I SA/Sz 801/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej w sprawie z jego skargi na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania p o s t a n a w i a: odmówić przyznania prawa pomocy Postanowieniem z dnia 19 listopada 2009 r. sygn. akt I SA/sz 801/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę S. K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania. Doręczając powyższe postanowienie, pismem z dnia 23 listopada 2009 r. Sąd pouczył stronę o przysługującym jej prawie wystąpienia z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego, oraz że wniosek powinien być złożony na urzędowym formularzu PPF. Pismem nadanym w placówce pocztowej w dniu 7 grudnia 2009 r. S.K. wniósł skargę kasacyjną na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 19 listopada 2009 r. sygn. akt I SA/Sz 801/09 odrzucające jego skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania. W skardze kasacyjnej strona zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie ustalił, co następuje: Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Oczywista bezzasadność skargi zachodzi, jeżeli bez konieczności dokonywania głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego, jest zupełnie oczywiste, że skarga nie może zostać uwzględniona. Tak jest w rozpoznawanej sprawie, gdyż strona wniosła skargę kasacyjną z naruszeniem wymogów przewidzianych w art. 173 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym orzekł Sąd w postanowieniu z dnia 17 grudnia 2009 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Skoro zatem skarga kasacyjna nie podlegała rozpoznaniu, gdyż była niedopuszczalna (niespełnienie wymogu przymusu adwokackiego), to tym samym należało uznać, że z oczywistych przyczyn jest bezzasadna w rozumieniu art. 247 p.p.s.a., co stanowi podstawę do nieprzyznania skarżącemu prawa pomocy.