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - dalej "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na: postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.) i postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a.). Treść art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. jednoznacznie wskazuje, że stanowi on jedyną podstawę zaskarżania do sądu administracyjnego postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym. Należy zatem wykluczyć możliwość zaskarżania wymienionych postanowień na podstawie art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., przewidującego skargę również na te postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, które kończą postępowanie lub rozstrzygają sprawę co do istoty (por. A. Kabat, w: B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 3.) Zaskarżone postanowienie wydane zostało w postępowaniu egzekucyjnym, w związku z postanowieniem Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. z [...] lipca 2021 r. w sprawie podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego wydanego na podstawie art. 57 § 1 w zw. z art. 17 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2020 r. poz. 1427 ze zm. – dalej "p.e.a."). Stosownie do art. 18 p.e.a. jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Stąd też zaskarżone postanowienie wydane zostało na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, art. 134 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735). Zgodnie z art. 17 § 1 p.e.a. o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone postanowienie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia. Sąd zwraca uwagę, że stosownie do art. 56 § 4 p.e.a. na postanowienie organu egzekucyjnego o zawieszeniu postępowania lub o odmowie zawieszenia tego postępowania służy zażalenie. Ustawa nie zawiera natomiast przepisu, który stanowi o możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie o podjęciu postępowania egzekucyjnego. Oznacza to, że na takie postanowienie zażalenie nie przysługuje. Zgodnie z art. 58 § pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Należy przy tym zwrócić uwagę, że błędne pouczenie zawarte w zaskarżonym postanowieniu Dyrektora Izby nie przesądza o tym, że służyła na nie skarga do sądu administracyjnego. W konsekwencji stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie nie zostało wymienione w art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., jak również nie jest postanowieniem, o którym mówi art. art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Skarga podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § pkt 1 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., stosownie do którego sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 232 § 2 p.p.s.a.).