I SA/Sz 799/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Maczewski po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 8 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów postępowania w sprawie z Jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług postanawia: oddalić wniosek. Skarżąca M. S. pismem z dnia 3 września 2010 r. wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej . z [...] nr [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Z uwagi na braki formalne skargi, strona skarżąca została wezwana do ich usunięcia, poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie odpisu podpisanej skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem oraz o podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wobec nieuzupełnienia przez skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, Sąd odrzucił skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 243 § 1 pkt 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednakże, stosownie do postanowień art. 247 tej ustawy prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Z powyższej regulacji prawnej wynika, że stronie skarżącej nie zostanie przyznane prawo pomocy, pomimo złożenia stosownego wniosku w toku postępowania, jeżeli skarga jest oczywiście bezzasadna. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, str. 573). Przepis art. 247 p.p.s.a. znajduje zastosowanie przede wszystkim w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a. (vide: postanowienie NSA z dnia 20 września 2006 r., sygn. akt II FZ 564/06, dostępne w internetowej bazie orzeczeń http://www.nsa.gov.pl/). Z akt sprawy wynika, iż skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, w związku z tym Sąd skargę odrzucił jako niedopuszczalną. Skoro w rozpoznawanej sprawie skarga M. S. została odrzucona, uznać należy, iż zachodzą przesłanki do oddalenia wniosku o przyznania jej prawa pomocy na podstawie art. 247 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.