I SA/Sz 792/14

PostanowienieWSA w Szczecinie2015-04-29

Skład orzekający: Ewa Wojtysiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, złożone przez córkę wnioskodawcy, jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy przysługuje wyłącznie wnioskodawcy. Córka wnioskodawcy, która nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie była uprawniona do wniesienia zażalenia, co czyni je niedopuszczalnym i skutkuje jego odrzuceniem na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 PPSA.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Uczestnik postępowania złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, który został pozostawiony bez rozpoznania z powodu braku uzupełnienia wymaganych dokumentów. Córka wnioskodawcy wniosła zażalenie na to postanowienie. Sąd uznał zażalenie za niedopuszczalne, ponieważ zostało wniesione przez osobę nieuprawnioną.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Wojtysiak po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 29 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 19 marca 205 r., sygnatura akt I SA/Sz 792/14 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku [...] w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 5 maja 2014 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 rok p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny (zwany dalej Sądem) wyrokiem z dnia 15 października 2014 r., sygn. akt I SA/Sz 792/14 oddalił skargę [...] wniesioną na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej . W związku z wnioskiem uczestnika postępowania o przyznanie prawa pomocy (złożonym na urzędowym formularzu oznaczonym PPF z dnia 16 października 2014 r.), Sąd zobowiązał wyżej wymienionego do złożenia oświadczenia czy żąda ustanowienia pełnomocnika (adwokata), poprzez naniesienie stosownego podkreślenia w punkcie 4 urzędowego formularza oznaczonego PPF z dnia 16 października 2014 r. Sąd wobec braku przedłożenia przez wyżej wymienionego wypełnionego formularza PPF, postanowieniem z dnia 19 marca 2015 r. pozostawił jego wniosek bez rozpoznania. Postanowienie skierowane do doręczono na adres ww. uczestnika postępowania w dniu 17 lutego 2015 r., a o doręczeniu pisma zaświadczyła, własnoręcznym podpisem złożonym na potwierdzeniu odbioru przesyłki, jego córka - [...]. W dniu 14 kwietnia 2015 r. do Sądu wpłynęło pismo procesowe z dnia 13 kwietnia 2015 r. zatytułowane: "Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego sygn. akt I SA/Sz 792/14 z dnia 19.02.2015 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku w sprawie oddalenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej ", które Sąd uznał za zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , sygn. akt I SA/Sz 792/14 z dnia 19 marca 2015 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu. Na podstawie art. 33 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a." osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Zgodnie z § 2 tego artykułu udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego (...). W myśl art. 12 p.p.s.a. ilekroć w ustawie jest mowa o stronie, rozumie się przez to również uczestnika postępowania. Zatem na podstawie art. 33 p.p.s.a. w zw. z art. 12 p.p.s.a. uczestnikowi postępowania służy prawo do ubiegania się o przyznanie prawa pomocy, o którym mowa w art. 243 – 263 p.p.s.a. Stosownie zaś do postanowień art. 252 § 3 p.p.s.a. postanowienie co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy doręcza się stronie, która złożyła wniosek. Zażalenie na to postanowienie przysługuje wyłącznie wnioskodawcy. Zgodnie z przytoczoną regulacją prawną uznać należy, że uczestnik postępowania – był uprawniony do zwrócenia się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Sąd postanowienie w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania doręczył tylko tej stronie, która złożyła wniosek, tj. . Stosownie zaś do postanowień art. 252 § 3 p.p.s.a. tylko wnioskodawca miał prawo do złożenia zażalenia na to postanowienie. Podkreślić należy, że Sąd w sposób uprawniony (na mocy art. 252 § 3 p.p.s.a.) doręczył postanowienie z dnia 19 marca 2015 r. tylko jednej stronie, tj. tej która złożyła wniosek – . Na ustalenie stanu faktycznego poczynionego przez Sąd nie ma wpływu okoliczność, że przesyłkę zawierającą ww. orzeczenie odebrała córka . Istotne jest to, że , która nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie była uprawniona do wniesienia zażalenia. Przesyłka zawierająca zaskarżone postanowienie skierowana była jedynie do jej ojca, a doręczono ją Skarżącej jako dorosłemu domownikowi. W związku z powyższym córka, która odebrała korespondencję zobowiązana była do oddania jej adresatowi. Jeżeli intencją Skarżącej (opiekującej się niewidomy ojcem) było wniesienie zażalenia w imieniu ojca, to stosownie do postanowień art. 46 § 4 p.p.s.a., który stanowi, że za stronę, która nie może się podpisać, podpisuje pismo osoba przez nią upoważniona, z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała, wystarczające było – po uzyskaniu upoważnieniu ojca - sporządzenie pisma procesowego, podpisanie pisma za ojca z podaniem przyczyny, dla której ojciec się nie podpisał. Do tej czynności nie jest wymagane udzielenie pełnomocnictwa. Na marginesie Sąd wskazuje również, że zarządzeniem z dnia 3 lutego 2015 r. uznano, iż nie jest pełnomocnikiem ww. uczestnika postępowania. Zarządzenie to wydano w związku z pismami Skarżącej z dnia 25 listopada 2014 r. oraz 6 stycznia 2015 r., w których wskazała, że nie jest pełnomocnikiem ojca – , którym się jedynie opiekuje ze względu na jego kalectwo .Ponadto zauważyć należy, że w dniu 9 stycznia 2015 r. w imieniu do sądu skargę kasacyjną wniósł profesjonalny pełnomocnik – adwokat [...]. Stosownie do brzmienia przepisu art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zatem na podstawie art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Skoro jedynym uprawnionym do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 19 marca 2015 r. w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania był , to zażalenie złożone przez osobę nieuprawnioną – jego córkę [...] należy uznać za niedopuszczalne. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło