I SA/Sz 792/14
PostanowienieWSA w Szczecinie2015-04-29
Skład orzekający: Ewa Wojtysiak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, złożone przez córkę wnioskodawcy, jest dopuszczalne?Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy przysługuje wyłącznie wnioskodawcy. Córka wnioskodawcy, która nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie była uprawniona do wniesienia zażalenia, co czyni je niedopuszczalnym i skutkuje jego odrzuceniem na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 PPSA.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Uczestnik postępowania złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, który został pozostawiony bez rozpoznania z powodu braku uzupełnienia wymaganych dokumentów. Córka wnioskodawcy wniosła zażalenie na to postanowienie. Sąd uznał zażalenie za niedopuszczalne, ponieważ zostało wniesione przez osobę nieuprawnioną.Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Wojtysiak po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 29 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 19 marca 205 r., sygnatura akt I SA/Sz 792/14 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku [...] w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 5 maja 2014 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 rok p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie
Wojewódzki Sąd Administracyjny (zwany dalej Sądem) wyrokiem z dnia 15 października 2014 r., sygn. akt I SA/Sz 792/14 oddalił skargę [...] wniesioną na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej
.
W związku z wnioskiem uczestnika postępowania
o przyznanie prawa pomocy (złożonym na urzędowym formularzu oznaczonym
PPF z dnia 16 października 2014 r.), Sąd zobowiązał wyżej wymienionego
do złożenia oświadczenia czy żąda ustanowienia pełnomocnika (adwokata), poprzez naniesienie stosownego podkreślenia w punkcie 4 urzędowego formularza oznaczonego PPF z dnia 16 października 2014 r. Sąd wobec braku przedłożenia przez wyżej wymienionego wypełnionego formularza PPF, postanowieniem z dnia
19 marca 2015 r. pozostawił jego wniosek bez rozpoznania. Postanowienie skierowane do doręczono na adres ww. uczestnika postępowania w dniu 17 lutego 2015 r., a o doręczeniu pisma zaświadczyła, własnoręcznym podpisem złożonym na potwierdzeniu odbioru przesyłki, jego córka
- [...].
W dniu 14 kwietnia 2015 r. do Sądu wpłynęło pismo procesowe z dnia 13 kwietnia 2015 r. zatytułowane: "Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego sygn. akt I SA/Sz 792/14 z dnia
19.02.2015 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku w sprawie oddalenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej ", które Sąd uznał za zażalenie
na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , sygn. akt
I SA/Sz 792/14 z dnia 19 marca 2015 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu.
Na podstawie art. 33 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270
ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a." osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Zgodnie z § 2 tego artykułu udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego (...). W myśl art. 12 p.p.s.a. ilekroć
w ustawie jest mowa o stronie, rozumie się przez to również uczestnika postępowania. Zatem na podstawie art. 33 p.p.s.a. w zw. z art. 12 p.p.s.a. uczestnikowi postępowania służy prawo do ubiegania się o przyznanie prawa pomocy, o którym mowa w art. 243 – 263 p.p.s.a. Stosownie zaś do postanowień
art. 252 § 3 p.p.s.a. postanowienie co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy doręcza się stronie, która złożyła wniosek. Zażalenie na to postanowienie przysługuje wyłącznie wnioskodawcy.
Zgodnie z przytoczoną regulacją prawną uznać należy, że uczestnik postępowania – był uprawniony do zwrócenia się do Sądu
z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Sąd postanowienie w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania doręczył tylko tej stronie, która złożyła wniosek, tj. . Stosownie zaś do postanowień
art. 252 § 3 p.p.s.a. tylko wnioskodawca miał prawo do złożenia zażalenia
na to postanowienie.
Podkreślić należy, że Sąd w sposób uprawniony (na mocy
art. 252 § 3 p.p.s.a.) doręczył postanowienie z dnia 19 marca 2015 r. tylko jednej stronie, tj. tej która złożyła wniosek – . Na ustalenie stanu faktycznego poczynionego przez Sąd nie ma wpływu okoliczność, że przesyłkę zawierającą ww. orzeczenie odebrała córka . Istotne jest to,
że , która nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie była uprawniona do wniesienia zażalenia. Przesyłka zawierająca zaskarżone postanowienie skierowana była jedynie do jej ojca, a doręczono ją Skarżącej jako dorosłemu domownikowi. W związku z powyższym córka, która odebrała korespondencję zobowiązana była do oddania jej adresatowi.
Jeżeli intencją Skarżącej (opiekującej się niewidomy ojcem) było wniesienie zażalenia w imieniu ojca, to stosownie do postanowień art. 46 § 4 p.p.s.a., który stanowi, że za stronę, która nie może się podpisać, podpisuje pismo osoba przez nią upoważniona, z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała, wystarczające było – po uzyskaniu upoważnieniu ojca - sporządzenie pisma procesowego, podpisanie pisma za ojca z podaniem przyczyny, dla której ojciec się
nie podpisał. Do tej czynności nie jest wymagane udzielenie pełnomocnictwa.
Na marginesie Sąd wskazuje również, że zarządzeniem z dnia 3 lutego
2015 r. uznano, iż nie jest pełnomocnikiem ww. uczestnika postępowania. Zarządzenie to wydano w związku z pismami Skarżącej z dnia
25 listopada 2014 r. oraz 6 stycznia 2015 r., w których wskazała, że nie jest pełnomocnikiem ojca – , którym się jedynie opiekuje ze względu na jego kalectwo .Ponadto zauważyć należy, że w dniu 9 stycznia 2015 r. w imieniu do sądu skargę kasacyjną wniósł profesjonalny pełnomocnik – adwokat [...].
Stosownie do brzmienia przepisu art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zatem na podstawie art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Skoro jedynym uprawnionym do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 19 marca 2015 r. w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania był
, to zażalenie złożone przez osobę nieuprawnioną – jego córkę
[...] należy uznać za niedopuszczalne.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło