I SA/Sz 796/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Elżbieta Woźniak po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 16 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2012 p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. A. S. w dniu 16 września 2013 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że Gmina sprzedała nieruchomość gruntową, na którą wcześniej wydała decyzję użytkowania innym osobom. Fakt ten został utajniony przed notariuszem. Gmina wzywa obecnie do zapłaty podatku właściciela, który został wcześniej przez nią oszukany. Ponadto wskazał, że posiada mieszkanie własnościowe w [...] o powierzchni [...] m2 i mieszkanie własnościowe o powierzchni [...] m2 w [...]. W pozycji dochody wnioskodawcy i osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym formularza PPF skarżący wskazał: S. A. – umowa o pracę - [...] zł, C. E. – umowa o pracę [...] zł, S. D. – alimenty [...] zł, C. T. – alimenty – [...]zł, S. W. – alimenty – [...] zł, razem dochód [...] zł. W związku z treścią wniosku, w której nie zawarto pełnych danych odnośnie sytuacji majątkowej i finansowej skarżącego, zarządzeniem z dnia 30 września 2013 roku został on zobowiązany do złożenia kopii zeznania podatkowego skarżącego za 2012 rok, ewentualnie do wskazania w jakim urzędzie zeznanie to zostało złożone, zaświadczenia pracodawcy skarżącego o wysokości wynagrodzenia za okres ostatnich sześciu miesięcy, wyciągów rachunków bakowych (w tym lokat) za okres od 15 sierpnia do 15 września 2013 r., oświadczenia odnośnie wydatków ponoszonych przez skarżącego na utrzymanie siebie i rodziny i dokumentów potwierdzających ich wysokość, odpisu z Księgi Wieczystej odnośnie lokalu mieszkalnego położonego w [...] w terminie 10 dni pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie oświadczeń i dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Zobowiązanie powyższe zostało doręczone skarżącemu w dniu 5 października 2013 roku i dotychczas nie zostało wypełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zaważył, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), dalej "P.p.s.a", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym, § tego przepisu stanowi, że prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowym oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pk1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ciężar wykazania zasadności wniosku spoczywa zatem na osobie ubiegającej się o prawo pomocy. Owe wykazanie polegać będzie w rzeczywistości na przedstawieniu, że wnioskodawca nie dysponuje środkami, które mógłby przeznaczyć na uiszczenie kosztów sądowych i kosztów wynagrodzenia pełnomocnika. Wniosek skarżącego nie podlega uwzględnieniu, gdyż nie zawiera pełnych danych o jakich mowa w art. 252 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym wniosek o prawo pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach wnioskodawcy. Według danych zawartych w oświadczeniu o stanie majątkowym, wnioskodawca jest właścicielem mieszkań w [...] i [...], a dochód miesięczny jego czteroosobowej rodziny zamyka się kwotą [...] zł. Wnioskodawca nie przedłożył żadnych innych dokumentów odnośnie stanu majątkowego i dochodów, nie przedłożył kopii zeznania podatkowego, nie przedstawił wyciągu z rachunku bankowego, ani odpisu z KW posiadanych nieruchomości. Nie wskazał także jakie wydatki ponosi on i osoby z nim zamieszkujące na utrzymanie. Natomiast sytuacja majątkowa i wysokość osiąganych przez wnioskodawcę i osoby z nim zamieszkujące pozwalają na poniesienie kosztów sądowych w rozpoznawanej sprawie oraz wynagrodzenia pełnomocnika. Wskazać należy także, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym posiadanie majątku, a w szczególności nieruchomości w zasadzie wyłącza możliwość przyznania prawa pomocy. Niewykorzystywanie posiadanego majątku, w sytuacji, gdy obiektywnie jest to możliwe, bądź nierozważenie rozporządzania nim, oceniane powinno być jako świadome pozbawianie się środków koniecznych do zaspokajania potrzeb swoich i rodziny, ale także i prowadzenia postępowania sądowego. W takiej sytuacji strona powinna liczyć się z konsekwencjami swego działania, w tym że może to wpłynąć na ocenę jej zdolności do poniesienia kosztów sądowych. W realiach rozpoznawanej sprawy skarżący posiadając majątek w postaci dwóch mieszkań, przyjąć zatem należało, że z jednego z nich może osiągać dodatkowy dochodu w postaci czynszu najmu. Reasumując wskazać należy, że analiza złożonego w sprawie oświadczenia o stanie majątkowym i rodzinnym nie daje podstaw do uwzględnienia wniosku, oświadczenie to nie jest pełne, w konsekwencji skarżący nie wykazał w sposób należyty, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych i wynagrodzenia adwokata. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a orzeczono jak w sentencji.