I SA/Sz 812/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Elżbieta Woźniak po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 28 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na uchwałę Nr 614/16 Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego z dnia 18 kwietnia 2016 r. w sprawie podjęcia decyzji o zwrocie przez Beneficjenta - [...] - środków otrzymanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007 – 2013 na podstawie umowy o dofinansowanie nr [...] zawartej w [...] w dniu 21 grudnia 2010 r. na realizację projektu pn. "[....]" w łącznej kwocie należności głównej [...] zł wraz z odsetkami jak dla zaległości podatkowych postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości [...] zł (słownie: [...] złotych). Zarząd Województwa [...] w dniu 18 kwietnia 2016 r podjął uchwałę nr [...]., w której w § 1 pkt. 1 uchwalił, że podejmuje decyzję o zwrocie przez [...] - środków otrzymanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013 na podstawie umowy o dofinansowanie nr [...] zawartej w [...] w dniu 21 grudnia 2010 r. na realizację projektu pn. "[...]" w łącznej kwocie należności głównej [...] zł wraz z odsetkami jak dla zaległości podatkowych. W § 1 pkt. 2 uchwalił, że decyzja, o której mowa w ust. 1 stanowi załącznik do zaskarżonej uchwały. [...] w piśmie z dnia 6 maja 2016 r. wezwała Zarząd Województwa [...] do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie ww. uchwały. Następnie w dniu 4 lipca 2016 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...], zarzucając, że zaskarżona uchwała narusza przepisy: – prawa procesowego, tj. art. 31 ust. 4 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2016 r. poz. 486 – zwanej dalej: "u.s.w."), art. 77 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze m. – zwanej dalej: "k.p.a." w zw. z art. 67 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 885 ze zm. – zwanej dalej: "u.f.p."), art. 79 § 1 i 2 k.p.a. w zw. z art. 67 u.f.p., art. 8 k.p.a. w zw. z art. 67 u.f.p., art. 9 k.p.a. w zw. z art. 67 u.f.p., art. 11 k.p.a. w zw. z art. 67 u.f.p., art. 75 § 1 k.p.a. w zw. z art. 78 § 1 k.p.a. w zw. z art. 67 u.f.p., art. 7 i 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 67 u.f.p., art. 80 k.p.a. w zw. z art. 67 u.f.p., art. 84 k.p.a. w zw. z art. 67 u.f.p., art. 86 k.p.a w zw. z art. 67 u.f.p., art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 67 u.f.p.; – prawa materialnego, tj. art. 207 ust. 1 pkt 3 u.f.p., art. 30 ust. 1 w zw. z art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 06 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2016 r., poz. 383 – zwanej dalej: "u.z.p.p.r."), art. 2 i 7 Konstytucji RP w zw. z art. 8 k.p.a. w zw. z art. 67 u.f.p., art. 207 ust. 1 pkt. 3 u.f.p. Skarżąca zarzuciła również oparcie uchwały na nieprawidłowych ustaleniach stanu faktycznego. Na podstawie powyższego wniosła o stwierdzenie w całości nieważności zaskarżonej uchwały lub ewentualnie stwierdzenie, że uchwała została wydana z naruszeniem prawa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Uzasadniając swoje żądanie odrzucenia skargi, organ wskazał, że brak jest możliwości jej merytorycznego rozpoznawania przez Sąd. Zakres przedmiotowy postępowania sądowoadministracyjnego został określony w art. od 3 do 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - zwanej dalej: "p.p.s.a."). Powołując się na brzmienie art. 3 § 2 pkt 1 i pkt 4 p.p.s.a., organ wskazał, że mając na uwadze, że zaskarżona uchwała została podjęta na podstawie art. 25 pkt 1, art. 26 ust. 1 pkt 15 u.z.p.p.r., art. 207 ust. 1 pkt 3, ust. 2a i ust. 9 pkt 1 u.f.p. oraz art. 41 ust. 2 pkt 4 i art. 46 ust. 2a u.s.w. oraz fakt, iż zarząd województwa jest organem kolegialnym, który o sprawach należących do jego kompetencji rozstrzyga w formie uchwał, a także samą treść zaskarżonej uchwały, doszedł do wniosku, iż jej podjęcie stanowiło czynność Zarządu Województwa [...] z zakresu administracji publicznej, która została podjęta w ramach toczącego się postępowania administracyjnego w przedmiocie zwrotu środków. Konsekwencją powyższego było natomiast to, że jako taka, czynność ta została wprost wyłączona z zakresu kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez sądy administracyjne na mocy art. 3 § 2 pkt. 4 p.p.s.a. Powołując się na postanowienie NSA z dnia 16 września 2010 r. (sygn. akt II FSK 1608/10), organ wskazał, że ponieważ dla załatwienia sprawy administracyjnej, której przedmiotem jest zwrot środków europejskich, została w przepisach prawa przewidziana forma decyzji administracyjnej (art. 207 ust. 9 u.f.p.), a nadto, mając na uwadze, iż z samego zaskarżonego aktu nie wynikają dla skarżącej uprawnienia lub obowiązki wynikające z przepisów prawa (wynikają one z decyzji, a nie z uchwały), wobec czego stwierdził, że przedmiotowa uchwała nie podlega kognicji sądów administracyjnych. W ocenie organu wyłączenie spod kontroli sądowoadministracyjnej zaskarżonej uchwały wydaje się być oczywiste i zrozumiałe przede wszystkim dlatego, że złożona do Sądu skarga, zmierza de facto nie tyle do uchylenia zaskarżonej uchwały, co do uchylenia decyzji administracyjnej stanowiącej jej przedmiot. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargi w związku z wniesionym wnioskiem o oddalenie skargi, organ odniósł się również do kwestii merytorycznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie wskazać należy, że Sąd badając dopuszczalność skargi, jest zobowiązany ustalić w jakiej sprawie wniesiono skargę i jaki akt lub jaka czynność zostały zaskarżone, a następnie zbadać czy na ten akt lub daną czynność organu służy skarga do sądu. Zgodnie bowiem z art. 3 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Na podstawie art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W rozpoznawanej sprawie strona wniosła skargę na ww. uchwałę Nr [...] Zarządu Województwa [...] z dnia 18 kwietnia 2016 r. w sprawie podjęcia decyzji o zwrocie przez beneficjenta otrzymanych środków. Zauważyć należy, że już z samej nazwy uchwały wynika, że dotyczy ona "podjęcia decyzji". Zatem nie budzi wątpliwości, że zaskarżony akt nie podlega zaskarżeniu do sądu na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 – 3, pkt 4a p.p.s.a., gdyż nie jest to decyzja administracyjna, postanowienie, interpretacja przepisów prawa podatkowego, przedmiotem skargi nie jest również bezczynność organu (art. 3 § 2 pkt 8-9 p.p.s.a.). W ocenie Sądu oczywiste jest również to, że zaskarżona uchwała nie jest aktem prawa miejscowego, ani innym aktem organów podejmowanym w sprawach z zakresu administracji publicznej, jak również nie jest aktem nadzoru. Analizując treść art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., wskazać należy, iż w doktrynie podkreśla się, że z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. wynika, że wymienione akty i czynności muszą mieć charakter publicznoprawny. Treść komentowanego przepisu wskazuje także, że akt lub czynność musi dotyczyć uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Konieczne więc jest odniesienie takiego aktu lub czynności do przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który określa uprawnienie lub obowiązek (B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, 6. Wydanie, Wolters Kluwer, Warszawa 2016, s. 64). B. Adamiak wskazuje, że akty i czynności podejmowane są na podstawie przepisów prawa, które nie wymagają autorytatywnej konkretyzacji, lecz jedynie potwierdzenia uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa (B. Adamiak, Z problematyki właściwości sądów administracyjnych (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.), ZNSA 2006, nr 2, s. 18). W ocenie Sądu skargę należy odrzucić, gdyż została ona wniesiona na uchwałę w przedmiocie podjęcia decyzji. Jak słusznie zauważył organ w odpowiedzi na skargę, zaskarżona uchwała nie nakłada na stronę żadnych obowiązków, ani nie przyznaje żadnych uprawnień. Zaskarżona uchwała jedynie upoważnia organ do wydania decyzji. Strona skarżąca chcąc dochodzić swoich praw, które - jej zdaniem - zostały naruszone wskutek wydania decyzji stanowiącej załącznik do uchwały, powinna złożyć odwołanie od tejże decyzji. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a, skargę odrzucił, zgodnie zaś z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł o zwrocie na rzecz strony skarżącej całego uiszczonego wpisu od skargi w kwocie [....] zł.