I SA/Sz 830/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA: Kazimierz Maczewski po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. M. na decyzję Dyrektora Z. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. oddalił wniosek R. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z Jego skargi na wyżej opisaną decyzję Dyrektora Z. Oddziału Regionalnego ARiMR w przedmiocie odmowy przyznania płatności. Opis powyższego postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 13 maja 2013 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru ( k.150). Uzasadniając swoje stanowisko Sąd wskazał, że treść oświadczeń złożonych przez skarżącego nie jest wystarczająca do rozpoznania jego wniosku i nie przekonuje o jego zasadności. Skarżący mimo wezwania doręczonego w dniu 12 marca 2013 r., nie przedstawił żadnych dokumentów potwierdzających w sposób niewątpliwy, że poniesienie przez niego kosztów sądowych przekracza jego możliwości finansowe mimo, iż to właśnie na nim spoczywał ciężar dowodu w tej kwestii. Wnioskiem z dnia 20 maja 2013 r. R. M. wystąpił o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że z powodu choroby nie był w stanie uzupełnić braków formalnych. Od dnia 2 marca 2013 r. do 29 marca 2013 r. był przewlekle chory. Skarżący wskazał również, że zwolnienie lekarskie dostarczy w terminie późniejszym. Pismem z dnia 28 maja 2013 r. R. M. ponownie wystąpił o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wskazując w uzasadnieniu, że w zakreślonym terminie był chory. W załączeniu skarżący przesłał zaświadczenie lekarskie wskazujące, że R. M. był chory w dniach od 7 marca 2013 r. do 29 marca 2013 r. Ponadto, w zaświadczeniu potwierdzono zwolnienie z zajęć na uczelni z powodu choroby. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwana dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 3 P.p.s.a.). Brak winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie. W niniejszej sprawie jako przyczynę uchybienia terminu skarżący wskazał okoliczność, że był chory. Do wniosku załączył zwolnienia lekarskie, obejmujące okres od dnia 7 marca 2013 r. do 29 marca 2013 r. W orzecznictwie przyjmuje się, że do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się między innymi chorobę, ale nie każdą, a wyłącznie taką która miała nagły i obłożny charakter (powodując zwłaszcza konieczność hospitalizacji) i nie pozwalała na wyręczenie się inną osobą. Bezsprzecznie więc nie każda choroba, lecz nagłe pogorszenie stanu zdrowia, którego skarżący nie mógł przewidzieć może stanowić przesłankę dla przywrócenia terminu. A zatem sam fakt choroby, a nawet dysponowanie zwolnieniem lekarskim nie świadczy jeszcze o braku winy w uchybieniu wiążącego stronę terminu. Skarżący nie uprawdopodobnił, aby jego stan chorobowy był tego rodzaju, że uniemożliwił dokonanie w terminie czynności procesowej lub przynajmniej posłużenie się w tym celu osobą trzecią. Nadto Sąd zauważa, że skarżący choć złożył wniosek o przywrócenie terminu, nie dopełnił jednocześnie czynności, dla której uchybiony termin był wyznaczony, tj. nie nadesłał wymaganych przez Sąd dokumentów niezbędnych do rozpoznania kolejnego już wniosku o przyznanie prawa pomocy. Tymczasem brak choćby jednej z przesłanek przywrócenia terminu, uniemożliwia jego przywrócenie. Mając to wszystko na uwadze, nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.