I SA/Sz 797/13
PostanowienieWSA w Szczecinie2013-09-10
Skład orzekający: Iwona Golec
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżącemu można przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych ze względu na jego sytuację finansową i zdrowotną?Ratio decidendi
Sąd przyznał prawo pomocy w zakresie częściowym, zwalniając skarżącego od kosztów sądowych, ponieważ wykazał on, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, co jest podstawą do przyznania takiego prawa na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.Stan faktyczny
Skarżący W. T. złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczące odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący jest osobą bezrobotną, korzystającą z zasiłków pomocy społecznej i pomocy rodziny, posiada ograniczone środki do życia oraz dokumentację medyczną potwierdzającą zły stan zdrowia. Posiada działkę rolną zajętą przez komornika i znajduje się w trudnej sytuacji materialnej po rozwodzie.Rozstrzygnięcie
Przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie -Iwona Golec po rozpoznaniu w dniu 10 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Skarżący W. T., wraz ze skargą na opisaną wyżej decyzję, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Następnie, na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, skarżący ograniczył zakres tego wniosku do zwolnienia od kosztów sądowych (formularz PPF k. [...]).
Ustalony wpis od skargi w sprawie wynosi [...] zł (zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z [...] r. k. [...]).
W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że z uwagi na stan zdrowia (zdiagnozowany [...]) oraz ograniczone środki do życia, nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych – w tym opłat od wpisu sądowego, bez uszczerbku dla zdrowia oraz uszczerbku w koniecznych środkach swojego utrzymania. Oświadczył, że nie ma pracy, jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Jedyne źródło dochodu skarżącego stanowi zasiłek okresowy z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, t.j. zasiłek okresowy w wysokości [...] zł. Skarżący oświadczył, że korzysta z pomocy rodziny (siostry i brata), otrzymując miesięcznie [...] zł.
Wraz ze skargą przedłożył kopie decyzji o przyznaniu skarżącemu pomocy społecznej (z dnia [...] r. o przyznaniu zasiłku okresowego w okresie od [...] do [...] r. za zaspokojenie potrzeb bytowych – w wysokości [...] zł miesięcznie; z dnia [...] r. o przyznaniu zasiłku celowego na zakup posiłku lub żywności w okresie od [...] do [...] r. w kwocie [...] zł miesięcznie; z dnia [...] r. o przyznaniu zasiłku celowego z przeznaczeniem na dofinansowanie zakupu leków w okresie od [...] do [...] r., w wysokości [...] zł) oraz dokumentację związaną ze stanem zdrowia skarżącego (zaświadczenie lekarskie, skierowanie do szpitala, skierowanie na badanie).
Odnośnie do majątku, skarżący podał, że posiada działkę rolną o powierzchni [...] ha, która jest zajęta przez komornika sądowego.
W uzasadnieniu skargi podniósł, że w wyniku rozwodu utracił rodzinę, cały majątek; wskazał na prowadzone w stosunku do niego postępowanie egzekucyjne (eksmisja).
Do wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący dołączył nadto [...] zaświadczenia lekarskie o stanie zdrowia z dnia: [...] r. oraz wynik badania lekarskiego z dnia [...] r.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.) i jest uzależnione od wykazania przez stronę, będącą osobą fizyczną, że nie jest w stanie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
Z kolei stosownie do treści art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest zależne od wykazania przez stronę będącą osobą fizyczną, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Z uwagi na dokonaną przez skarżącego zmianę zakresu wniosku (formularz PPF - k. [...]), rozpoznaniu podlegał wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Wyjaśnić należy, że co do zasady strona jest zobowiązana do ponoszenia kosztów związanych z jej udziałem w sprawie. Natomiast istotą instytucji prawa pomocy jest zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji tym podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej, uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych, a do podmiotów tych zalicza się przede wszystkim bezrobotnych bez prawa do zasiłku lub osoby, które pozbawione są środków do życia, bądź których środki są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko potrzeby egzystencjalne niezbędne (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2005 r., I GZ 107/05, niepubl.).
Zdaniem referendarza sądowego, przedstawione we wniosku okoliczności przemawiają za tym, że wniosek W. T. jest zasadny.
Skarżący prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie, źródłem jego utrzymania są środki z pomocy społecznej oraz pomoc najbliższej rodziny. Skarżący nie wykazał żadnych oszczędności pieniężnych.
Mając na uwadze przedstawioną sytuację finansową i zdrowotną skarżącego, należało uznać, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło