I SA/Sz 809/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - Aleksandra Jawoszek po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego J. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 8 maja 2015 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 rok wraz z odsetkami za zwłokę p o s t a n a w i a: przyznać radcy prawnemu J. K. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej w kwocie [...] zł ([...] złotych), oraz kwotę [...] zł ([...] złotych [...] groszy) stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, łącznie kwotę [...] zł ([...] złotych [...] groszy). Postanowieniem z dnia 2 października 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowił radcę prawnego z urzędu. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Radców Prawnych w S., na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony radca prawny – J. K. Wyrokiem z dnia 9 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę J. G. ww. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. wraz z odsetkami oraz przyznał ze środków budżetowych na rzecz radcy prawnego J. K. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę [...] zł. W dniu 13 lutego 2016 r. (data stempla pocztowego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie została złożona skarga kasacyjna sporządzona przez radcę prawnego od powyższego wyroku. Pełnomocnik zawarł w skardze wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej, oświadczając, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 maja 2017 r. sygn. akt II FSK 597/16 oddalił skargę kasacyjną. Po sprawdzeniu w aktach sądowych ustalono, że pełnomocnik nie reprezentował skarżącej na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 18 maja 2017 r. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Wyznaczony z urzędu radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz do zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Wobec tego, że postępowanie w sprawie zostało wszczęte po 1 stycznia 2016 r. (skarga kasacyjna złożona w dniu 13 lutego 2016 r.) to stosuje się do niego przepisy, obecnie już nieobowiązującego, rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z dnia 5 listopada 2015 r., poz. 1805), zwanego dalej "rozporządzeniem", które weszło w życie w dniu 1 stycznia 2016 r. (§ 23 rozporządzenia). Rozporządzenie to utraciło obecnie moc obowiązującą w związku z wejściem w życie w dniu 2 listopada 2016 r., nowego rozporządzania z dnia 3 października 2016 r. sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z dnia 18 października 2016 r., poz. 1715), co określił § 23 i 24 nowego rozporządzenia. Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa, obejmują zgodnie z § 2 pkt 1 i 2 rozporządzenia opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne udokumentowane wydatki radcy prawnego. Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia, opłatę ustala się w wysokości, co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w jego rozdziałach 2-4. Stosownie natomiast do ust. 2 tego przepisu, ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w przywołanym ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy radcy prawnego oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy radcy prawnego w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. Mając na uwadze treść przywołanych wyżej unormowań, referendarz sądowy, ocenił działanie pełnomocnika strony z uwzględnieniem kryteriów wskazanych w cytowanym § 4 ust. 2 rozporządzenia i przyznał mu koszty nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie [...] zł, na którą składa się: - opłata [...] zł za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, przyznana na podstawie § 4 ust. 1 w związku z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia (wynoszącej [...] zł - czyli odpowiadającej 50 % stawki wskazanej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c), jako ½ opłaty maksymalnej, - podatek od towarów i usług wynoszący [...] zł, doliczony na podstawie § 4 ust. 3 rozporządzenia według aktualnej stawki 23 %. Mając powyższe na uwadze w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a postanowiono jak w sentencji.