I SA/Sz 811/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. [...] S.A. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 r. p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe. T. [...] S.A. z siedzibą w W. (dalej: Spółka) w dniu 9 września 2010 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym), reprezentowana przez doradcę podatkowego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 r. W skardze Spółka zawarła informację, że przed wniesieniem środka zaskarżenia do Sądu złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. wniosek o stwierdzenie nieważności opisanej powyżej decyzji Kolegium, którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy M. z dnia [...] r. Nr [...], w sprawie określenia stronie wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008 r. Pismem procesowym z dnia 12 października 2010 r., stanowiącym odpowiedź na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., potwierdziło, że w dniu 6 września 2010 r. (data wpływu do organu) Spółka wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji. W załączeniu organ odwoławczy przedłożył m.in. kopię wniosku skarżącej o stwierdzenie nieważności z dnia 1 września 2010 r., opatrzonego prezentatą organu z datą 6 września 2010 r. W dniu 15 listopada 2010 r. do Sądu wpłynął wniosek skarżącej Spółki z dnia 9 listopada 2010 r. o zawieszenie postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), z uwagi na to, że rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy zależy od wyniku postępowania w zawisłych przed Trybunałem Konstytucyjnym sprawach: 1) skargi konstytucyjnej Polskich Sieci Elektroenergetycznych S.A. (sygn. akt SK 21/07); 2) pytania prawnego, jakie skierował do Trybunału Konstytucyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (sygn. akt P 33/09); 3) skargi konstytucyjnej, jaką – w zakresie art. 1a ust. 1 pkt 2 oraz art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 ze zm.) – złożyła T. Polska S.A. w dniu 23 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 124 § 1 pkt 6 w związku z art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, Sąd zawiesza postępowanie sądowe z urzędu. Jak wynika z okoliczności rozpoznawanej sprawy, w sprawie zaistniała opisana powyżej sytuacja, zobowiązująca Sąd do zawieszenia postępowania sądowego. Skarżąca Spółka w dniu 9 września 2010 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) wniosła do Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. o Nr [...]. Jednakże przed jej złożeniem, w dniu 6 września 2010 r., wnioskiem z dnia 1 września 2010 r., Spółka zainicjowała postępowanie administracyjne w celu stwierdzenia nieważności ww. decyzji ostatecznej. W tej sytuacji, mając do czynienia z obligatoryjną przesłanką zawieszenia postępowania, Sąd uznał, że bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie w tym momencie wniosku skarżącej Spółki w przedmiocie zawieszenia postępowania, którego podstawą byłby przepis art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W sytuacji zbiegu przesłanek zawieszenia należało bowiem dać pierwszeństwo tej, która ma charakter obligatoryjny, co nie wyklucza w przyszłości rozpoznania wniosku Spółki, w przypadku odpadnięcia obecnej podstawy zawieszenia postępowania. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 124 § 1 pkt 6 w związku z art. 56 i art. 131 P.p.s.a., Sąd orzekł jak na wstępie postanowienia.