I SA/Sz 82/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Kazimierz Maczewski po rozpatrzeniu w dniu 19 lutego 2009 r. wniosku D.C. Spółka jawna M. K., A.S., J. W. z siedzibą w S. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] znak [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za miesiące styczeń - czerwiec 2007 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego za styczeń, luty, maj, i czerwiec 2007 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik Spółki jawnej - D. C. z siedzibą w S., wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za miesiące styczeń - czerwiec 2007 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego za styczeń, luty, maj, i czerwiec 2007 r., złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem pełnomocnika ze względu na "ciągłość" odliczeń podatku od towarów i usług w okresach 5-letnich, natychmiastowe wykonanie decyzji odniosłoby skutek do następnych okresów rozliczeń VAT, co w wyniku pozytywnego rozpoznania skargi skutkowałoby długotrwałym uszczupleniem majątku skarżącej i koniecznością dokonywania wielokrotnych korekt deklaracji za okresy następne (..). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji organu podatkowego ma zabezpieczać stronę, która legalność tej decyzji skarży do sądu administracyjnego, przed wskazanymi w ustawie skutkami, t.j. przed niebezpieczeństwem wyrządzenia poważnej szkody lub przed ich nieodwracalnością. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty, a wykazanie istnienia tych przesłanek leży po stronie skarżącego (zob. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004, s. 124). W orzecznictwie sądów administracyjnych wypracowano stanowisko, zgodnie z którym ocena wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest dokonywana w oparciu o wniosek, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy. Twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04; postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04). Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Zdaniem Sądu, argumentacja ocenianego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest niewystarczająca i nie pozwala by na jej podstawie ustalić, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje konsekwencje o których mowa w powołanym przepisie. Konieczność korygowania deklaracji składanych na potrzeby tego podatku za kolejne miesiące następujące po roku 2007 r., za które organ określił Spółce nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w innej wysokości, zdaniem Sądu, nie może bowiem stanowić sama przez się podstawy do wstrzymania wykonania decyzji. Z kolei w ocenie Sądu pełnomocnik w żaden sposób nie uprawdopodobnił, ani też nie wyjaśnił na czym miałoby polegać uszczuplenie majątku skarżącej Spółki, nie wykazał realnego zagrożenia dla sytuacji finansowej Spółki spowodowanego tymże uszczupleniem. Zauważyć przy tym należy, iż sam fakt, że zaskarżona decyzja dotyczy należności podatkowych, nawet w znacznej wysokości, również nie stanowi samoistnej podstawy do wstrzymania jej wykonania. Dopiero porównanie ich wysokości z rzeczywistą sytuacją majątkową wnioskodawcy - posiadanym przez niego majątkiem, możliwościami płatniczymi - pozwala na ocenę czy na skutek wykonania decyzji może dojść do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wobec tego, iż wniosek skarżącej Spółki jest zbyt lakoniczny, a powołane w nim okoliczności nie uzasadniają w sposób dostateczny zaistnienia przesłanek, o których mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a, ze wskazanych powyżej względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.ps.a. orzeczono jak w sentencji.