I SA/Sz 825/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Maczewski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Bolesław Stachura, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Beata Radomska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 24 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi H. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 24 sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2017 r. oddala skargę. Sygn. akt I SA/Sz [...] U Z A S AD N I E N I E Decyzją z 24 sierpnia 2018 r. nr [...] Dyrektor Z. Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji nr [...] wydanej 5 czerwca 2018 r. przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla powiatu [...] z siedzibą w [...] w sprawie przyznania H. S. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że 18 maja 2017 r. do Biura Powiatowego ARiMR w [...] wpłynął wniosek H. S. o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2017. Wnioskodawca wnosił o przyznanie jednolitej płatności obszarowej, płatności za zazielenienie oraz płatności dodatkowej. W dniach 26 sierpnia oraz 26 października 2017 r. w gospodarstwie Wnioskodawcy przeprowadzono kontrolę gospodarstwa metodą foto, której wyniki przedstawiono w decyzjach organów ARiMR w tabeli zawierającej dane o powierzchniach działek rolnych zadeklarowanych przez Stronę oraz stwierdzonych podczas kontroli na miejscu. W tabeli przedstawiono też kody stwierdzonych nieprawidłowości. W odniesieniu do działek rolnych A i C zadeklarowane i stwierdzone w tej kontroli powierzchnie były takie same (działka [...] – po poprawkach dokonanych przez kontrolujących, opisanych poniżej), natomiast w odniesieniu do działki B powierzchnia uległa zmniejszeniu z [...] ha. Z czynności przeprowadzonych 26 sierpnia 2017 r. sporządzono raport o nr [...], do którego załączono szkice z pomiaru działek rolnych z oznaczeniem miejsc wykonania fotografii terenu oraz dokumentację fotograficzną. W dniu 5 lutego 2018 r. Strona złożyła zastrzeżenia do raportu z kontroli co do działek rolnych [...] oraz [...] W odpowiedzi na te zastrzeżenia organ podtrzymał wyniki kontroli co do działki rolnej [...], natomiast uległa zmianie powierzchnia dla działek [...] oraz został zdjęty kod nieprawidłowości [...] pozostawiono kody [...] oraz [...] W ww. decyzji z 5 czerwca 2018 r. organ I instancji wskazał, że po przeprowadzonej następnie kontroli administracyjnej wykryto rozbieżności powierzchni deklarowanej we wniosku, w stosunku do powierzchni stwierdzonej, która została ustalona w oparciu o system informacji geograficznej (SIG) oraz o raport z kontroli na miejscu. Nieprawidłowości te organ I instancji wykazał w ww. tabeli. Powierzchnia stwierdzona po kontroli administracyjnej wyniosła zatem dla działek rolnych: [...] Powierzchnia deklarowana kwalifikowana z wniosku ([...] ha) została więc pomniejszona o [...] Powołując się na przepisy stosownych rozporządzeń organów Unii Europejskiej organ I instancji przyznał Stronie wnioskowane płatności do stwierdzonej powierzchni upraw, z zastosowaniem pomniejszeń wynikających z obowiązujących współczynników korygujących, w kwotach: [...] zł (jednolita płatność obszarowa), [...] zł (płatność za zazielenienie) i [...] zł (płatność dodatkowa – redystrybucyjna). W odwołaniu od tej decyzji Strona stwierdziła, że dane zawarte we wniosku o przyznanie płatności za rok 2017 są zgodne ze stanem faktycznym. Strona podniosła też, że zwierzęta wypasane są również między kępami drzew. Wskazała także na potrzebę dokonania ponownej kontroli na miejscu. Uzasadniając podjęte w sprawie rozstrzygnięcie organ II instancji wyjaśnił, że zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego – dalej: "ustawa o płatnościach" - płatności bezpośrednie są przyznawane rolnikowi wówczas gdy łączna powierzchnia gruntów objętych obszarem zatwierdzonym będących w posiadaniu rolnika jest nie mniejsza niż 1 ha. Ponadto, jednolita płatność obszarowa (JPO) przysługuje gdy rolnik został zakwalifikowany jako aktywny zawodowo - art. 9 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr [...] (Dz.Urz.UE.L.347, str. 608, ze zm.). Przepis art. 8 ust. 1 pkt 4 ustawy o płatnościach stanowi z kolei, iż płatność JPO, za zazielenienie i dodatkowa (redystrybucyjna) są przyznawane do powierzchni działki rolnej nie większej niż maksymalny kwalifikowany obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. W myśl art. 39 ust. 1 Rozporządzania Wykonawczego Komisji (UE) Nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U.UE.L.2014.227.69), kwalifikowalność działek rolnych weryfikuje się za pomocą wszelkich odpowiednich środków. Organ odwoławczy stwierdził, że kontrola w gospodarstwie Strony odbyła się metodą teledetekcji (tzw. metodą FOTO) i została przeprowadzona zgodnie z art. 40 ww. rozporządzenia Komisji nr 809/2014, w myśl którego opiera się ona na fotointerpretacji obrazów satelitarnych lub zdjęć lotniczych wszystkich działek rolnych wniosku podlegającego kontroli, w celu rozpoznania pokrycia terenu i zmierzenia powierzchni. Kontrola metodą foto, oprócz ustalenia granic działek rolnych i naniesienia ich na ortofotomapę, obejmuje również przeprowadzenie przez kontrolującego m.in. takich czynności w terenie jak stwierdzenie rodzaju użytku gruntowego na danej działce rolnej. Przeprowadzona kontrola gruntów zadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych, poprzez metodę FOTO, przebiega dwuetapowo. Pierwszym z nich jest wizytacja terenowa, podczas której kontrolujący obowiązani są do sporządzenia materiału dowodowego dot. gruntów zadeklarowanych we wniosku danego producenta rolnego, w tym zdjęć obrazujących rodzaj stwierdzonej w dniu kontroli uprawy czy obszarów niekwalifikujących się do przyznania płatności, jak również - w drugiej części kontroli - szkiców przedstawiających miejsca ich wykonania i granic obszarów objętych pomiarem powierzchni. Na dowód przeprowadzenia powyższych czynności sporządzany jest raport z czynności kontrolnych w zakresie kwalifikowalności powierzchni. Organ odwoławczy wyjaśnił dalej, że inspektorzy terenowi ustalili, iż powierzchnia stwierdzona działki rolnej A wynosi [...] ha stosując jednocześnie kod nieprawidłowości [...] ha stosując kody [...], [...] Zastosowane kody nieprawidłowości - [...], związane ze stwierdzeniem w terenie powiększenia lub zmniejszenia zasięgu pola zagospodarowania w postaci określonych typów użytkowania, zarówno kwalifikowanych i niekwalifikowanych do dopłat jak zadrzewienia, zakrzewienia (w tym śródpolne skupiska drzew i krzewów nie zaliczone do lasów), sady i plantacje wieloletnie czy tereny zurbanizowane) - to nieprawidłowości, z powodu wystąpienia których dla części działek ewidencyjnych składających się na działki rolne zmianie uległa powierzchnia ewidencyjno-gospodarcza (została poddana aktualizacji o najnowsze dane). Zmniejszenia powierzchni kwalifikowanych Agencja dokonała realizując obowiązek utrzymywania w stanie aktualności baz danych o działkach referencyjnych, w tym poprzez wykorzystywanie dostępnych materiałów źródłowych stanowiących podstawę do ich modyfikacji. Jednym ze źródeł zmian danych o działkach referencyjnych są m.in. informacje pozyskane z kontroli na miejscu - jak w niniejszej sprawie. Organ wyjaśnił, że jest to standardowa procedura obsługi wyników kontroli na miejscu, przeprowadzana dla każdej działki ewidencyjnej skontrolowanej na miejscu, dla której znany Agencji maksymalny kwalifikowany obszar (MKO) wyznaczony na ortofotomapie (znany do czasu kontroli) nie uwzględnia zmian w położeniu i wielkości kwalifikowanych elementów działki i wyłączonych z prawa do płatności, ustalonych w kontroli terenowej. Kontrola administracyjna wniosku o przyznanie płatności jedynie uwzględnia wynik takiej weryfikacji (art. 74 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1306/2013) i pozwala zatwierdzić kwalifikowane powierzchnie, po aktualizacji o najnowsze dane z kontroli na miejscu. Odnosząc się do poszczególnych działek rolnych organ odwoławczy wskazał, że dla działki rolnej A została przyjęta do płatności powierzchnia [...] ha (o 0,03 ha mniejsza od deklarowanej), ponieważ z działki ewidencyjnej nr [...] wykluczono nieużytkowane 0,03 ha (południowo-wschodnia część działki, przy zabudowaniach), z działki nr [...] wykluczono [...] ha (południowo-wschodnia część działki), natomiast powierzchnia działki nr [...] została powiększona o [...] ha, w stosunku do deklaracji Strony - działki położone w kompleksie z możliwością kompensacji powierzchni MKO. Z działki rolnej B została wykluczona powierzchnia 0[...] ha, ponieważ znajdowały się tam zadrzewienia oraz leżący gruz (dowód zdjęcia: [...], [...]). Natomiast z działki rolnej C został wyłączony teren podmokły, nieużytkowany rolniczo, znajdujący się w środkowej części działki (dowód zdjęcia: 940, 941, 942). Wielkość powierzchni MKO znana Agencji do czasu kontroli, uaktualniona została zatem w Systemie Identyfikacji Działek Rolnych (SIDR) o wynik kontroli na miejscu – w szczególności uwzględniający nieprawidłowości [...] związane ze zmianą pól zagospodarowania działek ewidencyjnych we wskazanej powyżej części działki. Organ odwoławczy wskazał, że w przypadku działek rolnych zadeklarowanych do płatności JPO uwzględniono przepis art. 8 ust. 1 pkt 4 ustawy o płatnościach. Ustalony stopień nieprawidłowości stanowiący różnicę pomiędzy łączną powierzchnią zadeklarowaną do ww. płatności a powierzchnią stwierdzoną w wyniku prowadzonego postępowania wyniósł 3,18% i został obliczony zgodnie ze wzorem: powierzchnia deklarowana - powierzchnia stwierdzona : powierzchnia stwierdzona x 100, tj. [(16.21-15.71) : 15,71] x 100 = 3,18%, w związku z czym zgodnie z art. 19a ust. 1 Rozporządzenia Delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U.UE.L.2014.181.48), jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną (kwalifikowaną) we wniosku a powierzchnią stwierdzoną przekracza 3% lub 2 ha, wówczas pomoc oblicza się na podstawie obszaru stwierdzonego, pomniejszonego o 1,5-krotność stwierdzonej różnicy. Dodatkowo kara administracyjna nie może przekroczyć 100% kwot wyliczonych w oparciu o obszar zgłoszony. Jednocześnie zgodnie z art. 19a ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 640/2014 w przypadku, gdy na beneficjenta nie była jeszcze nałożona kara administracyjna za zawyżenie deklaracji do tego konkretnego systemu pomocy lub środka wsparcia, kara administracyjna, o której mowa powyżej jest pomniejszana o 50%, jeżeli różnica między obszarem zgłoszonym, a obszarem zatwierdzonym nie przekracza 10% obszaru zatwierdzonego. Wyliczona procentowa różnica między powierzchnią deklarowaną kwalifikowaną działek rolnych a powierzchnią stwierdzoną w toku prowadzonego postępowania wynosi 0,50 ha, tj. 3,18%. Zgodnie z ww. art. 19a ust. 2 rozporządzenia (UE) nr [...] zastosowano zmniejszenie kary administracyjnej o powierzchnię 0,375 ha, obliczoną w następujący sposób: [...] Po zastosowaniu zmniejszenia z tytułu przedeklarowania, powierzchnia zatwierdzona do jednolitej płatności obszarowej wynosi zatem [...] ha, natomiast w przypadku płatności dodatkowej [...] Organ wyjaśnił, że w przypadku jednolitej płatności obszarowej początkowa kwota wynosi [...] zł ([...] ha x [...] zł), która została pomniejszona o współczynnik korygujący w kwocie [...]zł. Zatem Stronie została przyznana płatność w kwocie [...]zł. W przypadku płatności dodatkowej (redystrybucyjnej) początkowa kwota wynosi [...] zł (12,335 ha x [...] zł), która została pomniejszona o współczynnik korygujący w kwocie [...]zł. Stronie została więc przyznana płatność w kwocie [...]zł. Organ odwoławczy stwierdził, że również płatność za zazielenienie została przyznana Stronie w prawidłowej wysokości, tj. [...] zł, do powierzchni stwierdzonej wynoszącej 15,71 ha, pomniejszona o współczynnik korygujący. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ II instancji uznał za niezasadny wniosek Strony o przeprowadzenie ponownej kontroli na miejscu, ponieważ kontrola FOTO z roku 2017 wskazuje na najbardziej aktualne zagospodarowanie terenu, jak i pomiary działek rolnych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Skarżący zarzucił decyzji organu odwoławczego naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na jej treść, tj. art. 7 k.p.a., poprzez niepodjęcie przez organ wszelkich czynności zmierzających do pełnego i dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a tym samym oparcie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji na niedokładnym pomiarze gruntów, który był odmienny, niż w decyzjach o przyznaniu płatności za lata ubiegłe, chociaż powierzchnia nie uległa zmianie. Zarzucił ponadto, że niesłusznie nałożono na niego karę administracyjną. Podnosząc takie zarzuty Skarżący wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz o zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych. Uzasadniając skargę Skarżący stwierdził, że decyzja organu I instancji oparta została na błędnym pomiarze powierzchni gruntów objętych wnioskiem o przyznanie płatności. W związku z tym przyznane mu płatności zostały zmniejszone w porównaniu do lat ubiegłych, a nadto nałożono karę administracyjną za podanie mniejszej powierzchni w deklaracji niż rzekomo faktycznie występującej. Obie decyzje Skarżący uznał za krzywdzące i niesłuszne. W szczególności, podważenia wymaga pomiar powierzchni, dokonany na potrzeby niniejszego postępowania. Jest on dalece niedokładny a jego skuteczność i dokładność zależy od czynnika ludzkiego, dlatego Skarżący w odwołaniu od decyzji organu I instancji wnioskował o kontrolę na miejscu. Ponadto w piśmie z 30 stycznia 2018 r. kwestionował również kontrolę powierzchni dokonaną przez firmę "[...]". W ocenie Skarżącego, o niedokładnym pomiarze działek świadczy fakt, że w porównaniu do lat ubiegłych, ich zmierzona powierzchnia uległa zmniejszeniu. Powierzchnia nieruchomości, jaką deklarował we wniosku, wynosiła 16,21 ha, dokładnie taką samą powierzchnię wskazywał we wnioskach o dopłaty w latach ubiegłych i wówczas organ I instancji nie kwestionował tak wskazanego areału. Skarżący podkreślił, że powierzchnia nieruchomości objętych wnioskiem o dopłaty nie uległa żadnej zmianie. Nie została ona w żaden sposób zmniejszona, nie pojawiła się na niej roślinność wpływająca na jej powierzchnię, jak również nie powstały żadne akweny wodne, które rzutowałyby na pomiar. Niezrozumiałe jest dla Strony wykluczenie części powierzchni z działki rolnej B z uwagi na zadrzewienia i leżący gruz. Zadrzewienie bowiem nie uległo żadnej zmianie w porównaniu do lat ubiegłych, natomiast gruz znajdował się w nieznacznej ilości i jedynie tymczasowo, przez krótki okres czasu. Nie może to zatem mieć wpływu na pomiar obszaru objętego wnioskiem. Również w odniesieniu do działki rolnej C, teren podmokły nie wpływał na użytkowanie działki, był on bowiem spowodowany ulewnymi deszczami i jesienną porą, a przez to był tymczasowy i krótkotrwały. Kwestionując nałożenie kary administracyjnej Skarżący stwierdził, że obszar deklarowany, jaki wskazał we wniosku, opierał się na powierzchni deklarowanej w latach poprzednich, która nie była przez Agencję kwestionowana. Ponieważ powierzchnia użytkowa nieruchomości nie uległa zmianie, dlatego podał tożsamy obszar jak w latach poprzednich. Nie sposób tym samym doszukać się w tym działania zawinionego przez Stronę, co - nawet przy założeniu, że decyzja w zakresie powierzchni użytkowej gruntów zostanie utrzymana w mocy - skutkować powinno odstąpieniem od nakładania kary. Wniosek swój oparł bowiem o decyzje ARiMR z lat ubiegłych. Do skargi załączono kopie decyzji z 27 stycznia 2016 r. i 18 lutego 2017 r. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Po dokonanej kontroli zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem decyzja ta nie narusza prawa w stopniu nakazującym jej uchylenie. Na wstępie wskazać należy, że stosownie do art. 8 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t.j. Dz.U.2017.278 ze zm.) – dalej: "ustawa o płatnościach" - jednolita płatność obszarowa, płatność za zazielenienie i płatność dodatkowa, są przyznawane do powierzchni działki rolnej "o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha" (pkt 3), "nie większej jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Pomiar tych powierzchni dokonywany jest zgodnie z art. 74 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej (...) - (Dz.U.UE.L.2013.347.549), w myśl którego, państwa członkowskie, za pomocą agencji płatniczych lub podmiotów przez nie upoważnionych do działania w ich imieniu przeprowadzają kontrole administracyjne dotyczące wniosków o przyznanie pomocy w celu weryfikacji kryteriów kwalifikowalności do otrzymania pomocy. Te kontrole uzupełniane są przez kontrole na miejscu. Taka "kontrola na miejscu" (metodą FOTO) przeprowadzona została w gospodarstwie Skarżącego w dniach 26 sierpnia i 26 października 2017 r. W trakcie kontroli w dniu 26 sierpnia 2017 r. przeprowadzono wizytację terenową, podczas której kontrolujący sporządzili materiał dowodowy dotyczący gruntów zadeklarowanych we wniosku Skarżącego, w tym dokonali ustalenia granic działek rolnych i nanieśli je na ortofotomapę, ustalili rodzaj użytku gruntowego na danej działce rolnej oraz sporządzili zdjęcia obrazujące rodzaj stwierdzonej w dniu kontroli uprawy i obszarów niekwalifikujących się do przyznania płatności. Sporządzili też szkice przedstawiające miejsca wykonania zdjęć i granic obszarów objętych pomiarem powierzchni. Z przeprowadzonych czynności kontrolnych kontrolujący sporządzili raport w zakresie kwalifikowalności powierzchni. Ponieważ kontrolujący zastosowali w raporcie kody nieprawidłowości DR 52 oraz DR 53 należało następnie również zweryfikować dany obszar z aktualną ortofotomapą. Kontrola na miejscu została przeprowadzona przez uprawnionych kontrolerów, natomiast wyznaczenia powierzchni ewidencyjno-gospodarczej (PEG) dokonali przeszkoleni pracownicy ARiMR. Brak zatem podstaw do kwestionowania wyników zarówno kontroli na miejscu, jak i kontroli administracyjnej. Podważanie przez Skarżącego wyników tej kontroli (ustalonych powierzchni kwalifikowanych) jedynie na tej podstawie, że za poprzednie lata deklarował takie same powierzchnie działek rolnych i za takie powierzchnie otrzymywał płatności w pełnej wysokości nie może być uznane za zasadne. Z dołączonych do skargi dwóch decyzji ARiMR przyznających te płatności za lata poprzednie nie wynika, aby zostały one poprzedzone kontrolą na miejscu, zatem także z tego powodu, nie stanowią one dowodu na to, iż w roku 2017 Skarżący zadeklarował prawidłowe powierzchnie działek rolnych. Przede wszystkim należy tu podkreślić, że powierzchnie kwalifikowane działek rolnych mogą ulegać zmianie z różnych powodów, np. przez zaprzestanie uprawy na części działki, w tym np. z powodu rozrostu zadrzewienia lub zakrzewienia działki lub innych przeszkód nawet niezależnych od rolnika. Oczywistym jest również, że do zaprzestania uprawy dochodzi w razie zajęcia części działki na składowanie gruzu lub materiałów budowlanych itp. Wobec stwierdzenia w trakcie kontroli na miejscu faktu nieużytkowania części działki rolnej A (0,03 ha), zadrzewienia i składowania gruzu na części działki rolnej B (0,35 ha) oraz stwierdzenia terenu podmokłego (0,12 ha) na działce rolnej C, zasadne było pomniejszenie zadeklarowanej przez Skarżącego powierzchni działek rolnych o wskazane w decyzjach ARiMR powierzchnie – łącznie 0,50 ha. Odnosząc się do złożonego w odwołaniu (z 20.06.2018 r.) i powoływanego w skardze wniosku Strony o przeprowadzenie ponownej kontroli na miejscu, uznać należy, że prawidłowo w zaskarżonej decyzji uznano ten wniosek za niezasadny, gdyż kontrola FOTO z roku 2017 wskazuje na najbardziej aktualne zagospodarowanie terenu, jak i pomiary działek rolnych. Przeprowadzanie takiego dowodu (pomiaru działek w kontroli na miejscu) w połowie 2018 r. byłoby nieprzydatne do stwierdzenia powierzchni zagospodarowania w roku 2017, zwłaszcza że – jak wyżej wskazano – powierzchnie te mogą ulegać zmianom, zwłaszcza w przypadku stwierdzonego w 2017 r. składowania gruzu na działce rolnej B. W odniesieniu do stwierdzonego terenu podmokłego na działce rolnej C - zdaniem Skarżącego spowodowanego ulewnymi deszczami i jesienną porą, a przez to był tymczasowy i krótkotrwały – zauważyć należy, że kontrola przeprowadzona została 26 sierpnia 2017 r. i w tym dniu sporządzono zdjęcia obrazujące stan tej działki, w tym przedstawiające wysoką roślinność znajdującą się na obszarze podmokłym, charakterystyczną dla takich terenów, świadczącą też o tym, że Strona w tym miejscu nie użytkowała gruntu i nie przeprowadzała zabiegów agrotechnicznych (nie wykosiła tej roślinności). Teren ten jest też zaznaczony na kopii ortofotomapy dołączonej przez Stronę do wniosku. Stwierdzone w ww. dniu kontroli nieprawidłowości na działkach B i C obrazują zdjęcia dołączone do akt sprawy. Pełną dokumentację zdjęciową i szkice zadeklarowanych działek rolnych zawiera płyta CD dołączona do akt administracyjnych sprawy. W odniesieniu do powyższych zarzutów skargi dotyczących nieprawidłowego ustalenia powierzchni stwierdzonej wskazać też należy, że w odpowiedzi na skargę organ odwoławczy dodatkowo wyjaśnił, że ortofotomapa, którą organy ARiMR się posługiwały przy rozpatrywaniu sprawy, została wykonana 21 maja 2017 r., czyli odzwierciedla najaktualniejszy stan na gruncie Strony, a ponadto został on zweryfikowany w tym roku podczas kontroli gospodarstwa Strony. Sąd nie stwierdził zatem aby zawarte w decyzjach ARiMR ustalenia dotyczące stwierdzonej powierzchni działek rolnych A, B i C były nieprawidłowe. Sąd nie znalazł też podstaw do zakwestionowania dokonanych przez organy ARiMR wyliczeń wysokości przyznanych płatności, uwzględniających pomniejszenia i współczynniki korygujące wynikające ze wskazanych rozporządzeń organów UE. Zasadnie też pomniejszono łączną powierzchnię tych działek o 3,00 ha do płatności dodatkowej - zgodnie z art. 14 ust. 1 i 2 ustawy o płatnościach. Odnosząc się do zarzutu Skarżącego dotyczącego niezasadnego nałożenia kary administracyjnej stwierdzić należy, że kara taka została nałożona na Stronę zgodnie z przytoczonym powyżej art. 19a ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 640/2014, a sposób jej wyliczenia przez organy ARiMR nie budzi wątpliwości. Prawidłowo też te organy dokonały pomniejszenia tej kary o 50% (do 0,375 ha) na podstawie art. 19a ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 640/2014, bowiem na Skarżącego nie była jeszcze nałożona kara administracyjna za zawyżenie deklaracji do tego konkretnego systemu pomocy. Wskazać jednak należy, że Sąd dostrzegł, iż uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie jest sporządzone w sposób przejrzysty, co utrudnia zaznajomienie się z jej treścią, (np. przytoczenie na wstępie uzasadnienia tabeli obrazującej jedynie powierzchnie zadeklarowane i stwierdzone w kontroli na miejscu, bez dodatkowego wykazania powierzchni ustalonej ostatecznie po kontroli administracyjnej – jak przedstawił to organ I instancji), to jednak takie uchybienia formalne (dotyczące wymogów z art. 107 § 3 K.p.a.) nie mogły zostać uznane za mogące mieć wpływ na wynik sprawy (sposób rozstrzygnięcia). Mimo takich uchybień możliwe było bowiem dokonanie kontroli legalności zaskarżonej decyzji i stwierdzenie w jej wyniku, że decyzja ta nie narusza prawa, które nakazywałoby wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Z przytoczonych powyżej względów, nie znajdując podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja ostateczna niezgodna jest z przepisami prawa materialnego względnie wydana została z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu co najmniej mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, stosownie do przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018.1302 ze zm.), Sąd orzekł o oddaleniu skargi.